Orzeczenie · 2007-11-13

II FSK 1278/06

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2007-11-13
NSApodatkoweŚredniansa
podatek dochodowyzryczałtowany podatekdziałalność gospodarczasprzedaż samochodówprzychody ewidencjonowanepostępowanie podatkoweskarga kasacyjnaNSA

H. J. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2001 r. Organ podatkowy ustalił zobowiązanie w kwocie 4.795,20 zł, uznając, że sprzedaż trzech samochodów w tym roku stanowiła działalność gospodarczą, a nie sprzedaż prywatnych pojazdów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę podatnika, wskazując na ciągły, zorganizowany i częstotliwy charakter działalności gospodarczej prowadzonej przez H. J. i jego żonę, obejmującej również handel samochodami. Sąd uznał, że częstotliwość transakcji, nawet po sprzedaży samochodów po upływie 6 miesięcy od nabycia i zapłacie podatku od czynności cywilnoprawnych, nie wykluczała prowadzenia działalności gospodarczej. Sąd odrzucił również zarzuty dotyczące naruszenia procedury podatkowej, w tym odmowy przeprowadzenia dowodu z zeznań współwłaścicieli samochodów, uznając, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły stan faktyczny na podstawie dostępnych dowodów. H. J. wniósł skargę kasacyjną, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania poprzez zaakceptowanie wadliwego postępowania organów podatkowych, w szczególności naruszenie art. 180 § 1 Op. (odmowa przeprowadzenia dowodu) i art. 187 § 1 Op. (przerzucenie ciężaru dowodu). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że strona skarżąca nie wykazała, iż naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a ustalenia faktyczne dokonane przez organy podatkowe i zaakceptowane przez Sąd I instancji były prawidłowe.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Ustalanie, czy częstotliwość transakcji sprzedaży ruchomości (np. samochodów) przez osobę fizyczną może być uznana za prowadzenie działalności gospodarczej, nawet bez formalnej rejestracji.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sądy administracyjne. Kluczowe jest wykazanie istotnego wpływu ewentualnych naruszeń proceduralnych na wynik sprawy w skardze kasacyjnej.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sprzedaż samochodów przez osobę fizyczną, nawet jeśli odbywa się w sposób częstotliwy, stanowi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, jeśli nie została formalnie zarejestrowana?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, częstotliwość i sposób dokonywania transakcji sprzedaży samochodów mogą uzasadniać uznanie ich za prowadzenie działalności gospodarczej, nawet jeśli podatnik nie posiadał formalnego zarejestrowania tej działalności.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że ciągły, zorganizowany i częstotliwy charakter transakcji sprzedaży samochodów, analizowany na podstawie liczby zakupów i sprzedaży w kolejnych latach, wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej, a nie sprzedaż prywatnych rzeczy.

Czy organy podatkowe naruszyły przepisy postępowania, odmawiając przeprowadzenia dowodu z zeznań współwłaścicieli samochodów w celu ustalenia wysokości udziałów we współwłasności?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli organy podatkowe dysponowały innymi dowodami pozwalającymi na ustalenie stanu faktycznego, a strona skarżąca nie wykazała, że odmowa przeprowadzenia dowodu mogła mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że strona skarżąca nie wykazała istotnego wpływu odmowy przeprowadzenia dowodu z zeznań współwłaścicieli na wynik sprawy. Organy podatkowe ustaliły udziały na podstawie dostępnych dowodów, a w przypadku dwóch samochodów przyjęły równe udziały, co było korzystne dla podatnika. Sprzedaż trzeciego samochodu była jednoznacznie przypisana skarżącemu.

Czy sąd administracyjny pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania, akceptując ustalenia organów podatkowych, które zdaniem strony skarżącej opierały się na wadliwym postępowaniu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli strona skarżąca w skardze kasacyjnej nie wykazała w sposób wystarczający, w jaki sposób organy naruszyły przepisy postępowania i jaki wpływ miało to na wynik sprawy.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że skarga kasacyjna musi precyzyjnie wskazywać naruszone przepisy i ich wpływ na wynik sprawy. W tym przypadku zarzuty dotyczące naruszenia art. 180 § 1 Op. i art. 187 § 1 Op. nie zostały wystarczająco uzasadnione, co uniemożliwiło skuteczne postawienie zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną H. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Przepisy (16)

Główne

P.p.s.a. art. 183 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 174

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 204 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Uchylenie decyzji przez Sąd I instancji wiąże ze stwierdzeniem naruszenia przez organ podatkowy przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Op. art. 193 § 4

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Op. art. 123 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Op. art. 190 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Op. art. 187 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Op. art. 180 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Op. art. 188

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Op. art. 191

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Op. art. 207 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

u.z.p.d.f. art. 17

Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

Ustawa z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo o działalności gospodarczej art. 2 § 1

u.p.d.o.f. art. 10 § 1

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

Nie miał zastosowania, gdyż podatnik sprzedawał samochody w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Sprzedane samochody były własnością prywatną, a nie towarem handlowym. • Zakup i sprzedaż samochodów nie odbywały się w sposób częstotliwy. • Organy podatkowe naruszyły art. 180 § 1 Op. odmawiając przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków (współwłaścicieli samochodów). • Organy podatkowe naruszyły art. 187 § 1 Op. przez przerzucenie na podatnika ciężaru dowodu. • Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. nie dostrzegając uchybień procesowych organów podatkowych.

Godne uwagi sformułowania

Ocena powyższego zestawienia, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, oparta jest na zasadach doświadczenia, zasadach celowości i przyczynowości ludzkiego działania i prowadzi do wniosku, że w 2001 r. skarżący wraz z żoną prowadził działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami. • Skarga kasacyjna powinna w szczególności zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. • Autor skargi kasacyjnej powinien wskazać konkretny przepis prawa materialnego lub procesowego, który w jego ocenie został naruszony przez sąd administracyjny pierwszej instancji. • Strona skarżąca nie wykazała w skardze kasacyjnej, że odmowa przeprowadzenia dowodu z zeznań córki i syna skarżącego mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skład orzekający

Antoni Hanusz

przewodniczący

Edyta Anyżewska

członek

Maria Tkacz-Rutkowska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie, czy częstotliwość transakcji sprzedaży ruchomości (np. samochodów) przez osobę fizyczną może być uznana za prowadzenie działalności gospodarczej, nawet bez formalnej rejestracji."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sądy administracyjne. Kluczowe jest wykazanie istotnego wpływu ewentualnych naruszeń proceduralnych na wynik sprawy w skardze kasacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowy problem interpretacyjny w prawie podatkowym dotyczący rozgraniczenia między sprzedażą prywatną a działalnością gospodarczą, co jest częstym zagadnieniem dla wielu podatników i prawników.

Czy sprzedaż kilku samochodów rocznie to już biznes? NSA wyjaśnia, kiedy prywatny handel staje się działalnością gospodarczą.

Dane finansowe

WPS: 4795,2 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst