II FSK 1486/06

Naczelny Sąd Administracyjny2007-12-18
NSApodatkoweŚredniansa
podatek od nieruchomościzaległość podatkowaodsetki za zwłokęzaliczenie wpłatyOrdynacja podatkowaNSAWSApostanowienieskarga kasacyjna

NSA uchylił wyrok WSA, uznając, że organ podatkowy miał prawo proporcjonalnie zaliczyć wpłatę na poczet zaległego podatku i odsetek, niezależnie od przyczyn powstania zaległości czy toczącego się postępowania o umorzenie odsetek.

Sprawa dotyczyła zaliczenia wpłaty dokonanej przez spółkę na poczet zaległego podatku od nieruchomości i odsetek za zwłokę. WSA uchylił postanowienia organów, zarzucając im naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i brak wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego. NSA uchylił wyrok WSA, stwierdzając, że organ podatkowy prawidłowo zastosował art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej, proporcjonalnie zaliczając wpłatę, a kwestie przyczyn powstania zaległości czy postępowania o umorzenie odsetek były bez znaczenia dla tej czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił postanowienia organów podatkowych dotyczące zaliczenia wpłaty spółki na poczet zaległego podatku od nieruchomości i odsetek za zwłokę. Sąd uznał, że organy nie ustaliły stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej i naruszyły przepisy Ordynacji podatkowej, w tym brak uzasadnienia faktycznego i prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznał zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za uzasadniony. NSA stwierdził, że WSA błędnie uznał, iż organ podatkowy nie był upoważniony do proporcjonalnego zaliczenia wpłaty na podstawie art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Sąd kasacyjny podkreślił, że istnienie zaległości podatkowej i dokonanie wpłaty przez spółkę pozwalały na zastosowanie wspomnianego przepisu, a kwestie przyczyn powstania zaległości czy toczące się postępowanie o umorzenie odsetek pozostawały bez znaczenia dla wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, organ podatkowy jest uprawniony do proporcjonalnego zaliczenia wpłaty na poczet zaległego podatku i odsetek za zwłokę na podstawie art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej, niezależnie od toczącego się postępowania w sprawie umorzenia odsetek.

Uzasadnienie

NSA uznał, że istnienie zaległości podatkowej i dokonanie wpłaty przez spółkę pozwala na zastosowanie art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Kwestie przyczyn powstania zaległości czy postępowania o umorzenie odsetek pozostają bez znaczenia dla wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (5)

Główne

o.p. art. 55 § § 2

Ordynacja podatkowa

Przepis ten pozwala na proporcjonalne zaliczenie wpłaty na poczet zaległego podatku i odsetek za zwłokę, w stosunku, w jakim w dniu wpłaty pozostawała kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia przez WSA.

p.p.s.a. art. 183 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa zakres rozpoznania sprawy przez NSA w granicach skargi kasacyjnej.

p.p.s.a. art. 185 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzekania przez NSA w przedmiocie uchylenia wyroku WSA i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

p.p.s.a. art. 203 § pkt 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzekania o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ podatkowy prawidłowo zastosował art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej, proporcjonalnie zaliczając wpłatę na poczet zaległego podatku i odsetek. Kwestie przyczyn powstania zaległości podatkowej oraz toczące się postępowanie w sprawie umorzenia odsetek pozostają bez znaczenia dla wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty.

Odrzucone argumenty

WSA błędnie uznał, że organ podatkowy nie był upoważniony do proporcjonalnego zaliczenia wpłaty. WSA błędnie zarzucił organom naruszenie zasady prawdy obiektywnej i brak uzasadnienia, co miało uzasadniać uchylenie postanowień.

Godne uwagi sformułowania

poza niewystępującymi w rozpoznawanej sprawie przypadkami nieważności postępowania rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej związanie Sądu kasacyjnego podstawami zaskarżenia oraz jego zakresem nie jest uprawniony do uzupełniania lub poprawiania podstaw skargi kasacyjnej, jak również samodzielnego formułowania jej zarzutów bez znaczenia dla wydania przez organy podatkowe postanowienia w trybie art. 55 § 2 pozostaje kwestia ustalenia przyczyn powstania zaległości podatkowej skarżącej spółki, jak również toczące się postępowanie w przedmiocie umorzenia odsetek od tej zaległości.

Skład orzekający

Antoni Hanusz

przewodniczący sprawozdawca

Jan Grzęda

członek

Włodzimierz Kubiak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej w kontekście zaliczania wpłat na poczet zaległości podatkowych i odsetek, zwłaszcza gdy toczy się postępowanie o umorzenie odsetek."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zaliczania wpłat na poczet podatku od nieruchomości i odsetek za zwłokę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praktycznego w prawie podatkowym - sposobu zaliczania wpłat, co jest istotne dla wielu podatników i profesjonalistów.

Czy wpłata na podatek może być zaliczona na odsetki, nawet jeśli wniosek o umorzenie jest w toku?

Dane finansowe

WPS: 319 656,82 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II FSK 1486/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2007-12-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Antoni Hanusz /przewodniczący sprawozdawca/
Jan Grzęda
Włodzimierz Kubiak
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Sygn. powiązane
I SA/Ke 87/06 - Wyrok WSA w Kielcach z 2006-07-19
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 55 § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędziowie NSA Włodzimierz Kubiak, Jan Grzęda, Protokolant Agata Milewska, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Ke 87/06 w sprawie ze skargi Z. [...] S.A. z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległego podatku i należnych odsetek za zwłokę 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach, 1) zasądza od Z. [...] S.A. z siedzibą w S. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
II FSK 1486/06
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 lipca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie o sygnaturze akt I SA/Ke 87/06, uchylił zaskarżone przez "T" Spółka Akcyjna postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 lutego 2006 roku oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta K. z dnia 8 listopada 2005 roku w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległego podatku i należnych odsetek za zwłokę. Sąd stwierdził także, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu w całości. Zaskarżonym do sądu administracyjnego postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 8 listopada 2005 roku w sprawie zaliczenia wpłaty w kwocie 319.656,82 złote dokonanej w dniu 27 lipca 2005 roku przez "T" Spółka Akcyjna, proporcjonalnie na poczet zaległego podatku i odsetek za zwłokę. W toku postępowania podatkowego ustalono, że spółka złożyła korektę deklaracji podatkowych na podatek od nieruchomości za lata 2000-2005, w związku z czym powstała zaległość w tym podatku. Podatnik od 2000 roku składał od niektórych nieruchomości deklaracje na podatek od nieruchomości do niewłaściwego organu, to jest Wójta Gminy S. i na rachunek tego organu dokonywał wpłat podatku, podczas gdy właściwym organem pozostawał cały czas Prezydent Miasta K. W dniu 27 lipca 2005 roku spółka dokonała wpłaty zaległego podatku bez należnych odsetek na konto właściwego organu występując jednocześnie z wnioskiem o umorzenie odsetek od zaległości. Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 8 listopada 2005 roku wpłatę tę zaliczył proporcjonalnie na poczet zaległego podatku oraz odsetek, stosownie do art. 55 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zmianami). W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji nadmienił także, ze decyzją z dnia 4 października 2005 roku odmówił spółce umorzenia odsetek od zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2000-2005. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. rozpoznając zażalenie od powyższego postanowienia wskazało, że organ pierwszej instancji nie naruszył prawa zaliczając wpłaconą przez spółkę w dniu 27 lipca 2005 roku sporną kwotę proporcjonalnie na poczet kwoty istniejącej zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę, stosownie do art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej.
2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w zaskarżonym wyroku z dnia 19 lipca 2006 roku ocenił, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K z dnia 2 lutego 2006 roku zostało wydane z naruszeniem prawa uzasadniającym uchylenie tego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu bowiem, w rozpoznawanej sprawie organy nie ustaliły stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 122 Ordynacji podatkowej, gdyż nie zebrały i nie rozpoznały materiału dowodowego w celu ustalenia okoliczności sprawy sposób wyczerpujący. Sąd zarzucił także zaskarżonemu postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. naruszenie art. 217, art. 219 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej z uwagi na brak uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonego rozstrzygnięcia. Braki te dotyczyć miały, w ocenie Sądu zarówno postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 lutego 2006 roku jak i poprzedzającego to rozstrzygnięcie postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 8 listopada 2005 roku. Sąd argumentował w dalszej kolejności, iż z treści postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 8 listopada 2005 roku nie wynika, w jaki sposób przedmiotowa wpłata została rozliczona ani nie wskazano w nim daty do której naliczono odsetki. Sąd wyraził również pogląd, że w rozpoznawanej sprawie organy podatkowe miały obowiązek rozważyć okoliczność czy do powstania zaległości podatkowej doszło z winy strony czy też, przyczyną tego były uchybienia organów podatkowych. W ocenie Sądu kwestie te powinny były zostać rozważone przed podjęciem postanowienia w trybie art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Braki w tym zakresie uniemożliwiały, w ocenie Sądu, dokonanie kontroli prawidłowości zastosowania przez organy podatkowe norm art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej w zaskarżonych postanowieniach. Wskazując na powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zastosował art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej u.p.p.s.a. oraz orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 lutego 2006 roku oraz poprzedzającego to rozstrzygnięcie postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 8 listopada 2005 roku.
3. W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżyło w całości w skazany powyżej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 lipca 2006 roku zarzucając mu naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do naruszenia tego przepisu dojść miało poprzez błędne uznanie Sądu, że samorządowy organ podatkowy pierwszej instancji nie był upoważniony do proporcjonalnego zaliczenia wpłaty na poczet zaległości wynikających z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej, przed ostatecznym rozstrzygnięciem wniosku podatnika o umorzenie odsetek za zwłokę. Wskazując na powyższy zarzut autor skargi kasacyjnej domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie oraz nie zgodzono się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji wyrażonym w zaskarżonym wyroku. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. stan faktyczny rozpoznawanej sprawy został ustalony w sposób kompletny. Skoro, w ocenie autora skargi kasacyjnej, poza sporem w rozpoznawanej sprawie pozostaje kwestia istnienia zaległości spółki w podatku od nieruchomości, to wobec wpłaty przez spółkę w dniu 27 lipca 2005 roku na ich poczet kwoty 319.656,82 złote na rzecz właściwego organu, należało zastosować art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej oraz wydać postanowienie o proporcjonalnym zaliczeniu tej wpłaty na poczet zaległości oraz odsetek. Kwestie związane z ustaleniem przyczyny powstania zaległości podatkowej spółki w tym podatku, jak również toczące się postępowanie w sprawie umorzenia odsetek od tej zaległości pozostawały, w ocenie autora skargi kasacyjnej bez znaczenia, dla wydania postanowienia w trybie art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej przez Prezydenta Miasta K. w dniu 8 listopada 2005 roku.
4. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną zważył, co następuje. Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy, a zatem zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach podlega uchyleniu, a sprawa powinna zostać ponownie rozpoznana przez ten Sąd. W myśl art. 183 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (u.p.p.s.a.), poza niewystępującymi w rozpoznawanej sprawie przypadkami nieważności postępowania wymienionymi w art. 183 § 2 u.p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie Sądu kasacyjnego podstawami zaskarżenia oraz jego zakresem. Kontrola instancyjna Naczelnego Sądu Administracyjnego z uwagi na treść art. 183 § 1 u.p.p.s.a. ogranicza się zatem jedynie do badania wskazanych w środku odwoławczym kwestii spornych. Sąd kasacyjny nie jest uprawniony do uzupełniania lub poprawiania podstaw skargi kasacyjnej, jak również samodzielnego formułowania jej zarzutów. Oznaczałoby to działanie tego sądu z urzędu, co w świetle powołanego art. 183 § 1 u.p.p.s.a. jest niedopuszczalne. Z tej przyczyny najistotniejszym elementem skargi kasacyjnej są jej podstawy oraz zarzuty formułowane pod adresem sądu pierwszej instancji, którego orzeczenie jest przedmiotem skargi kasacyjnej. Decydują one o charakterze tego sformalizowanego środka zaskarżenia oraz składają się na jego granice.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. jako jedyny zarzut rozpoznawanej skargi kasacyjnej wskazało na naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do naruszenia tego dojść miało, jak podniósł autor skargi kasacyjnej, w wyniku błędnego przyjęcia przez Sąd, że samorządowy organ podatkowy nie był upoważniony, w stanie faktycznym ustalonym przez organy, do proporcjonalnego zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę, na podstawie art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten należało uznać za uzasadniony. Przedmiotem kontroli dokonanej, na zasadzie art. 3 § 1 i § 2 punkt 2 u.p.p.s.a., przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w zaskarżonym wyroku wszczętej na skutek skargi spółki akcyjnej "T" było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 lutego 2006 roku. W postanowieniu tym utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 8 listopada 2005 roku wydane w sprawie zaliczenia wpłaty dokonanej w dniu 27 lipca 2005 roku przez skarżącą spółkę w kwocie 319.656,82 złote proporcjonalnie na poczet zaległego podatku i należnych odsetek za zwłokę, na podstawie art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Sąd rozpoznając skargę miał zatem obowiązek zbadać, czy w rozpoznawanej sprawie organy podatkowe prawidłowo zastosowały normy art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej, w szczególności czy istniały okoliczności uzasadniające wydanie przez organy podatkowe postanowienia o zaliczeniu proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku w jakim, w dniu wpłaty pozostawała kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż w dniu 8 listopada 2005 roku, to jest w dniu wydania przez Prezydenta Miasta K. postanowienia, w którym dokonano proporcjonalnego zaliczenia wpłaty na pokrycie zaległości podatkowej oraz odsetek od tej zaległości, istniała zaległość podatkowa "T" Spółka Akcyjna z tytułu podatku od nieruchomości za okres od 2000 roku do lipca 2005 roku. Równie niekwestionowanym przez strony elementem stanu faktycznego w rozpoznawanej sprawie pozostaje okoliczność dokonania w dniu 27 lipca 2005 roku przez skarżącą spółkę wpłaty na konto Prezydenta Miasta K. kwoty 319.656,82 złotych, tytułem zaległego podatku od nieruchomości (karta 1 akt administracyjnych). Okoliczności te nie stanowią przedmiotu sporu w rozpoznawanej sprawie i pozwalają na dokonanie przez wojewódzki sąd administracyjny oceny prawidłowości wydania przez organy podatkowe uchylonych rozstrzygnięć wydanych w oparciu o art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Słusznie bowiem podnosi autor skargi kasacyjnej w jej uzasadnieniu, iż bez znaczenia dla wydania przez organy podatkowe postanowienia w trybie art. 55 § 2 pozostaje kwestia ustalenia przyczyn powstania zaległości podatkowej skarżącej spółki, jak również toczące się postępowanie w przedmiocie umorzenia odsetek od tej zaległości. Okoliczności te w żaden sposób nie mogły wpłynąć na treść uchylonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w zaskarżonym wyroku rozstrzygnięć, to jest postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2006 roku oraz poprzedzającego to rozstrzygnięcie postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 8 listopada 2005 roku. Nie istnieje więc w rozpoznawanej sprawie konieczność, na co błędnie wskazuje Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, przeprowadzenia przez organy podatkowe postępowania w celu ustalenia przyczyn powstania zaległości spółki w podatku od nieruchomości, jak również zakończenia postępowania z wniosku spółki o umorzenie odsetek od zaległości w tym podatku.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego postanowiono natomiast w oparciu o art. 203 punkt 2 tej ustawy oraz § 14 ustęp 2 punkt a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 roku Nr 163, poz. 1349).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI