II FSK 1441/05

Naczelny Sąd Administracyjny2006-11-15
NSApodatkoweWysokansa
podatek od nieruchomościprzywrócenie terminuodwołanieordynacja podatkowapostępowanie podatkoweNSAWSA

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając, że organ podatkowy powinien był wezwać stronę do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu, zamiast od razu odrzucać podanie.

Sprawa dotyczyła odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej. Sąd pierwszej instancji uchylił postanowienie SKO, uznając, że organ powinien był wezwać stronę do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu, zgodnie z art. 169 Ordynacji podatkowej. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, stwierdzając, że art. 169 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w sytuacji, gdy strona nie dopełniła czynności (wniesienia odwołania) jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, co powinno skutkować pozostawieniem podania bez rozpoznania, a nie wezwaniem do uzupełnienia braków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które odmówiło Wojciechowi B. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej. Powodem odmowy było niedopełnienie przez stronę czynności (wniesienia odwołania) jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, co jest wymagane przez art. 162 par. 2 Ordynacji podatkowej. Sąd I instancji uznał, że w takiej sytuacji organ podatkowy powinien był wezwać stronę do uzupełnienia braków na podstawie art. 169 Ordynacji podatkowej, a dopiero bezskuteczność wezwania mogłaby prowadzić do pozostawienia podania bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną SKO, uchylił wyrok WSA. NSA stwierdził, że Sąd I instancji błędnie zinterpretował przepisy. Zdaniem NSA, art. 169 Ordynacji podatkowej dotyczy sytuacji, gdy podanie nie spełnia wymogów formalnych, a nie sytuacji, gdy strona nie dopełniła wymaganej czynności procesowej. W przypadku niedopełnienia czynności jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, podanie powinno zostać pozostawione bez rozpoznania na podstawie art. 169 par. 1 i 4 Ordynacji podatkowej, a nie powinno następować wezwanie do uzupełnienia braków. NSA podkreślił, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest nieprzywracalny (art. 162 par. 3 Ordynacji podatkowej), a wezwanie do wniesienia odwołania mogłoby skutkować przywróceniem terminu nieprzywracalnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Organ podatkowy powinien pozostawić podanie o przywrócenie terminu bez rozpoznania, a nie wzywać strony do uzupełnienia braków, gdy strona nie dopełniła wymaganej czynności procesowej jednocześnie z wnioskiem.

Uzasadnienie

NSA uznał, że art. 169 Ordynacji podatkowej dotyczy braków formalnych podania, a nie sytuacji, gdy strona nie dopełniła wymaganej czynności procesowej. Niedopełnienie czynności procesowej jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu skutkuje pozostawieniem podania bez rozpoznania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (5)

Główne

Ordynacja podatkowa art. 162 § 2

Ordynacja podatkowa

Dopełnienie czynności, dla której był określony termin, wymagane przez art. 162 par. 2 ustawy, nie stanowi składnika podania o przywrócenie tego terminu.

Pomocnicze

Ordynacja podatkowa art. 169 § 1

Ordynacja podatkowa

Organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Ordynacja podatkowa art. 169 § 4

Ordynacja podatkowa

Organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie.

Ordynacja podatkowa art. 162 § 3

Ordynacja podatkowa

7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest nieprzywracalny.

PPSA art. 145 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Naruszenie przepisów prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jako podstawa uchylenia wyroku.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd I instancji błędnie zinterpretował pojęcie 'dopełnienie czynności' i zastosował art. 169 Ordynacji podatkowej, podczas gdy powinien był zastosować art. 169 par. 1 i 4 Ordynacji podatkowej, pozostawiając podanie bez rozpoznania. Wezwanie strony do wniesienia odwołania na podstawie art. 169 Ordynacji podatkowej spowodowałoby przywrócenie terminu nieprzywracalnego, co jest niedopuszczalne.

Odrzucone argumenty

Argumentacja WSA, że organ powinien był wezwać stronę do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu.

Godne uwagi sformułowania

Dopełnienie czynności, dla której był określony termin, wymagane przez art. 162 par. 2 ustawy [...] nie stanowi składnika podania o przywrócenie tego terminu, a więc jej zaniechanie nie uzasadnia zastosowanie regulacji prawnej art. 169 par. 1 i 4 wymienionej ustawy. Sąd I instancji przedstawił, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżonym postanowieniem odmówiło Wojciechowi B. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania [...] ze względu na fakt nie złożenia odwołania jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu. Nakazując dopełnienie czynności, dla której był określony termin, wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, przepis art. 162 par. 2 Ordynacji podatkowej zakreśla ramy czasowe dla dokonania tej czynności.

Skład orzekający

Hanna Kamińska

członek

Jacek Brolik

sprawozdawca

Krystyna Nowak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących przywracania terminów, w szczególności rozróżnienie między brakami formalnymi podania a niedopełnieniem czynności procesowej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niedopełnienia czynności procesowej jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu w postępowaniu podatkowym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w prawie podatkowym, które może mieć znaczenie dla wielu podatników. Rozróżnienie między wezwaniem do uzupełnienia braków a pozostawieniem podania bez rozpoznania jest kluczowe.

Kiedy organ podatkowy musi wezwać, a kiedy odrzucić wniosek o przywrócenie terminu? Kluczowa interpretacja NSA.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II FSK 1441/05 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2006-11-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Hanna Kamińska
Jacek Brolik /sprawozdawca/
Krystyna Nowak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
I SA/Po 2957/03 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2005-06-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926
art. 162 par. 2, art. 169 par. 1, art. 169 par. 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Tezy
Dopełnienie czynności, dla której był określony termin, wymagane przez art. 162 par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, nie stanowi składnika podania o przywrócenie tego terminu, a więc jej zaniechanie nie uzasadnia zastosowanie regulacji prawnej art. 169 par. 1 i 4 wymienionej ustawy.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 czerwca 2005 r. I SA/Po 2957/03 w sprawie ze skargi Wojciecha B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6 listopada 2003 r. (...) w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego - uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę WSA w Poznaniu do ponownego rozpoznania; (...).
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 28 czerwca 2005 r., I SA/Po 2957/03, uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6 listopada 2003 r., (...) w sprawie ze skargi Wojciecha B. na powyższe postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego.
W uzasadnieniu powołanego wyroku Sąd I instancji przedstawił, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżonym postanowieniem odmówiło Wojciechowi B. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w Z. z dnia 4 lipca 2003 r. ze względu na fakt nie złożenia odwołania jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wojciech B. wniósł o uchylenie tego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 162 par. 2 i par. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm., zwanej dalej Ordynacja podatkowa/.
Sąd I instancji uchylając postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wskazał, iż stosownie do art. 162 par. 2 Ordynacji podatkowej podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Niedopełnienie czynności /nie wniesienie odwołania/ powinno, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, spowodować wezwanie wnioskodawcy o jej dokonanie na podstawie art. 169 Ordynacji podatkowej, a gdy wezwanie okaże się bezskuteczne, organ podatkowy pozostawi podanie o przywrócenie terminu bez rozpoznania /art. 169 par. 1 i par. 4 Ordynacji podatkowej/.
W skardze kasacyjnej z dnia 8 sierpnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o uchylenie powyższego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wyrokowi dnia 28 czerwca 2005 r. zarzucono naruszenie przepisów prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności naruszenie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, przez przyjęcie, że objęte wyrokiem postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wydano z naruszeniem art. 162 par. 2 i art. 169 par. 1 i par. 4 Ordynacji podatkowej, polegającym na błędnej interpretacji pojęcia "dopełnienie czynności", a w konsekwencji braku wezwania wnioskodawcy do wniesienia odwołania, podczas gdy w istniejącym stanie prawnym wadliwość taka nie miała miejsca i nie miała wpływu na wynik sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podniosło, że na podstawie art. 162 par. 2 Ordynacji podatkowej, jednocześnie z wniesieniem podania o przywrócenie terminu zainteresowany powinien dopełnić czynności, dla których był określony termin. Zatem dopełnienie czynności powinno nastąpić jeszcze przed przywróceniem terminu. Nakazując dopełnienie czynności, dla której był określony termin, wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, przepis art. 162 par. 2 Ordynacji podatkowej zakreśla ramy czasowe dla dokonania tej czynności. Czynność powinna być jednak dopełniona najpóźniej w dniu doręczenia żądania przywrócenia terminu, co nie wyklucza dopełnienia jej we wcześniejszym terminie. Dopełnienie czynności w terminie późniejszym jest bezskuteczne i powoduje odmowę przywrócenia terminu.
Zgodnie z art. 162 par. 3 Ordynacji podatkowej, 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest nieprzywracalny. Zdaniem skarżącego organu wskazanie przez Sąd, iż Kolegium powinno wezwać stronę do wniesienia odwołania, spowodowałoby przywrócenie terminu nieprzywracalnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 169 Ordynacji podatkowej, na który, oceniając stosowanie podatkowego prawa procesowego w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym, powołuje się Sąd I instancji /w par. 1-2 oraz par. 4/ stanowi, że:
par. 1. Jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
par. 1a. Jeżeli podanie nie zawiera adresu, organ pozostawia je bez rozpatrzenia.
W tym przypadku nie dokonuje się wezwania, o którym mowa w par. 1, oraz nie wydaje się postanowienia, o którym mowa w par. 4.
par. 2. Przepis par. 1 stosuje się również, jeżeli strona nie wniosła opłat, które zgodnie z odrębnymi przepisami powinny zostać uiszczone z góry.
par. 4. Organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI