II FSK 1427/21

II FSK 1427/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-08-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-12-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Alicja Polańska /sprawozdawca/
Beata Cieloch /przewodniczący/
Jerzy Płusa
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
I SA/Bd 348/21 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2021-08-03
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1406
art. 24d ust. 1
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1325
art. 165a § 1, art. 14h, art. 14b § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Beata Cieloch, Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia del. WSA Alicja Polańska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 sierpnia 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 348/21 w sprawie ze skargi "S." sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 maja 2021 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.1.2021.2.MBD w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 348/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w punkcie 1. uchylił postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 maja 2021 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.1.2021.2.MBD w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 lutego 2021 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.1.2021.1.JKU; w punkcie 2. zasądził od organu na rzecz "S." sp. z o.o. z siedzibą w B. kwotę 597 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz w punkcie 3. nakazał zwrócić od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżącej spółki kwotę 100 złotych tytułem nadpłaconego wpisu sądowego.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że 4 stycznia 2021 r. spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie ustalenia czy przy wyliczaniu wskaźnika dochodu, do którego może być zastosowana stawka podatku, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.); dalej: "u.p.d.o.p.", mogą być zastosowane odpowiednio (mutatis mutandis) regulacje dotyczące cen transferowych poprzez zastosowanie metody podziału zysku
- analizy udziału (metoda wymieniona w § 13 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych - Dz. U. z 2018 r. poz. 2509 ze zm.; dalej: "rozporządzenie").
We wniosku spółka przedstawiła następujący stan faktyczny:
Spółką jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, będącą rezydentem podatkowym w Polsce i podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Główny przedmiot działalności spółki, to działalność w zakresie druku (PKD 18.12.Z) oraz poligrafii. Spółka prowadzi również działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p. Efektem prac badawczo-rozwojowych jest stworzenie oprogramowania służącego do obsługi zapotrzebowania (korekta, dodawanie/usuwanie linii zapotrzebowania) oraz nadzoru nad procesem konfekcjonowania arkuszy egzaminacyjnych i załączników w celu całkowitego wyeliminowania usterek jakościowych w postaci braków lub nadmiarowych wysłanych arkuszy oraz błędnie doręczonych lub niedoręczonych przesyłek
pod względem terminowości doręczenia i doręczenia pod wskazany adres wraz
ze zminimalizowaniem ilości wysłanych przesyłek. Oprogramowanie pozwala
na kontrolę prawidłowości konfekcjonowania na każdym jego etapie oraz wsteczną kontrolę prawidłowości spakowania przesyłki w przypadku reklamacji zamawiającego. Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, a prowadzone prace badawczo-rozwojowe są samodzielne (prace te wykonują zatrudnieni u niej pracownicy) i nie dochodzi do nabycia - choćby w części - efektów takich prac od podmiotów powiązanych. Spółka zamierza skorzystać z ulgi IP BOX, o której mowa w art. 24d ust. 1 u.p.d.o.p. Dochód spółki, który jest przedmiotem wniosku, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa uwzględnionego w cenie sprzedaży towarów, tj. specjalistycznych druków (art. 24d ust. 7 pkt 3 u.p.d.o.p.). Dochód ten nie będzie wynikać ze sprzedaży na rzecz podmiotów powiązanych. Spółka jest właścicielem praw do opisanego oprogramowania i posiada do niego kody źródłowe.
W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym, spółka zadała następujące pytanie: czy przy wyliczaniu wskaźnika dochodu, do którego może być zastosowana stawka podatku, o której mowa w art. 24d ust. 1 u.p.d.o.p., mogą być zastosowane odpowiednio (mutatis mutandis) regulacje dotyczące cen transferowych poprzez zastosowanie metody podziału zysku - analizy udziału (metoda wymieniona w § 13 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia).
Przedstawiając własną ocenę prawną ww. stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, spółka stwierdziła, że przepisy art. 24d ust. 3-8 u.p.d.o.p. nie określają wprost metodyki, według której może być wyekstrahowany dochód z własności intelektualnej, o której mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.p. (powinno być: art. 24d ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.p. - przyp. sądu). Według spółki, najwłaściwsza jest metoda analizy udziału, w której rozdzielenie strumieni dochodowych (z działalności deweloperskiej i projektowej) następowałoby w dwóch etapach właściwych dla tej metody.
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2021 r. organ interpretacyjny odmówił wszczęcia postępowania, stwierdzając, że nie może dokonać oceny przedstawionego we wniosku stanowiska, gdyż wykraczałoby to poza zakreślone przez ustawodawcę ramy postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej.
Na powyższe postanowienie skarżąca pismem z dnia 2 marca 2021 r. złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Po rozpatrzeniu zażalenia, organ odwoławczy postanowieniem z dnia 4 maja 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Według organu, w sprawie sednem zapytania spółki nie jest wykładnia przepisów prawa podatkowego, lecz ocena prawidłowości zastosowania metodologii wyliczenia wskaźnika dochodu w oparciu o regulacje dotyczące cen transferowych, gdyż spółka nie oczekuje od organu wykładni przepisów u.p.d.o.p., w kontekście zaistniałej sytuacji, lecz potwierdzenia możliwości wyliczenia wskaźnika dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej objętych zakresem tzw. ulgi od przychodów kwalifikowanych z praw własności intelektualnej - IP BOX w sposób opisany w stanie faktycznym, tj. na podstawie odpowiedniego zastosowania regulacji dotyczących cen transferowych, poprzez zastosowanie metody podziału zysku - analizy udziału (metoda wymieniona w § 13 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia). Organ stwierdził, że przepisy prawa podatkowego będące przedmiotem interpretacji indywidualnej, powołane przez spółkę, tj. art. 24d u.p.d.o.p., nie dają uprawnień do rozstrzygania w powyższym zakresie. Na tej podstawie organ uznał, że zakres wniosku złożonego przez spółkę wykracza poza jego kompetencje, bowiem został on legitymowany do udzielania interpretacji indywidualnych na wniosek zainteresowanego w sprawach dotyczących wyłącznie przepisów prawa podatkowego (art. 14b § 1 w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.; dalej "O.p.").
W skardze wniesionej do sądu pierwszej instancji spółka zarzuciła naruszenie art. 14b § 1, art. 14d, art. 233 § 1 pkt 2 i art. 239 O.p. poprzez błędne zastosowanie, a także art. 14 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 ze zm.). Według skarżącej we wniosku wyraźnie wskazała przepisy, które mają podlegać interpretacji, tj. art. 24d ust. 1 u.p.d.o.p. w związku z przepisami wykonawczymi. Istota pytania dotyczyła tego, jak ustalić podstawę opodatkowania dla celów zastosowania preferencyjnej stawki podatku od tzw. ulgi IP BOX. Zdaniem spółki argumentacja organu, że wniosek nie dotyczył przepisów prawa podatkowego jest co najmniej dziwna, z uwagi na to, że pojęcie "przepisy prawa podatkowego" jest zdefiniowane na gruncie O.p. (art. 3 pkt 2 O.p.), w związku z czym, wskazane przez spółkę rozporządzenie mieści się w pojęciu "przepisów prawa podatkowego".
Sąd pierwszej instancji wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 348/21 uchylił zaskarżone postanowienie jak i postanowienie je poprzedzające. Oceniając zasadność odmowy wszczęcia postępowania, sąd zauważył, że organ wskazał, jako powód uniemożliwiający wydanie interpretacji, okoliczność, że przepisy prawa podatkowego będące przedmiotem interpretacji indywidualnej - powołane przez spółkę, tj. art. 24d u.p.d.o.p. - nie dają uprawnień do rozstrzygania
w powyższym zakresie. Według sądu organ nie mógł uchylić się od wydania interpretacji, powołując się na to, że skarżąca żąda odpowiedzi dotyczącej zastosowania regulacji w zakresie cen transferowych do ustalenia wskaźnika dochodu
z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - IP BOX. Sąd podzielił stanowisko spółki, że zadane pytanie dotyczy ustalenia podstawy opodatkowania. Spółka zadała konkretne pytanie, czy może w opisanym stanie faktycznym zastosować konkretny przepis prawa podatkowego w celu ustalenia podstawy opodatkowania
i miała prawo uzyskać na nie odpowiedź.
W ocenie sądu pierwszej instancji brzemiennie przepisów art. 24d ust. 8 i art. 24d ust. 7 pkt 3 u.p.d.o.p. potwierdza, że zadane pytanie nie wykracza poza przepisy prawa podatkowego, jak również, iż dotyczy kwestii podstawy opodatkowania. Sąd zauważył, że rozporządzenie wydane zostało na podstawie u.p.d.o.p. Pytanie zostało więc postawione w obrębie prawa podatkowego. Zatem, podany przez organ powód odmowy w sprawie nie wystąpił. Organ nie powinien więc odmawiać wszczęcia postępowania, lecz powinien wydać interpretację na podstawie opisu przedstawionego we wniosku, a gdyby opis ten uznał za niewyczerpujący, powinien zażądać od spółki jego uzupełnienia o określone dane czy też jego sprecyzowania i, po ewentualnym uzupełnieniu, wydać interpretację.
W skardze kasacyjnej organ odwoławczy - reprezentowany przez radcę prawnego - zaskarżył wyrok sądu pierwszej instancji w części uchylającej zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie (tj. punkt 1. wyroku) oraz w części zasądzającej od organu na rzecz spółki kwotę 597 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (tj. punkt 2. wyroku).
Jako podstawę skargi kasacyjnej organ wskazał naruszenie przepisów postępowania - art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. art. 145 §1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a., w zw. z art. 165a §1, w zw. z art. 14h, w zw. z art. 14b §1 oraz w zw. z art. 3 pkt 1 i pkt 2 O.p. przez uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia
w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w wyniku błędnego uznania przez sąd, że organ na gruncie przedmiotowej sprawy nie wykazał,
aby zachodziły przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej co do pytania wskazanego we wniosku, tym samym bezzasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie, w sytuacji gdy zdaniem sądu pytanie spółki sprowadzało się do interpretacji przepisów prawa podatkowego, tym samym zdaniem sądu nie było żadnych przeszkód o charakterze formalnym, które uniemożliwiałyby wszczęcie i prowadzenie postępowania interpretacyjnego, a skarżąca miała pełne prawo do uzyskania w przedmiotowym zakresie interpretacji indywidualnej, jednak w sprawie przyjąć należało, że nie było podstaw do wszczęcia postępowania, albowiem pytanie skarżącej zostało sformułowane w sposób tylko pozornie odnoszący się do zasad korzystania z ulgi IP BOX, o którym mowa w art. 24d ust. 1 u.p.d.o.p., co wynika z faktu, że skarżąca nie oczekiwała od organu wykładni przepisów u.p.d.o.p., w kontekście zaistniałej sytuacji, lecz potwierdzenia możliwości wyliczenia wskaźnika dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej objętych zakresem tzw. ulgi od przychodów kwalifikowanych z praw własności intelektualnej - IP BOX w sposób opisany w stanie faktycznym, zatem - wbrew twierdzeniom sądu - nie można było przyjąć, że przepisy prawa podatkowego będące przedmiotem interpretacji indywidualnej - powołane przez skarżącą, tj. art. 24d ust. 1 u.p.d.o.p. - mogą stanowić podstawę do wydania interpretacji w przedmiotowym zakresie;
2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 165a §1, w zw. z art. 14h, w zw. z art. 14b §1 oraz w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 O.p. poprzez uznanie postanowień organu o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej za niezgodne z prawem i ich uchylenie, pomimo
że zdaniem organu wniosek nie dotyczył zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania może dostarczyć interpretacja indywidualna, a wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego, a nie przepisu prawa podatkowego, tym samym zinterpretowany zostałby nie przepis prawa,
a zachowanie się spółki w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym w zakresie nieuregulowanym w żaden sposób przepisami prawa podatkowego w świetle zadanego pytania, dlatego sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że organ miał podstawy do wydania interpretacji na gruncie tej sprawy.
Podnosząc powyższe zarzuty, organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku
w części dotyczącej punktów 1. i 2. oraz oddalenie skargi w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej punktów 1. i 2. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji; zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych; rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ odniósł się do podniesionych zarzutów.
Spółka nie wniosła odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Spór w sprawie dotyczy zasadności odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej, na podstawie art. 165a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.); dalej: "O.p.".
Ze znajdującego zastosowanie w sprawie przepisu art. 165a § 1 O.p. wynika, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania [...], jak zaś stanowi przepis art. 169 § 1 O.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
Na podstawie odesłania zamieszczonego w art. 14h O.p., ww. przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie do postępowania w przedmiocie interpretacji indywidualnych.
Użyte w przepisie art. 165a § 1 O.p. sformułowanie "z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte" należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania stoi na przeszkodzie przepis prawa, bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. Chodzi zatem o takie sytuacje, gdy w sprawie toczy się już postępowanie podatkowe, zapadła już decyzja ostateczna lub nieostateczna, albo gdy w przepisach ustaw podatkowych nie istnieje podstawa do rozpatrzenia tej treści żądania w trybie postępowania podatkowego (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt II FSK 3789/18 oraz z dnia 18 kwietnia 2019 r. sygn. akt II FSK 1001/17).
Zgodnie także z brzmieniem art. 14b § 1 oraz art. 14c § 1 i § 2 O.p. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Organ dokonuje interpretacji indywidualnej, przyjmując za wnioskodawcą ściśle określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo sąd I instancji uznał, że organ interpretacyjny powinien wydać na wniosek skarżącej interpretację indywidualną, a tylko w przypadku, gdyby opis ten uznał za niewyczerpujący, powinien zażądać od spółki jego uzupełnienia o określone dane czy też jego sprecyzowania.
Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarówno opisany przez skarżącą we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, jak i pytanie zawarte we wniosku było w istocie pytaniem o zasadność subsumcji stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku pod odpowiednie normy prawa podatkowego. Nadto wniosek skarżącej nie dotyczył interpretacji przepisów innych, niż przepisy prawa podatkowego.
Prawidłowo sąd I instancji ocenił, że analiza wniosku i stanowiska skarżącej wskazuje, że jej zasadniczym celem jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie, czy w przedstawionym we wniosku stanie fatycznym/zdarzeniu przyszłym, mogą być - przy wyliczaniu wskaźnika dochodu, do którego może być zastosowana stawka podatku, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.); dalej: "u.p.d.o.p." - zastosowane odpowiednio (mutatis mutandis) regulacje dotyczące cen transferowych poprzez zastosowanie metody podziału zysku - analizy udziału, według metody wymienionej w § 13 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 259 ze zm.); dalej: "rozporządzenie".
Skoro spółka, przedstawiając własną ocenę prawną ww. stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stwierdziła, że przepisy art. 24d ust. 3-8 u.p.d.o.p. nie określają wprost metody, według której może być wyekstrahowany dochód z własności intelektualnej, o której mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.p. (powinno być: art. 24d ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.p. - przyp. sądu), to według niej, najwłaściwsza jest metoda analizy udziału, w której rozdzielenie strumieni dochodowych (z działalności deweloperskiej i projektowej) następowałoby w dwóch etapach właściwych dla tej metody. Ta własna ocena prawna spółki przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego powinna była podlegać jednak ocenie organu interpretacyjnego, skoro zarówno przepisy u.p.d.o.p., jak i wydane na podstawie art. 11j ust. 1 pkt 1 pkt 2 u.p.d.o.p. ww. rozporządzenie wykonawcze, stanowią przepisy prawa podatkowego, w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p. Przepis ten stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Niewątpliwie zatem, spółka domagała się uzyskania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, tj. przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.p. oraz przepisów aktu wykonawczego do u.p.d.o.p., tj. ww. rozporządzenia.
Nadto, co istotne w sprawie, skarżąca opisując stan faktyczny/zdarzenie przyszłe wprost zakwalifikowała swoją działalność do działalności badawczo-rozwojowej, a jej celem było potwierdzenie, czy możliwe jest przyjęcie - na zasadzie mutatis mutandis do wyliczania wskaźnika dochodu, do którego może być zastosowana stawka podatku, o której mowa w art. 24d ust. 1 u.p.d.o.p. - regulacji dotyczących cen transferowych poprzez zastosowanie metody podziału zysku - analizy udziału, według metody wymienionej w § 13 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia.
W konsekwencji, również uznać należało, że jej pytanie dotyczyło bezpośrednio sfery praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego, a mianowicie rozliczeń podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, w szczególności zaś ustalenia podstawy opodatkowania.
Jak prawidłowo ocenił to sąd I instancji, w sprawie nie było przeszkód do zastosowania przepisu art. 169 § 1 O.p. i wezwanie skarżącej do uzupełniania opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, gdyby organ opis ten uznał za niewyczerpujący.
Zatem, jak prawidłowo ocenił w sprawie sąd I instancji, gdy w art. 14b § 1 O.p. jest mowa o prawie do uzyskania interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie zainteresowanego, oznacza to uprawnienie do uzyskania od organu wykładni przepisów prawa podatkowego w każdej indywidualnej sprawie, która może kształtować jego prawa lub obowiązki na gruncie przepisów prawa podatkowego. W szczególności zatem możliwość żądania, na podstawie art. 14b § 1 O.p., uzyskania interpretacji przepisów prawa podatkowego, odnosi się do stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych przedstawionych przez wnioskodawcę, co do których wykładnia znajdujących w nich zastosowanie przepisów podatkowych rzutować może na prawidłowe rozliczenie się wnioskodawcy z organem podatkowym. W efekcie wnioskodawca powinien uzyskać rzetelną informację, jak - w dotyczącym go stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym - organ podatkowy interpretuje przepisy podatkowe znajdujące w nim zastosowanie, co może mieć wpływ na prawidłowość dokonania przez niego rozliczenia, a w sprawie ustalenie podstawy opodatkowania.
W tej sytuacji, w sposób uprawniony sąd I instancji podzielił zasadność zarzutów skargi co do wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 165a w zw. z 14h O.p.
Wobec tego, że zaskarżony wyrok nie narusza wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania, tak podatkowego jak i sądowoadministracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.
Wszystkie ww. orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
/-/A.Polańska /-/B.Cieloch /-/J.Płusa