II FSK 174/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną D. sp. z o.o. od wyroku WSA w Lublinie, który oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2015 r. Spółka zarzucała naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, poprzez oddalenie skargi mimo naruszenia przez organy podatkowe przepisów Ordynacji podatkowej (art. 191 w zw. z art. 187 § 1 i art. 121 Op) oraz poprzez niezastosowanie art. 70 § 1 Op i zastosowanie art. 70 § 6 pkt 1 oraz art. 70c Op. Spółka kwestionowała ustalenia faktyczne dotyczące braku rzeczywistego wykonania usług badawczych, na podstawie których zaliczyła wydatki do kosztów uzyskania przychodów, oraz podnosiła, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania nie został skutecznie zawieszony. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty za nieuzasadnione. Sąd podkreślił, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania powinny być wykazane w sposób wskazujący na istotny wpływ na wynik sprawy, a próba zwalczania ustaleń faktycznych nie może być skutecznie uzasadniona w ramach podstawy naruszenia prawa materialnego. NSA podzielił stanowisko WSA co do tego, że spółka bezpodstawnie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów kwoty z faktur, które nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, oraz że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego został skutecznie zawieszony z uwagi na wszczęcie postępowania karnego skarbowego. Sąd uznał, że ustalenia faktyczne organów podatkowych nie budzą wątpliwości i zostały dokonane z poszanowaniem przepisów, a sąd pierwszej instancji zasadnie zaakceptował te ustalenia, stosując art. 151 ppsa i oddalając skargę. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną i zasądził od spółki na rzecz Dyrektora IAS zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów w przypadku braku dowodów na rzeczywiste wykonanie usług oraz stosowania przepisów o przedawnieniu zobowiązań podatkowych w kontekście wszczęcia postępowania karnego skarbowego.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów Ordynacji podatkowej oraz PPSA w kontekście tych przepisów.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kwot wynikających z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych (wykonania usług), jest dopuszczalne, nawet jeśli istnieją inne dowody (faktury, KP, zeznania świadków) wskazujące na wątpliwości co do wykonania usług?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, spółka bezpodstawnie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów kwotę 100 000 zł na podstawie faktur VAT, które nie odzwierciedlały rzeczywistości (tj. wykonania przez ich wystawcę na rzecz skarżącej niematerialnych usług badania rynku).
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ustalenia faktyczne organów podatkowych, zaakceptowane przez WSA, nie budzą wątpliwości i prawidłowo wskazują na brak rzeczywistego wykonania usług, co uniemożliwia zaliczenie wydatków z tym związanych do kosztów uzyskania przychodów.
Czy wszczęcie postępowania karnego skarbowego skutkuje skutecznym zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jeśli skarżąca została o tym skutecznie zawiadomiona?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, z uwagi na wystąpienie przesłanki przewidzianej w art. 70 § 6 pkt 1 Op, został zawieszony bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, o czym skarżąca została skutecznie zawiadomiona w rozumieniu art. 70c Op.
Uzasadnienie
NSA podzielił stanowisko WSA, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego, potwierdzone czynnościami Prokuratury Okręgowej, stanowiło podstawę do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a skarżąca została o tym skutecznie zawiadomiona.
Czy zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa) mogą być skuteczne, jeśli autor skargi kasacyjnej nie wykazuje istotnego wpływu zarzucanych uchybień na wynik sprawy i powiela argumentację z postępowania przed sądem pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty procesowe skargi kasacyjnej okazały się nieuzasadnione, ponieważ autor nie wykazał istotnego wpływu zarzucanych uchybień na wynik sprawy i nie przedstawił konkretnych dowodów lub okoliczności świadczących o bezpodstawności ustaleń faktycznych.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że autor skargi kasacyjnej powielał zasadnicze zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej, używając nieostrych sformułowań i nie wskazując konkretnych dowodów na poparcie swoich wątpliwości, co uniemożliwiło skuteczne podważenie ustaleń faktycznych i zastosowanie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa.
Przepisy (11)
Główne
Op art. 70 § § 6 pkt 1
Ordynacja podatkowa
Op art. 70c
Ordynacja podatkowa
ppsa art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
updop art. 15 § ust. 1 zd. pierwsze
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Pomocnicze
Op art. 70 § § 1
Ordynacja podatkowa
ppsa art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.k.s. art. 56
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 56 § § 1
Kodeks karny skarbowy
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa w zw. z art. 191 w zw. z art. 187 § 1 i art. 121 Op poprzez oddalenie skargi mimo naruszenia przez organy zasad in dubio pro tributio. • Zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa poprzez oddalenie skargi i niezastosowanie art. 70 § 1 Op. • Zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa poprzez oddalenie skargi i zastosowanie art. 70 § 6 pkt 1 oraz art. 70c Op.
Godne uwagi sformułowania
brak możliwości przedstawienia przez skarżącą umowy, na podstawie której świadczone były usługi oraz materialnych efektów tych usług oznacza, że usługi te nie zostały wykonane • zasada in dubio pro tributio • nieostre sformułowania typu 'może', 'możliwe' • ustalenia faktyczne dokonane w rozpoznawanej sprawie przez organ podatkowy obiektywnie rzecz biorąc nie budzą uzasadnionych wątpliwości
Skład orzekający
Aleksandra Wrzesińska-Nowacka
sędzia
Artur Kot
sprawozdawca
Tomasz Zborzyński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów w przypadku braku dowodów na rzeczywiste wykonanie usług oraz stosowania przepisów o przedawnieniu zobowiązań podatkowych w kontekście wszczęcia postępowania karnego skarbowego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów Ordynacji podatkowej oraz PPSA w kontekście tych przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy kluczowych kwestii podatkowych: odliczania kosztów uzyskania przychodów i przedawnienia zobowiązań, co jest istotne dla wielu podatników i ich doradców. Uzasadnienie zawiera szczegółowe omówienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej.
“Czy faktury bez rzeczywistych usług to koszty uzyskania przychodów? NSA wyjaśnia, kiedy przedawnia się dług podatkowy.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.