II FSK 158/07

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną J. i M. S. od wyroku WSA w Szczecinie, który oddalił ich skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Sprawa dotyczyła podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Organy podatkowe ustaliły, że skarżąca otrzymała w latach 1997-2000 łącznie 350 000 zł w formie nieprawidłowego depozytu, którym mogła swobodnie dysponować w 2001 r. Pomimo zeznanego niskiego dochodu i posiadania rzekomych oszczędności, skarżący ponieśli znaczące wydatki. Organy uznały, że świadczenie związane z nieodpłatnym dysponowaniem tymi środkami stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, wyliczając go na podstawie oprocentowania stosowanego przez PKO SA. WSA w Szczecinie uznał te ustalenia za prawidłowe, odrzucając zarzuty skarżących dotyczące naruszenia przepisów ustawy o PIT i Ordynacji podatkowej. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżących zarzucił błędną wykładnię art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., twierdząc, że postawienie znaku równości między 'pozostawieniem do dyspozycji podatnika pieniędzy' a 'wartością otrzymanych świadczeń' jest błędne, zwłaszcza gdy środki pochodziły od rodziny i nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej. NSA oddalił skargę kasacyjną, wskazując na brak spełnienia wymogów formalnych skargi kasacyjnej, w szczególności na nieprawidłowe sformułowanie zarzutu naruszenia prawa materialnego. Sąd podkreślił, że nie jest zobowiązany do domyślania się intencji autora skargi ani do poszukiwania podstaw kasacyjnych. W związku z tym, wniosek o przedstawienie zagadnienia prawnego składowi siedmiu sędziów został uznany za bezprzedmiotowy. NSA odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego ze względu na szczególnie uzasadnione względy, wskazując na tożsamość zagadnienia w kilku rozpatrywanych sprawach.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający