II FSK 1262/06

II FSK 1262/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-12-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-25
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Dauter
Grzegorz Krzymień /przewodniczący/
Maria Piórkowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Po 374/06 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2006-05-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Grzegorz Krzymień, Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia NSA Maria Piórkowska (sprawozdawca), Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 maja 2006 r. sygn. akt I SA/Po 374/06 w sprawie ze skargi E. A. na decyzję S. w P. z dnia 22 lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 maja 2006r. Sygn. akt I SA/Po 374/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę E. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 22 lutego 2006r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003r.
W uzasadnieniu Sąd podniósł, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (por. art. 54 § 1 w.w ustawy).
Z akt sprawy wynika, że decyzję organu odwoławczego doręczono skarżącej w dniu 10 marca 2006r. (piątek) /k. 26 akt administracyjnych/. Rozstrzygniecie zawierało pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi.
Wbrew temu pouczeniu E. A. wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarga ta została przekazana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. przez Sąd dnia 13 kwietnia 2006r. (data nadania w urzędzie pocztowym w P.). Datę tę Sąd uznał za datę wniesienia przedmiotowej skargi. Przyjąć bowiem należy, że jeżeli skargę wniesiono bezpośrednio do sądu, a nie do organu, który wydał zaskarżone postanowienie i Sąd na podstawie art. 54 cyt. ustawy przekazał ją właściwemu organowi, to dla zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania jej w urzędzie pocztowym przez sąd do właściwego organu.
W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 10 kwietnia 2006r. W tych okolicznościach skargę jako spóźnioną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy.
Postanowienie to zostało objęte skargą kasacyjną w oparciu o treść art. 174 pkt.2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z wnioskiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu E. A. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania - art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w dniu 10.03.2006r. otrzymała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., w której pouczono ją o terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W dniu 07.04.2006r. wniosła skargę na wymienioną decyzję bezpośrednio do wskazanego sądu. Sąd ten skargę przyjął a następnie już po upływie 30-sto dniowego terminu przekazał skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, który z kolei odesłał tę skargę do sądu. Z uwagi na fakt, iż zdaniem sądu skarga nie została w tym sądzie złożoną w terminie, ten skargę odrzucił.
Skarżąca stwierdza, że złożyła skargę w terminie i do sądu wskazanego jej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skargę odebrał i wszczął postępowanie w sprawie przed upływem terminu. Tak więc dochowane zostały przewidziane prawem terminy jak i to, że skargę złożono właściwemu sądowi, co stanowi że skarga jest skuteczna i uzasadniona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.
Z treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ wynika, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58§1 pkt. 2 i § 3 powołanej wyżej ustawy stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 54 § 1 ppsa skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1271) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ppsa, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ppsa.
Wskazany w przywołanym przepisie dwuletni okres, w trakcie którego skarga wniesiona bezpośrednio do Sądu, z zachowaniem terminu do jej wniesienia, uznawana była za wniesioną za skutkiem określonym w art. 54 § 1 ppsa upłynął z dniem 31 grudnia 2005 r. dlatego też wobec skarg wnoszonych w okresie od 1 stycznia 2006 r. omawiany przepis nie znajduje już zastosowania.
Niemożliwość zastosowania wskazanego przepisu i przyjęcia skutku wniesienia skargi określonego w art. 54 § 1 ppsa spowodowała, iż w stanie prawnym obecnie obowiązującym brak jest regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określała czynności jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd.
Z tego też względu zasadne jest przyjęcie poglądu wykształconego na gruncie procedury cywilnej, odnoszącego się do analogicznej sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 1964 r. Nr 43 poz. 296 ze. zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok. Zgodnie ze stanowiskiem wykształconym zarówno w orzecznictwie (por. uchwała połączonych Izb Sądu Najwyższego: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r. III CZP 33/87 OSNCP 1988/6 poz. 73), jak i powszechnie akceptowanym w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) (w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. I, C.H. BECK, Warszawa 2002, str. 1343 oraz T. Ereciński (red.) (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, t. I, Warszawa 2004, str. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego.
Odpowiednie zastosowanie powyższego rozumowania nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W takiej sytuacji dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym skargi przez sąd administracyjny do organu. (T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, W-wa 2004, s.110-116).
Odnosząc przedstawione rozważania do rozpoznawanej sprawy przyjąć należy, że sąd I instancji prawidłowo ocenił upływ terminu do złożenia skargi. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym do właściwego organu w dniu 13 kwietnia 2006r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Wskazać również należy, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego, które skarżącej doręczono w dniu 10 marca 2006r. zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt.2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadnie skargę odrzucił jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z przyczyn wskazanych wyżej, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ skargę kasacyjną, jako nieuzasadnioną oddalił.