Orzeczenie · 2025-04-08

II FSK 1639/24

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2025-04-08
NSApodatkoweWysokansa
podatek dochodowyPITnieodpłatne świadczenieubezpieczenie grupowepracodawcapłatnikinterpretacja podatkowaprzychód pracownikaskładka ubezpieczeniowa

Sprawa dotyczyła interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT). Spółka K. S.A. zawarła umowę grupowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej oraz karnej-skarbowej dla pracowników swojego działu kadrowo-płacowego. Ubezpieczenie miało charakter bezimienny, a krąg objętych nim osób był otwarty i zmienny. Spółka zapytała, czy opłacanie składek przez pracodawcę generuje przychód z nieodpłatnego świadczenia po stronie pracowników, co skutkowałoby obowiązkiem poboru zaliczek na PIT. Spółka stała na stanowisku, że nie powstaje taki przychód. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. Wskazał, że świadczenie nieodpłatne to wszelkie korzyści uzyskane bez ponoszenia kosztów, mające wymierną wartość finansową. Skoro ubezpieczenie obejmuje zamknięty krąg pracowników, których można zidentyfikować, to powstaje po ich stronie przychód podatkowy, a spółka jako płatnik jest zobowiązana do poboru zaliczek na PIT. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił interpretację organu. Sąd powołał się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego (K 7/13), które wymaga trzech warunków do uznania świadczenia za przychód: dobrowolność, interes pracownika i wymierna, indywidualnie przypisana korzyść. Sąd uznał, że w tej sprawie nie zostały spełnione warunki dobrowolności ani indywidualnego przypisania korzyści, ponieważ ubezpieczenie było bezimienne i otwarte. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora KIS. Sąd podkreślił, że kluczowe jest, czy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną i skonkretyzować odbiorcę. W analizowanej sprawie polisa nie wymieniała osób z nazwiska, a krąg ubezpieczonych był otwarty i zmienny. Nie było możliwości ustalenia konkretnego przychodu przypadającego na poszczególnych pracowników ani przypisania im składek w dacie zawarcia umowy. NSA potwierdził, że brak możliwości ustalenia wartości przychodu z nieodpłatnych świadczeń wyklucza jego opodatkowanie, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Potwierdzenie, że opłacanie przez pracodawcę grupowego ubezpieczenia o otwartym i bezimiennym charakterze dla pracowników nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, jeśli nie są spełnione kryteria z wyroku TK K 7/13.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego rodzaju ubezpieczenia grupowego (bezimiennego, otwartego) i interpretacji przepisów PIT w kontekście nieodpłatnych świadczeń. Może nie mieć zastosowania do ubezpieczeń imiennych lub o innym charakterze.

Zagadnienia prawne (1)

Czy opłacenie przez pracodawcę składki na grupowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej oraz karnej-skarbowej dla pracowników, które ma charakter bezimienny i otwarty, generuje przychód z nieodpłatnego świadczenia po stronie pracowników podlegający opodatkowaniu PIT?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli nie można indywidualnie przypisać korzyści pracownikowi, świadczenie nie jest dobrowolne i nie przynosi wymiernej, skonkretyzowanej korzyści.

Uzasadnienie

NSA powtórzył kryteria z wyroku TK K 7/13: świadczenie musi być dobrowolne, w interesie pracownika i przynosić mu wymierną, indywidualnie przypisaną korzyść. W przypadku ubezpieczenia grupowego o otwartym i zmiennym charakterze, gdzie nie można z góry zidentyfikować ubezpieczonych ani przypisać im konkretnej wartości świadczenia, warunki te nie są spełnione, co wyklucza powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odrzucono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku WSA we Wrocławiu.

Przepisy (9)

Główne

u.p.d.o.f. art. 12 § ust. 1

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 13 § ust. 8

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 11 § ust. 1

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

Pomocnicze

u.p.d.o.f. art. 32 § ust. 1

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 41 § ust. 1

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

P.p.s.a. art. 146 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 174 § pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ubezpieczenie grupowe opłacane przez pracodawcę dla pracowników działu księgowego, o charakterze bezimiennym i otwartym, nie generuje przychodu z nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu PIT, ponieważ nie można indywidualnie przypisać korzyści pracownikowi, świadczenie nie jest dobrowolne, ani nie przynosi wymiernej, skonkretyzowanej korzyści. • Kryteria z wyroku TK K 7/13 (dobrowolność, interes pracownika, wymierna i indywidualna korzyść) nie są spełnione w przypadku opisanego ubezpieczenia grupowego.

Odrzucone argumenty

Organ interpretacyjny twierdził, że ubezpieczenie grupowe dla pracowników działu księgowego generuje przychód podlegający opodatkowaniu PIT, ponieważ można zidentyfikować pracowników i przypisać im korzyści, a pracownicy akceptując warunki zatrudnienia, zgadzają się na objęcie ubezpieczeniem.

Godne uwagi sformułowania

za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które: 1) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), 2) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść, 3) korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów). • nie występuje więc zdarzenie, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. • Dla opodatkowania istotne jest bowiem to, czy danemu pracownikowi można przypisać przychód konkretny, a nie statystyczny, czy potencjalny.

Skład orzekający

Maciej Jaśniewicz

przewodniczący

Tomasz Zborzyński

sprawozdawca

Artur Kot

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że opłacanie przez pracodawcę grupowego ubezpieczenia o otwartym i bezimiennym charakterze dla pracowników nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, jeśli nie są spełnione kryteria z wyroku TK K 7/13."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju ubezpieczenia grupowego (bezimiennego, otwartego) i interpretacji przepisów PIT w kontekście nieodpłatnych świadczeń. Może nie mieć zastosowania do ubezpieczeń imiennych lub o innym charakterze.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego zagadnienia podatkowego dla pracodawców i pracowników – czy świadczenia socjalne (ubezpieczenia) są opodatkowane. Wyrok jasno określa granice opodatkowania nieodpłatnych świadczeń.

Czy grupowe ubezpieczenie dla pracowników to dodatkowy PIT? NSA wyjaśnia!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst