II FSK 1209/12

II FSK 1209/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2014-04-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-05-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Aleksandra Wrzesińska- Nowacka /przewodniczący/
Jerzy Rypina /sprawozdawca/
Bogdan Lubiński
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Gd 1115/11 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2012-02-15
II FSK 3805/14 - Postanowienie NSA z 2015-02-19
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 125 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędzia NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), Protokolant Marta Sokołowska-Juras, po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1115/11 w sprawie ze skargi E. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2011 r. nr ITPB1/415-492/11/AK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przedstawionego składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r., w sprawie o sygn. akt II FSK 1046/12.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 1115/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi E. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych uchylił zaskarżoną interpretację i orzekł, że nie może być ona wykonana.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Dyrektor Izby Skarbowej w B., działający z upoważnienia Ministra Finansów. Wyrok zaskarżono w całości, a jako podstawę skargi kasacyjnej wskazano naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: P.p.s.a.) tj. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm.) dalej: u.p.d.o.f. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez Sąd, że w opisanym zdarzeniu przyszłym, zbycie nieruchomości w zamian za prawo dożywocia nie ma charakteru odpłatnego w rozumieniu tych przepisów, a tym samym nie stanowi źródła przychodu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. skutkiem czego było błędne przyjęcie, że przepisy te nie mają zastosowania do przedstawionego we wniosku zdarzenia. Zarzucił także błędną wykładnię art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. polegającą na przyjęciu przez Sąd, że skoro z uwagi na wspólność majątkową małżeńską nie można wyodrębnić udziałów, które skarżąca oraz odrębnie jej mąż posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin określony w tym przepisie biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku, a tym samym, że sporna umowa dożywocia podlega opodatkowaniu, skutkiem czego Sąd błędnie przyjął, że przepis ten nie może mieć zastosowania do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu administracyjnego była interpretacja indywidualna w przedmiocie podatku dochodowego osób fizycznych, a dotycząca zastosowania przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f.
Wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygnaturze akt II FSK 1046/12, na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "Czy przy umowie o dożywocie możliwe jest określenie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), na zasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 tej ustawy?"
A zatem, odpowiedź na powyższe pytanie prawne ma znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 125 § 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia