II FSK 1551/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A. S. od wyroku WSA w Białymstoku, który oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. Organy podatkowe ustaliły, że podatnik nie zaewidencjonował całości przychodów z tytułu świadczonych usług brukarskich, co doprowadziło do oszacowania podstawy opodatkowania. Podatnik kwestionował rzetelność księgi przychodów i rozchodów oraz sposób szacowania przychodu. WSA w Białymstoku uznał, że organy prawidłowo oceniły materiał dowodowy, w tym remanenty i wyjaśnienia podatnika, odrzucając jego argumenty dotyczące zakupu materiałów z wyprzedzeniem, ubytków materiałowych czy składowania u kontrahentów. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 120, 121, 122, 187 § 1, 191 i 229 Ordynacji podatkowej, nie są zasadne. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna zawierała te same zarzuty procesowe, co w innej, wcześniej rozpatrzonej sprawie dotyczącej VAT, gdzie również zostały one uznane za niezasadne. NSA uznał, że materiał dowodowy został zebrany i oceniony prawidłowo, a podatnik nie wykazał istotnych braków w postępowaniu dowodowym ani naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów. Skarga kasacyjna została oddalona, a podatnik obciążony kosztami postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie prawidłowości stosowania przez organy podatkowe instytucji szacowania podstawy opodatkowania w przypadku nierzetelności ksiąg podatkowych oraz zasad oceny materiału dowodowego w postępowaniu podatkowym i sądowoadministracyjnym.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z działalnością brukarską i niezaewidencjonowaniem przychodów, ale jego wnioski dotyczące procedury dowodowej i oceny dowodów mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organy podatkowe prawidłowo oszacowały podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w sytuacji, gdy podatnik nie zaewidencjonował całości przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organy podatkowe prawidłowo oszacowały podstawę opodatkowania, ponieważ dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalały na jej określenie, a podatnik nie wykazał, że materiał dowodowy został zebrany lub oceniony wadliwie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo oszacowały podstawę opodatkowania, ponieważ podatnik nie wykazał całości przychodów, a jego wyjaśnienia dotyczące zakupu materiałów, ubytków czy składowania były gołosłowne lub sprzeczne z dowodami. Podatnik nie wykazał istotnych braków w materiale dowodowym ani naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów.
Czy naruszenie przepisów postępowania przez organy podatkowe miało istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności w zakresie kompletności zebranego materiału dowodowego i oceny dowodów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 120, 121, 122, 187 § 1, 191 i 229 Ordynacji podatkowej, okazały się nieuzasadnione.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że podatnik nie wykazał istotnych braków w materiale dowodowym ani naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów. Argumentacja skargi kasacyjnej była wybiórcza i ogólnikowa, nie podważając kompleksowo ustaleń organów i sądu pierwszej instancji, w tym wiarygodności kluczowych dowodów, takich jak remanenty.
Przepisy (17)
Główne
o.p. art. 193 § 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 23 § 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
o.p. art. 120
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 121
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 187 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 229
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 23 § 3
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 182 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 176
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 204 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy podatkowe prawidłowo oszacowały podstawę opodatkowania, ponieważ podatnik nie wykazał całości przychodów, a jego wyjaśnienia były gołosłowne lub sprzeczne z dowodami. • Podatnik nie wykazał istotnych braków w materiale dowodowym ani naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów. • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie były zasadne.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania przez organy podatkowe, w tym art. 120, 121, 122, 187 § 1, 191 i 229 Ordynacji podatkowej. • Niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego, w tym brak przesłuchania świadków. • Błędna ocena dowodów przez organy i sąd pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. • Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną w jej granicach. • Argumentacja pomija znaczną część wywodu sądu pierwszej instancji, tym samym go nie kwestionując. • Konstrukcja oceny materiału dowodowego, dokonaną w skardze kasacyjnej, która opiera się na zwracaniu uwagi na dowolnie i gołosłownie deklarowane okoliczności, pozostające w oderwaniu od oceny całokształtu materiału dowodowego. • Skarżący próbuje zatem wyciągnąć korzystne dla siebie skutki z własnych zaniedbań i nierzetelności, co nie może zasługiwać na aprobatę. • W takiej sytuacji nie sposób uznać, by zostało wykazane, że materiał dowodowy został źle zebrany, rozważony czy oceniony, argumentacja Skarżącego ma bowiem charakter polemiczny i nie świadczy o tym, że organy bądź sąd dopuściły się naruszenia prawa w tym zakresie.
Skład orzekający
Tomasz Kolanowski
przewodniczący sprawozdawca
Zbigniew Kmieciak
członek
Bogdan Lubiński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości stosowania przez organy podatkowe instytucji szacowania podstawy opodatkowania w przypadku nierzetelności ksiąg podatkowych oraz zasad oceny materiału dowodowego w postępowaniu podatkowym i sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z działalnością brukarską i niezaewidencjonowaniem przychodów, ale jego wnioski dotyczące procedury dowodowej i oceny dowodów mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowych problemów podatkowych związanych z nierzetelnością ksiąg i szacowaniem dochodu, ale zawiera szczegółowe omówienie procedury dowodowej i oceny dowodów przez sądy, co jest cenne dla prawników procesowych.
“Nierzetelne księgi i niezaewidencjonowane przychody - NSA potwierdza prawo organów do szacowania dochodu.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.