II FSK 1301/25

II FSK 1301/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Płusa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
I SA/Wr 121/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2025-07-10
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono wnioski
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 85 i art. 86 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 16 lutego 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosków B. D. z dnia 30 stycznia 2026 r. o przywrócenie terminu do wniesienia żądania przeprowadzenia rozprawy oraz o rozpoznanie sprawy na rozprawie w sprawie ze skargi kasacyjnej B. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2025 r. sygn. akt I SA/Wr 121/25 w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. oraz odsetek za zwłokę od zaliczek na ten podatek za poszczególne miesiące 2019 r. postanawia: 1) oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia żądania przeprowadzenia rozprawy; 2) oddalić wniosek o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 lipca 2025 r. sygn. akt I SA/Wr 121/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi B. D. (dalej jako "Skarżący"), uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej jako "Dyrektor Izby Administracji Skarbowej") z dnia 12 grudnia 2024 r. i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Świdnicy z dnia 28 czerwca 2024 r w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. i odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie płatności zaliczek za miesiące od stycznia do grudnia 2019 r.
Od powyższego wyroku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu wniósł skargę kasacyjną, domagając się uchylenia wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zasądzenia zwrotu kosztów postępowania oraz zrzekając się rozprawy.
Odpis skargi kasacyjnej doręczono Skarżącemu w dniu 25 września 2025 r. Pismem z dnia 8 października 2025 r. Skarżący reprezentowany przez doradcę podatkowego wniósł w ustawowym terminie odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zwrot kosztów postępowania. Skarżący nie złożył w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej żądania przeprowadzenia rozprawy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Izby Finansowej z dnia 7 stycznia 2026 r. sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne w dniu 25 marca 2026 r.
Pismem z dnia 9 stycznia 2026 r., doręczonym pełnomocnikowi Skarżącego dnia 23 stycznia 2026 r. Skarżący został zawiadomiony o wyznaczeniu posiedzenia niejawnego na dzień 25 marca 2026 r.
Pismem z dnia 30 stycznia 2026 r. Skarżący wniósł "o rozpoznanie sprawy na rozprawie (posiedzeniu jawnym) oraz ewentualnie (...) o przywrócenie terminu". W treści pisma wniósł ponadto: "(...)o rozpoznanie sprawy na rozprawie (posiedzeniu jawnym), a ewentualnie - w razie uznania uchybienia terminu - o jego przywrócenie i wyznaczenie rozprawy."
We wniosku Skarżący wskazał, że "Sprawa ma szczególnie istotne znaczenie dla przedsiębiorstwa strony. Dotyczy ona podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. oraz odsetek, a więc rozstrzygnięcia o wymiernych skutkach finansowych. Ponadto rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie będzie miało znaczenie dla oceny ryzyk podatkowych i standardów działania organów w analogicznych stanach faktycznych, co wpływa na bieżące i przyszłe decyzje biznesowe. Z tych względów strona wnosi, aby sprawa miała charakter jawny i została rozpoznana na rozprawie, co pozwoli w przejrzysty sposób przedstawić stanowisko, a Sądowi umożliwi zadanie pytań i doprecyzowanie kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zaś zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a.).
Art. 182 § 2 P.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy.
Jak wynika z akt sprawy odpis skargi kasacyjnej, w której Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zrzekł się rozprawy, doręczono Skarżącemu w dniu 25 września 2025 r. Pismem z dnia 8 października 2025 r. Skarżący reprezentowany przez doradcę podatkowego wniósł w ustawowym terminie odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zwrot kosztów postępowania. Skarżący nie złożył jednakże w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej żądania przeprowadzenia rozprawy.
W dniu 23 stycznia 2026 r. pełnomocnik Skarżącego odebrał zawiadomienie o posiedzeniu niejawnym.
W piśmie z dnia 30 stycznia 2026 r. pełnomocnik Skarżącego zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia żądania przeprowadzenia rozprawy. We wniosku pełnomocnik Skarżącego, wbrew ustawowym wymogom (art. 87 § 2 P.p.s.a.), nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu albowiem nie podał żadnych okoliczności za tym przemawiających.
W związku z powyższym wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia żądania przeprowadzenia rozprawy nie mógł zostać uwzględniony. Brak było również podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącego o rozpoznanie sprawy na rozprawie, albowiem wniosek został złożony po upływie ustawowego terminu, a zatem był bezskuteczny (art. 85 P.p.s.a.).
Z wyżej wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 85 i art. 86 § 1 P.p.s.a. oddalił wnioski.