II FSK 1392/22

II FSK 1392/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-07-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Artur Kot
Jan Grzęda /przewodniczący sprawozdawca/
Tomasz Kolanowski
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Sygn. powiązane
I SA/Gd 131/22 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2022-07-12
I FSK 1392/22 - Wyrok NSA z 2025-10-23
III SA/Wa 2579/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-05-20
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 14c par. 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, Sędzia WSA (del.) Artur Kot, Protokolant Aleksander Polak, po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 131/22 w sprawie ze skargi Z. S.A. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 listopada 2021 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.370.2021.1.SG w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Z. S.A. z siedzibą w G. kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 131/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyniku skargi Z. S.A. z siedzibą w G. uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 listopada 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Pełna treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia dostępna jest na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zaskarżył powyższy wyrok w całości domagając się uchylenia tego wyroku, rozpoznania skargi Wnioskodawcy i jej oddalenie na zasadzie art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm., dalej: "P.p.s.a.") lub uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji w całości na zasadzie art. 185 § 1 P.p.s.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 146 § 1 w zw. z art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 14c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm., dalej "O.p.") przez uwzględnienie skargi, uchylenie zaskarżonej interpretacji w sytuacji braku do tego podstaw wskutek błędnego przyjęcia przez Sąd, że wadliwość uzasadnienia wydanej interpretacji nie pozwala odtworzyć toku argumentacji organu interpretacyjnego ani wniosków końcowych – trzeba je domniemywać, a także nie wskazuje jakie postępowanie podatnika byłoby prawidłowe w zakresie przedstawionym we wniosku i nie wyjaśnia przyczyn, dla których jest ona dla wnioskodawcy negatywna.
Zdaniem organu wydana w tej sprawie interpretacja indywidualna jest prawidłowa i spełnia wszystkie wymogi dotyczące udzielenia interpretacji indywidualnych określone w O.p. Interpretacja ta zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy i wskazanie prawidłowego stanowiska z wyczerpującym uzasadnieniem prawnym. Zatem w niniejszej sprawie brak było podstaw do uchylenia interpretacji z powodu naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem kontrola Sądu, której rezultatem jest konkluzja o zasadności skargi na interpretację nie jest prawidłowa.
Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 193 zdanie drugie P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zrezygnował z przedstawienia pełnej relacji dotyczącej przebiegu sprawy, koncentrując się na rozważaniach dotyczących oceny zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej. Z urzędu na podstawie art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod rozwagę czy w sprawie występują przesłanki z art. 183 § 2 P.p.s.a. i stwierdził, że przesłanki te nie występują.
Postępowanie w tej sprawie dotyczyło wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast organ interpretacyjny zgodnie z art. 14c § 1 O.p. w interpretacji indywidualnej ma obowiązek zawrzeć wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy z uzasadnieniem tej oceny. W przypadku gdy stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie można odstąpić od uzasadnienia prawnego. Oznacza to, że wydając interpretację indywidualną organ interpretacyjny rozważa okoliczności ustalone przez wnioskodawcę zarówno co do stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego jak i oceny prawnej. Organ ogranicza się wobec tego tylko do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że organ interpretacyjny dopuścił się naruszenia przepisów prawa w szczególności art. 14c § 2 O.p.
Zgodnie z art. 14c § 2 O.p. interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. W myśl § 2 tego przepisu, w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Z uzasadnienia prawnego interpretacji wynikać musi tok rozumowania organu, który doprowadził z jednej strony do zanegowania słuszności stanowiska wnioskodawcy, a z drugiej strony- do przyjęcia odmiennego stanowiska przez organ.
Wnioskodawca przedstawiając swoje stanowisko stwierdził konkretnie, że jego zdaniem równowartość wydatku poniesionego przez stronę na objęcie udziałów w P. PCS nie pomniejsza wysokości dochodu zwolnionego z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800, ze zm., dalej "u.p.d.o.p."). Stanowisko to zostało uzasadnione z powołaniem na określone przepisy u.p.d.o.p.
W interpretacji organ uzasadniając swoje stanowisko, że stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe zacytował wiele przepisów u.p.do.p. w konkluzji stwierdzając, że "odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że skoro wydatek poniesiony na objęcie udziałów w P. Sp. z o.o. zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.p. nie stanowi kosztu uzyskania przychodu do momentu zbycia tych udziałów to wydatek ten nie ma wpływu na ustalenie dochodu zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 26 u.p.d.o.p. Oznacza to, że poniesienie wydatku na pokrycie udziałów, który nie stanowi kosztu zyskania przychodu (pomimo, że brak możliwości zaliczenia do kosztów ma charakter przejściowy) spowoduje powstanie dochodu podlegającego opodatkowaniu."
Analiza treści wniosku Z. S.A. i jego stanowiska nie budzi wątpliwości co do tego, że daniem ww. równowartość wydatku poniesionego na objecie udziałów w P. PCS nie pomniejsza wysokości dochodu zwolnionego z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 26 u.p.d.o.p.
Natomiast Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że uzasadnienie stanowiska organu zawarte w zaskarżonej interpretacji może prowadzić do wniosku, że stanowisko strony skarżącej oraz organu są zbieżne.
Z uzasadnienia stanowiska organu wynika wprost jedynie zanegowanie słuszności stanowiska wnioskodawcy. Brak natomiast uzasadnienia, wyjaśnienia na czym polega błędna ocena stanowiska wnioskodawcy i co uzasadnia odmienny pogląd interpretatora. Cytowanie przepisów ustawy podatkowej bez ich wykładni i odmienna ocena co do skutków zastosowania w tej sprawie nie może stanowić wyjaśnienia, tego że stanowisko wnioskodawcy jest błędne. Również nie potwierdza zasadności stanowiska organu interpretacyjnego.
Zawarte w zaskarżonej interpretacji i przedstawione wyżej lakoniczne, ogólnikowe i w istocie niejasne stwierdzenia, nie dają możliwości oceny, czy stanowisko organu jest prawidłowe.
Ocenie Sądu pierwszej instancji podlegała interpretacja. Późniejsze pismo procesowe nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie w zakresie oceny legalności zaskarżonej interpretacji. Również uzasadnienie skargi kasacyjnej nie mogło mieć skutku sanującego dla interpretacji. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zatem prawidłowość stanowiska Sądu pierwszej instancji i uznaje, że zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługiwały na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 oraz art. 205 § 2 P.p.s.a.