II FSK 1402/22

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną C. sp. z o.o. od wyroku WSA w Poznaniu, który oddalił skargę spółki na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Spółka kwestionowała stanowisko organu, zgodnie z którym składki na ubezpieczenie OC księgowych oraz członków władz spółki nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Spółka zarzucała naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 59 i art. 16 ust. 1 pkt 38a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (u.p.d.o.p.), a także naruszenie przepisów postępowania (art. 141 § 4 p.p.s.a.). NSA oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że kluczowe znaczenie ma cel poniesienia wydatku. Składki na ubezpieczenie OC księgowych i członków władz, choć opłacane przez spółkę, chronią te osoby fizyczne przed roszczeniami z tytułu ich odpowiedzialności cywilnej. W związku z tym, wydatki te nie przyczyniają się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez spółkę, ani do zachowania albo zabezpieczenia jej źródła przychodów, co jest warunkiem koniecznym do uznania ich za koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. Sąd podkreślił, że nawet jeśli spółka ponosi odpowiedzialność w stosunkach zewnętrznych, to opłacane polisy dotyczą odpowiedzialności osobistej ubezpieczonych, a nie samej spółki. Zarzuty naruszenia art. 16 ust. 1 pkt 59 i 38a u.p.d.o.p. również uznano za bezzasadne, wskazując, że podstawową przesłanką jest spełnienie wymogów z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. również nie znalazł uzasadnienia, gdyż uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające do kontroli instancyjnej. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną i zasądził od spółki zwrot kosztów postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający