II FSK 1257/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA sprostował oczywistą omyłkę pisarską w numeracji akapitów uzasadnienia wyroku, oddalając pozostałe wnioski strony.
Strona złożyła wniosek o sprostowanie i uzupełnienie uzasadnienia wyroku NSA. Sąd uznał wniosek za częściowo zasadny, sprostowując błędną numerację akapitów na stronie siódmej uzasadnienia. Pozostałe wnioski, dotyczące merytorycznej polemiki z uzasadnieniem, zostały oddalone jako niedopuszczalne w trybie sprostowania.
Wniosek o sprostowanie i uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r. (sygn. akt II FSK 1257/09) został złożony przez A. M. Strona wskazała na sześć wniosków dotyczących sprostowania uzasadnienia oraz wniosła o jego uzupełnienie. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek na posiedzeniu niejawnym, postanowił częściowo uwzględnić żądanie strony. Sąd uznał, że na stronie siódmej uzasadnienia wyroku rzeczywiście wystąpiła oczywista omyłka pisarska w numeracji akapitów, które powinny być oznaczone jako 12, 13, 14, a nie 11, 12, 13. Na podstawie art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sąd sprostował tę niedokładność. Pozostałe wnioski strony, dotyczące merytorycznego sprostowania lub uzupełnienia uzasadnienia, zostały oddalone. Sąd wyjaśnił, że tryb sprostowania, określony w art. 156 p.p.s.a., obejmuje jedynie niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, które nie budzą wątpliwości. Wnioski strony w pozostałym zakresie stanowiły polemikę z treścią uzasadnienia wyroku i dotyczyły istotnych okoliczności sprawy, które sąd orzekający rozpoznał zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym. Takie kwestie nie mogą być rozpatrywane w trybie sprostowania, gdyż prowadziłoby to do zmiany treści uzasadnienia niezgodnie z rzeczywistym stanem sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, tryb sprostowania obejmuje jedynie oczywiste niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a nie merytoryczną polemikę ze stanowiskiem sądu.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że art. 156 p.p.s.a. pozwala na sprostowanie jedynie oczywistych wadliwości, które nie budzą wątpliwości. Wnioski strony dotyczące istoty sprawy stanowią polemikę z uzasadnieniem i nie mogą być rozpatrywane w tym trybie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, które nie budzą wątpliwości.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 156 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędna numeracja akapitów na stronie siódmej uzasadnienia stanowi oczywistą omyłkę pisarską.
Odrzucone argumenty
Wnioski o merytoryczne sprostowanie i uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Polemika z argumentacją sądu przedstawioną w uzasadnieniu wyroku.
Godne uwagi sformułowania
sprostować można w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny wnioski strony stanowią bowiem w rzeczywistości polemikę z uzasadnieniem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w sprawie.
Skład orzekający
Stefan Babiarz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania uzasadnienia wyroku w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności rozróżnienie między oczywistą omyłką a merytoryczną polemiką."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie wniosków o sprostowanie uzasadnienia wyroku, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej, jaką jest sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII FSK 1257/09 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2011-02-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-07-08 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Stefan Babiarz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I FSK 1257/09 - Wyrok NSA z 2010-08-26 III SA/Wa 3523/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2009-04-02 I SA/Łd 1445/08 - Wyrok WSA w Łodzi z 2009-03-26 II FSK 1257/08 - Postanowienie NSA z 2008-09-04 I SA/Lu 768/07 - Wyrok WSA w Lublinie z 2009-01-28 II FSK 814/09 - Wyrok NSA z 2010-10-05 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 156 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. M. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1257/09 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Łd 1445/08 w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 24 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia: 1. sprostować na stronie siódmej uzasadnienia wyroku numerację akapitów oznaczonych cyframi "11, 12, 13" poprzez zamianę na cyfry "12, 13, 14", 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Uzasadnienie Pismem z dnia 18 stycznia 2011 r. (data wpływu do sądu: 24 stycznia 2011 r.) A. M. złożył wniosek o "sprostowanie i uzupełnienie treści wyroku II FSK 1257/09 z dnia 24 listopada 2010 r." We wniosku strona wskazała na sześć wniosków o sprostowanie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, której jej zadaniem powinny zostać uwzględnione. W uzasadnieniu strona wniosła również o uzupełnienie treści uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na częściowe uwzględnienie. Trafnie we wniosku zwrócił uwagę skarżący, że na stronie 7 uzasadnienia wyroku Naczelny Sąd Administracyjny doszło do omyłki pisarskiej w numeracji. Zgodnie ze strukturą uzasadnienia w niniejszej sprawie akapity ponumerowane na stronie siódmej zamiast "11, 12, 13" powinny zostać oznaczone numeracją "12,13,14". Nie ulega wątpliwości, że taka powinna być prawidłowa kolejność numeracji akapitów. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. na wniosek strony sprostować na stronie siódmej zamienić numerację akapitów oznaczonych cyframi "11, 12, 13" na cyfry "12, 13, 14" z wskazanych powyżej przyczyn. Odnosząc się do pozostałej argumentacji wnioskodawcy dotyczącej sprostowania i uzupełnienia wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny nie uznaje jej ani za możliwą do zastosowania w drodze sprostowania lub uzupełniania wyroku, ani za trafną. Zgodnie z treścią art. 156 p.p.s.a. sprostować można w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. M. Szymczak (red.), Słownik języka polskiego, Warszawa 1978, t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. komentarz do art.156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX\el 2009). Tym czasem wnioski strony, poza dotyczącym błędnej numeracji akapitów, nie mogą zostać uwzględnione. Dotyczą one istotnych okoliczności sprawy, na które strona ma inne zapatrywanie niż miał skład orzekający. Wnioski strony stanowią bowiem w rzeczywistości polemikę z uzasadnieniem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w sprawie. Nie mogą one być rozpatrywane w trybie sprostowania wyroku, bowiem kształtowałyby one inną treść uzasadnienia niż wynika to ze stanu faktycznego. Przedstawiona w uzasadnieniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny argumentacja została oparta na aktach sprawy przedstawionej do rozpoznania w ramach złożonej przez A. M. skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI