II FSK 1567/24

II FSK 1567/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Płusa /przewodniczący zdanie odrebne/
Jan Grzęda (sprawozdawca) /autor uzasadnienia/
Aleksandra Wrzesińska- Nowacka
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
III SA/Wa 644/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-07-11
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 125 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia NSA Jan Grzęda (sprawozdawca), Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej C. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 644/24 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 grudnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.489.2023.4.EC.AC w przedmiocie odmowy wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia: zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. z uwagi na pytanie prejudycjalne zadane przez Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu rozpoznawane w sprawie C-521/21 przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. CVS
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania
- w tej sprawie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W sprawie zawisłej przed TSUE pod sygnaturą C-521/21 sprawa dotyczy zagadnienia wynikłego z pytań:
1. Czy art. 2 i 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej ("TUE") oraz art. 6 ust. 1-3 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych ("KPP") należy rozumieć w ten sposób, że nie jest sądem ustanowionym na podstawie ustawy w rozumieniu prawa Unii sąd, w którego składzie zasiada osoba powołana na stanowisko sędziego w tym sądzie w procedurze, w której:
a) wyboru osoby wskazanej do nominacji sędziowskiej Prezydentowi RP dokonała obecna Krajowa Rada Sądownictwa, wybrana sprzecznie z polskimi przepisami konstytucyjnymi i ustawowymi, która nie jest organem niezależnym i nie zasiadają w niej przedstawiciele środowiska sędziowskiego powołani w jej skład niezależnie od władzy wykonawczej i ustawodawczej, a tym samym nie doszło do skutecznego złożenia wniosku o powołanie na urząd sędziego przewidzianego w prawie krajowym;
b) uczestnikom konkursu nominacyjnego nie przysługiwało odwołanie do sądu w rozumieniu art. 2 i 19 ust. 1 TUE oraz art. 6 ust. 1-3 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych;
2. Czy art. 2 i art. 19 ust. 1 TUE w związku z art. 47 KPP należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, gdy w składzie sądu zasiada osoba powołana w warunkach opisanych w punkcie 1:
a) stoją one na przeszkodzie stosowaniu przepisów prawa krajowego, które badanie zgodności z prawem powołania takiej osoby na urząd sędziego przekazują do wyłącznej właściwości izby Sądu Najwyższego, składającej się wyłącznie z osób powołanych na urząd sędziego w warunkach opisanych w punkcie 1, i które zarazem nakazują pozostawienie bez rozpoznania zarzutów dotyczących powołania na urząd sędziego, przy uwzględnieniu kontekstu instytucjonalnego oraz systemowego;
b) wymagają one, w celu zapewnienia skuteczności prawa europejskiego, takiej wykładni przepisów prawa krajowego, która umożliwi sądowi, również z urzędu, wyłączenie takiej osoby od rozpoznania sprawy na podstawie - stosowanych przez analogię - przepisów o wyłączeniu sędziego, który jest niezdolny do orzekania [iudex inhabilis];
c) wymagają one, aby sąd krajowy w celu zastosowania prawa unijnego i osiągnięcia effet utile pominął wyrok krajowego trybunału konstytucyjnego, o ile wyrok ten uznaje za niezgodne z prawem krajowym rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu podniesienia okoliczności wadliwości powołania sędziego, które nie spełniało wymogów Unii Europejskiej dotyczących niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art. 19 ust. 1 TUE w związku z art. 47 KPP;
d) wymagają one, aby sąd krajowy w celu zastosowania prawa unijnego i osiągnięcia effet utile pominął wyrok krajowego trybunału konstytucyjnego, jeśli stoi on na przeszkodzie wykonaniu postanowienia Trybunału Sprawiedliwości UE w przedmiocie środków tymczasowych, które to postanowienie nakazuje zawieszenie stosowania przepisów krajowych uniemożliwiających badanie przez sądy krajowe spełnienia wymogów Unii Europejskiej dotyczących niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art. 19 ust. 1 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych.
W sprawie III SA/Wa 644/24 będącej przedmiotem rozpoznania w sprawie II FSK 1567/24 orzekał sędzia Jacek Kaute, który uchwałą KRS z dnia 19 października 2018 r. nr 464/2018 został wskazany na stanowisko sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a powołany postanowieniem Prezydenta RP z dnia 4 lutego 2019 r.
Z powyższego wynika, że zagadnienie rozstrzygane przez TSUE ma istotne znaczenie dla stwierdzenia, czy w sprawie w pierwszej instancji orzekali sędziowie skutecznie powołani na swoje stanowiska i gwarantujący prawo do sądu.
Zdanie odrębne
Zdanie odrębne sędziego NSA Jerzego Płusy
do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2025 r. sygn. akt II FSK 1567/24
Powyższym postanowieniem Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przepis ten przewiduje możliwość zawieszenia postępowania przez działający z urzędu Sąd w przypadku zaistnienia wskazanej w tym przepisie przesłanki - w tym przypadku toczącego się postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej zainicjowanego pytaniem prejudycjalnym skierowanym do tego Trybunału przez polski sąd powszechny (sprawa C-521/21), którego wynik może rzutować na rozstrzygnięcie sprawy.
Nie negując istnienia formalnych podstaw do fakultatywnego zawieszenia postępowania, uważam jednak, że tej sprawie postępowanie nie powinno zostać zawieszone. Skarżąca spółka wnosząc skargę kasacyjną od niekorzystnego dla siebie wyroku Sądu pierwszej instancji, zrzekła się rozprawy, licząc na wcześniejsze rozpoznanie tej skargi.
Dodać przy tym należy, że stronom przysługuje środek prawny w postaci żądania wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 272 § 2a P.p.s.a. w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia.