II FSK 1316/17

II FSK 1316/17 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2019-04-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-05-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jolanta Sokołowska
Stefan Babiarz /przewodniczący/
Sylwester Golec /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
I SA/Lu 848/16 - Wyrok WSA w Lublinie z 2017-01-31
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 2032
art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i)
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA del. Sylwester Golec (sprawozdawca), Protokolant Bartłomiej Ryś, po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Lu 848/16 w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 26 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2014 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. D.na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie kwotę 900 (słownie dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
| Zaskarżonym wyrokiem z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Lu 848/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił |
|skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie 26 lipca 2016 r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w|
|B.z dnia 30 marca 2016 r., określającą skarżącemu M.D. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów |
|ewidencjonowanych za 2014 r. |
| Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że w 2013 r. skarżący prowadził działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem od |
|przychodów ewidencjonowanych. W 2014 r. faktycznym rodzajem działalności, generującym stałe miesięczne przychody była dzierżawa |
|samochodów ciężarowych, ciągników siodłowych i przyczep do przewozu paliw płynnych. We wskazanym roku skarżący nie wykonywał |
|działalności gospodarczej w innym zakresie. |
|Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego organ podatkowy I instancji decyzją z dnia 30 marca 2016 r. określił podatnikowi |
|zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2014 r. Przyczyną wydania decyzji były następujące|
|nieprawidłowości: niewykazanie przychodu w kwocie 398,08 zł uzyskanej z tytułu odszkodowania, opodatkowanego wg stawki 8,5 % i |
|nieprawidłowe zastosowanie stawki podatku 8,5 % zamiast 17 % do przychodów uzyskanych z tytułu dzierżawy pojazdów samochodowych |
|(samochodu ciężarowego i ciągników siodłowych). Organ uznał, że podatnik prawidłowo zastawał stawkę podatku 8,5% do dzierżawy naczepy|
|i przyczep do przewozu paliw. |
|Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie. W wyniku jego rozpatrzenia organ odwoławczy wydał decyzję z dnia 26 lipca 2016 r., którą |
|utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organu II instancji stwierdzono, że istota sporu jaki zaistniał |
|pomiędzy skarżącym i organami podatkowymi jest zastosowanie prawidłowej stawki ryczałtu ewidencjonowanego do przychodów uzyskanych z |
|tytułu dzierżawy pojazdów samochodowych, niestanowiących składników majątkowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarcza |
|(inną niż dzierżawa). Dyrektor Izby Skarbowej uzasadniając decyzję przytoczył brzmienie przepisów mających jego zdaniem zastosowanie w|
|niniejszej sprawie tj. art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. e), art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) i art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy z dnia 20 |
|listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2016 r. |
|poz. 2180 ze zm., dalej powoływanej jako ustawa) oraz art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od |
|osób fizycznych ( t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 2032, ze zm. dalej powoływanej jako u.p.d.o.f.). Mając na uwadze wskazane przepisy organ |
|uznał, że opodatkowaniu ryczałtem wg stawki 17% podlegają usługi polegające na dzierżawie pojazdów samochodowych w sytuacji gdy, |
|pojazdy te stanowiły składniki majątku związane z działalnością gospodarczą i dzierżawa tych pojazdów stanowiła główny i jedyny |
|przedmiot tej działalności. Natomiast opodatkowaniu według stawki 8,5% podlegają przychody z najmu i dzierżawy środków trwałych |
|stanowiących składniki majątku wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, której przedmiotem nie jest dzierżawa |
|tychże środków trwałych. W ocenie organu odwoławczego stawkę ryczałtu od przychodów z wynajmu pojazdów samochodowych jest uzależniona|
|od tego, czy podatnik prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest najem i dzierżawa pojazdów. Jeżeli usługi najmu i |
|dzierżawy są wykonywane jedynie przy okazji prowadzenia działalności gospodarczej w innym zakresie niż najem i dzierżawa, do przychodu|
|uzyskanego z tego tytułu należy zastosować 8,5% stawką ryczałtu. Jeżeli natomiast najem lub dzierżawa składników majątku stanowi |
|podstawowy przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, stawka ryczałtu stosownie |
|do art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy wynosi 17%. Zdaniem organu II instancji, w sprawie do przychodów z wynajmu i dzierżawy |
|przyczep i naczepy (cystern) ustawy zastosowanie miała stawka w wysokości 8,5%. Stawka w wysokości 17 % miała zastosowanie do |
|przychodów ze świadczenia usług najmu lub dzierżawy pojazdów samochodowych, do których należy zaliczyć, jak to na to wskazuje |
|definicja słownikowa oraz regulacje prawne zawarte w przepisach art. 2 pkt 31-52 ustawy Prawo o ruchu drogowym, pojazdy na kołach, |
|mające silnik i służące do przewozu ludzi bądź towarów. Stawka ta ma zastosowanie, gdy wynajem lub dzierżawa tych pojazdów stanowi |
|główny przedmiot działalności podatnika. |
|W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 lutego 2017 r. podatnik wniósł o jej uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że w |
|ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wynajmował środki trwałe tj. cystern, autocysterny i ciągniki siodłowe. Wszystkie |
|zakupione cysterny i pojazdy samochodowe były nabyte w związku z planowaną działalnością transportową i stanowiły środki trwałe |
|związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, czego dowodem są ewidencja środków trwałych i deklaracje VAT, wskazujące na taką |
|klasyfikację tych pojazdów. Do rozpoczęcia usług transportu drogowego cysterny, autocysterny i ciągniki siodłowe były środkami |
|trwałymi firmy strony, wpisanymi do ewidencji środków trwałych podlegających amortyzacji i służyły do prowadzenia działalności |
|gospodarczej, a ich dzierżawa pozwalała na uzyskiwanie przychodów z działalności gospodarczej. Są to typowe składniki majątku związane|
|z wykonywaną działalnością gospodarczą i dlatego w ocenie skarżącego, prawidłowa stawka podatku, która powinna zostać zastosowana w |
|sprawie wynika z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy i wynosi 8,5% uzyskiwanego przychodu. |
|Według skarżącego stanowisko organów podatkowych przedstawione w decyzjach organów podatkowych dwóch instancji jest niezasadne, gdyż |
|opodatkowanie wg stawki wynikającej z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy usług najmu lub dzierżawy pojazdów samochodowych, które |
|stanowią majątek prywatny, używany sporadycznie do uzyskiwania przychodu. Skarżący podniósł również, że w trakcie postępowania |
|podatkowego przedłożył interpretację podatkową wydaną w podobnych okolicznościach faktycznych o czym organy nie wspomniały w wydanych |
|decyzjach. Z interpretacji tej wynika, że stanowisko prezentowane w sprawie przez skarżącego jest prawidłowe. |
|W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w |
|zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do powołanej przez skarżącego interpretacji podatkowej wskazał, iż dotyczyła ona sytuacji, w której |
|samochód ciężarowy wykorzystywany w działalności budowlanej, prowadzonej przez właściciela, przynosił mu również przychód z okresowego|
|najmu, a zatem dotyczy innego stanu faktycznego niż u podatnika. |
|Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. W wyroku wskazano, że z prawidłowo ustalonego przez |
|organy podatkowe oraz niekwestionowanego przez skarżącego stanu faktycznego sprawy wynika, że w 2013 r. uzyskiwał on przychody z |
|działalności prowadzonej w zakresie usług dzierżawy samochodu ciężarowego, ciągników siodłowych i przyczep do przewozu paliw płynnych.|
|W 2013 r. skarżący przychodów z innego rodzaju działalności gospodarczej nie uzyskał (poza przychodem z odsetek od depozytu na |
|rachunku bankowym oraz odszkodowania). Wszystkie te cysterny i pojazdy samochodowe były nabyte, jak to wyraźnie wskazał skarżący |
|zarówno w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, jak i w skardze, w związku z planowaną przez niego działalnością |
|transportową i zostały wpisane do ewidencji środków trwałych podlegających amortyzacji, a ich dzierżawa pozwalała mu na uzyskiwanie w |
|2013 r. przychodów z prowadzonej działalności. Przychody, o których mowa skarżący uzyskiwał w ramach prowadzonej przez siebie |
|działalności, wykonywanej w sposób zorganizowany, ciągły i prowadzonej we własnym imieniu. Na podstawie przepisu art. 5a u.p.d.o.f., |
|który art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy ma zastosowanie do przychodów opodatkowanych ryczałtem ewidencjonowanym, działalność skarżącego w |
|zakresie dzierżawy pojazdów była działalnością gospodarczą. |
|Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, jak to wynika z treści art. 12 ustawy są zróżnicowane, przy czym zgodnie z treścią |
|ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy od przychodów ze świadczenia usług wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek, bez kierowcy |
|(PKWiU 77.11.10.0) oraz pozostałych pojazdów samochodowych (z wyłączeniem motocykli), bez kierowcy (PKWiU 77.12.1) stawka ryczałtu |
|ewidencjonowanego wynosi 17 %, zaś zgodnie z treścią ust. 1 pkt 3 lit. i) od przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy |
|oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą stawka ryczałtu wynosi 8,5 %. |
|W ocenie Sądu I instancji skarżący nie ma racji twierdząc, że do uzyskiwanych przez niego przychodów zastosowanie powinna mieć stawka |
|podatku 8,5%. Prawidłowo przyjęły organy podatkowe, że stawka w wysokości 8,5 % ma zastosowanie do przychodów z najmu i dzierżawy |
|środków trwałych stanowiących składniki majątku wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, ale innej niż |
|polegająca na dzierżawie tychże środków trwałych. Przepis art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy, stawkę w wysokości 8,5 % nakazuje |
|stosować do przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku |
|związanych z działalnością gospodarczą. Warunkiem zastosowania wskazanej stawki jest uzyskiwanie przychodów z dzierżawy lub najmu |
|składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Stawka ta nie może mieć zastosowania w przypadku, gdy podatnik wynajmuje |
|lub wydzierżawia składniki majątku, które nabył w celu podjęcia określanej działalności gospodarczej jednakże działalności tej nie |
|podjął. Zdaniem Sądu rację mają organy podatkowe twierdząc, że przedmiotowa stawka może być zastosowana w sytuacji, gdy podatnik |
|prowadzi działalność gospodarczą i wykorzystuje w tej aktualnie prowadzonej działalności - ale innej niż wyłącznie najem (dzierżawa) –|
|pojazdy samochodowe i przyczepy (naczepy). Taki sposób rozumienia omawianego przepisu jest zgodny z treścią interpretacji, na którą |
|powołał się skarżący. Wskazywała ona na prawidłowość zastosowania stawki ryczałtu w wysokości 8,5 % w sytuacji, gdy podatnik |
|prowadzący działalność w zakresie usług budowlanych i wykorzystujący do tej działalność samochód ciężarowy wpisany do ewidencji |
|środków trwałych, wynajmował ten samochód w okresach, w których nie wykonywał działalności budowlanej. |
|Zdaniem Sądu I instancji przyjęcie zaproponowanego przez skarżącego szerokiego rozumienia pojęcia związania z działalnością |
|gospodarczą oznaczałoby, że przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy o nie ma w ogóle zastosowania. Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt|
|3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym do przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy, tzn. przychodów z tytułu |
|umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, uzyskiwanych poza prowadzoną działalnością |
|gospodarczą stosuje się stawkę w wysokości 8,5 %. Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy do przychodów z najmu, podnajmu, |
|dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, stosuje |
|się stawkę ryczałtu w wysokości 8,5 %. Natomiast na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy, stawkę ryczałtu w wysokości 17 % |
|stosuje się do przychodów ze świadczenia usług wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek oraz pozostałych pojazdów |
|samochodowych (z wyłączeniem motocykli) bez kierowcy. Nie jest zatem tak, jak twierdzi skarżący, że stawka w wysokości 17 % ma |
|zastosowanie do opodatkowania przychodów z najmu (dzierżawy) pojazdów samochodowych, ale wyłącznie realizowanych poza działalnością |
|gospodarczą. Powołany przepis zastrzeżenia takiego nie formułuje. Zasadniczo więc do przychodów z najmu i dzierżawy pojazdów |
|samochodowych bez kierowcy należy zastosować stawkę w wysokości 17 %. Stawka odmienna może mieć zastosowanie, jeśli przesłanki jej |
|zastosowania będą wskazane w innych przepisach, co w sprawie nie miało miejsca. |
|Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu|
|przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a) oddalił skargę. |
|W skardze kasacyjnej wyrokowi z dnia 5 lipca sygn. akt I SA/Lu 330/07 na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a zarzucono naruszenie |
|art.145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a przez jego niezastosowanie i art. 151 P.p.s.a przez jego zastosowanie w sytuacji, gdy w sprawie: |
|- organy podatkowe dokonały błędnej wykładni art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy, czego wynikiem było bezzasadne niezastosowanie tego|
|przepisu w sprawie; |
|- organy dokonały błędnej wykładni art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy, czego wynikiem było bezzasadne zastosowanie tego przepisu w |
|sprawie. |
|Na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a w skardze kasacyjnej zarzucono dokonanie przez Sąd I instancji błędnej wykładni art. 12 ust. 1 pkt|
|3 lit. i) i art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j)n ustawy. |
|W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywodzono, że stawka podatku wskazana w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy ma zastosowanie do |
|przychodów osiąganych z wynajmu i dzierżawy składników majątku także wtedy, gdy najem lub dzierżawa stanowi przedmiot działalności |
|gospodarczej podatnika i przychody są uzyskiwane z wynajmu lub dzierżawy składników majątku przeznaczonych do tej działalności. |
|Organ nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną. |
|Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: |
|Skarga kasacyjna jest bezzasadna. |
|Stan faktyczny sprawy przyjęty za podstawę zaskarżonego wyroku nie jest kwestionowany. W tym stanie faktycznym skarżący w ramach |
|działalności gospodarczej świadczył usługi polegające na wydzierżawianiu pojazdów samochodowych, naczepy i przyczep do transportu |
|paliw płynnych. Skarżący w tym okresie nie wykonywał innych czynności stanowiących przedmiot działalności gospodarczej. |
|Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego należało wskazać, że na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy opodatkowaniu |
|ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których |
|mowa w art. 14 u.p.d.o.f., w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki |
|jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką". Na podstawie art. 6 ust. 1a ustawy opodatkowanie w formie ryczałtu ma zastosowanie |
|także do przychodów z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Oznacza to, że |
|przychody z umów najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, które stanowią przedmiot |
|działalności gospodarczej wykonywanej przez podatnika podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy. Natomiast przychody z|
|wymienionych umów, które nie są zawierane w ramach działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu ryczałtem ewidencjonowanym na |
|podstawie art. 6 ust. 1a ustawy. |
|Uzyskiwanie przychodów z umów najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, które nie są zawierane |
|w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej i nie stanowią przedmiotu tej działalności stosownie do art. 12 ust. 1 |
|pkt 3 lit. a) opodatkowane jest stawką ryczałtu wynoszącą 8,5 %. Natomiast przychody uzyskiwane z wymienionych umów zawieranych w |
|ramach działalności gospodarczej opodatkowane są bądź stawką 17 % bądź stawką 8,5%. Stanowi o tym art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy,|
|zgodnie z którym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 17% przychodów ze świadczenia usług wynajmu i dzierżawy: |
|– samochodów osobowych i furgonetek, bez kierowcy (PKWiU 77.11.10.0), |
|– pozostałych pojazdów samochodowych (z wyłączeniem motocykli), bez kierowcy (PKWiU 77.12.1), |
|– środków transportu wodnego bez załogi (PKWiU 77.34.10.0), |
|– środków transportu lotniczego bez załogi (PKWiU 77.35.10.0), |
|– pojazdów szynowych (bez obsługi) (PKWiU 77.39.11.0), |
|– kontenerów (PKWiU 77.39.12.0), |
|– motocykli, przyczep kempingowych i samochodów z częścią mieszkalną, bez kierowcy (PKWiU 77.39.13.0). |
|Grupowanie wskazane w tiret drugim powołanego przepisu obejmuje wynajem i dzierżawę samochodów ciężarowych bez kierowcy a zatem |
|działalność, którą wykonywał skarżący. |
|W art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy ustanowiona zastała także stawka podatku od przychodów uzyskiwanych z m.in. umów najmu i |
|dzierżawy. Przepis ten stanowi, że ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 |
|pkt 11 u.p.d.o.f. Przepis art. 14 ust. 2 pkt 11 u.p.d.o.f. stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z |
|najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością |
|gospodarczą. Z treści tego przepisu wynika, że wskazuje on przychody zaliczane do przychodów z działalności gospodarczej, obok innej |
|grupy przychodów składającej się na przychody z działalności gospodarczej. Świadczy o tym użycie w tym przepisie wyrazu "również". Aby|
|wyjaśnić charakter przychodów wskazanych w art. 14 ust. 2 u.p.d.o.f. należy dokonać analizy przepisów art. 14 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f. |
|Art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi, że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., uważa się kwoty |
|należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U |
|podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się |
|przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Przepisy art. 14 ust. 1c-1i regulują datę powstania przychodu z |
|pozarolniczej działalności gospodarczej i w niniejszej sprawie nie mają istotnego znaczenia. |
|W przepisach art. 14 ust. 2 pkt 1-17 u.p.d.o.f. zostały wymienione różne przychody, których wspólną cechą jest to, że nie są to |
|przychody uzyskiwane przez podmioty prowadzący działalność gospodarczą z czynności stanowiących główny przedmiot tej działalności. |
|Wymienione w tych przepisach przychody mają związek z działalnością gospodarczą, jednakże nie powstają w związku z czynnościami |
|stanowiącymi główny przedmiot tej działalności. Przychody te różnią się od przychodów z czynności stanowiących główny przedmiot |
|działalności tym, że mogą w tej działalności wystąpić jednakże mogą też w ogóle nie wystąpić. Natomiast przychody z czynnościami |
|stanowiącymi główny przedmiot działalności gospodarczej, jeżeli działalność ta jest rzeczywiście wykonywana, powstają zawsze. Powyższe|
|wnioski uzasadniają twierdzenie, że przychody wymienione w art. 14 ust. 2 pkt 1-17 u.p.d.o.f. wynikają z czynności, które mają |
|charakter poboczny i nie stanowią głównego celu prowadzonej działalności. Okoliczność ta determinowała konieczność wymienienia tych |
|przychodów w art. 14 ust. 2 u.p.d.o.f. w sytuacji, gdy ustawodawca chciał aby także te przychody zaliczane były do przychodów z |
|działalności gospodarczej. Bez tego zabiegu legislacyjnego przychody te nie byłyby objęte zakresem art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. bowiem |
|istota czynności i innych zdarzeń, z którymi są one związane nie ma bezpośredniego związku z wykonywaniem czynności stanowiących |
|główny przedmiot działalności gospodarczej, co powoduje, że sam charakter tych czynności i zdarzeń nie byłby wystarczającą przesłanką |
|zaliczenia przychodów wynikających z tych czynności i zdarzeń do przychodów z działalności gospodarczej. |
|W świetle tych konstatacji należało stwierdzić, że wskazane w art. 14 ust. 2 pkt 11 u.p.d.o.f. przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy,|
|poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą swym zakresem nie |
|obejmują przychodów z wymienionych umów w sytuacji, gdy zawieranie tych umów stanowi główny przedmiot działalności gospodarczej |
|wykonywanej przez podatnika. Przepis ten nie ma zastosowania w sytuacji, gdy głównym i zasadniczym przedmiotem działalności podatnika |
|jest zawieranie wymienionych umów, gdyż w tej sytuacji przychody uzyskiwane na podstawie tych umów wynikają wprost z czynności |
|stanowiących zasadniczy przedmiot działalności gospodarczej i stanowią przychody, o których mowa w art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. |
|Konsekwencją tego jest objęcie stawką ryczałtu ewidencjonowanego, ustanowioną w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy (8,5 %) wyłącznie |
|przychodów uzyskiwanych z umów najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku |
|związanych z działalnością gospodarczą w sytuacji, gdy zawieranie tych umów nie stanowi przedmiotu działalności prowadzonej przez |
|podatnika i ich zawarcie przez podatnika ma charakter poboczny i okazjonalny. Wniosek ten jest uzasadniony bezpośrednim odesłaniem |
|przez powołany przepis do art. 12 ust. 2 pkt 11 u.p.d.o.f. oraz uregulowaniem w tym przepisie przez ustawodawcę, przychodów z najmu, |
|dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze zawieranych okazjonalnie, poza zakresem czynności będących głównym |
|przedmiotem działalności gospodarczej podatnika. |
|W sytuacji gdy, podatnik prowadzi działalność gospodarczą polegająca na zawieraniu wskazanych umów, których przedmiotem są pojazdy |
|samochodowe ciężarowe, przychody z tej działalności nie stanowią przychodów wskazanych w art. 12 ust. 1 pkt 11 u.p.d.o.f. i |
|zastosowanie do nich ma przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy, który ustanawia stawkę ryczałtu ewidencjonowanego wynosząca 17%. |
|Przepis ten ma charakter normy ogólnej obejmującej przychody z wynajmu i dzierżawy pojazdów wskazanych w tym przepisie, natomiast |
|przepis art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy jest normą szczególną w stosunku do art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy, która z zakresu |
|tego przepisu wyłącza przychody z wynajmu i dzierżawy składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, jeżeli umowy te nie |
|stanowią przedmiotu działalności gospodarczej wykonywanej przez podatnika. W rozpoznanej sprawie skarżący prowadził działalność |
|gospodarcza, której głównym i jedynym przedmiotem było wydzierżawianie samochodów ciężarowych, ciągników siodłowych oraz naczep i |
|przyczep do przewozu paliw płynnych. Okoliczność, że zawieranie umów dzierżawy tych składników majątku miała charakter głównej |
|działalności skarżącego powodowała, że do przychodów z tej działalności uzyskiwanych z dzierżawy pojazdów samochodowych nie mogła mieć|
|zastosowania stawka podatku 8,5 %, ustanowiona w przepisie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy oraz, że miała zastosowanie do tych |
|przychodów stawka podatku 17%, określona przez art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy. |
|Na podstawie powyższych wniosków Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku nie |
|dokonał błędnej wykładnia art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) i art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy. W związku z tym bezzasadny był też |
|zarzut naruszenia art.145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a przez jego niezastosowanie i art. 151 P.p.s.a przez jego zastosowanie. |
|W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddali skargę. O kosztach orzeczono na podstawie art. |
|204 pkt 1, art. 205 § 2, art. 207 § 2, art. 209 i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października |
|2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.). |