Orzeczenie · 2008-11-21

II FSK 1152/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2008-11-21

NSApodatkoweŚredniansa

podatek dochodowyPITamortyzacjaśrodki trwałenieruchomościwartość początkowastawka amortyzacyjnakoszty uzyskania przychodówwspółwłasność

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną S. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który oddalił skargę podatniczki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Spór dotyczył możliwości zastosowania przez podatniczkę indywidualnej stawki amortyzacyjnej (art. 22j ustawy o PIT) do nieruchomości mieszkalno-użytkowej, której była współwłaścicielką. Podatniczka ustaliła wartość początkową tej nieruchomości zgodnie z art. 22g ust. 10 ustawy o PIT, co zdaniem organów podatkowych i Sądu pierwszej instancji, wykluczało możliwość wprowadzenia nieruchomości do ewidencji środków trwałych i tym samym stosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej. Sąd pierwszej instancji przychylił się do stanowiska organów, wskazując, że art. 22n ust. 3 ustawy o PIT stanowi wyjątek od zasady ewidencjonowania środków trwałych, zakazując objęcia ewidencją budynków i lokali, których wartość początkowa została ustalona w trybie art. 22g ust. 10. Skarżąca w skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie art. 22 ust. 1 i ust. 8 ustawy o PIT, jednak Naczelny Sąd Administracyjny uznał ten zarzut za nieuzasadniony z powodu braku korespondencji między treścią przepisu a uzasadnieniem skargi. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna nie odnosiła się do definicji kosztów uzyskania przychodów, lecz do kwestii stawek amortyzacyjnych. Brak skutecznych podstaw zaskarżenia skutkował oddaleniem skargi kasacyjnej.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących amortyzacji środków trwałych, w szczególności wyłączenia z ewidencji i prawa do indywidualnych stawek amortyzacyjnych w przypadku ustalenia wartości początkowej w trybie uproszczonym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji podatnika, który ustalił wartość początkową nieruchomości zgodnie z art. 22g ust. 10 ustawy o PIT. Orzeczenie podkreśla znaczenie prawidłowego uzasadnienia zarzutów skargi kasacyjnej.

Zagadnienia prawne (2)

Czy podatnik, który ustalił wartość początkową nieruchomości (środka trwałego) w trybie art. 22g ust. 10 ustawy o PIT, może zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną przewidzianą w art. 22j ustawy o PIT?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, podatnik nie może zastosować indywidualnej stawki amortyzacyjnej, ponieważ art. 22n ust. 3 ustawy o PIT wyłącza z ewidencji środków trwałych nieruchomości, których wartość początkowa została ustalona w trybie art. 22g ust. 10.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że art. 22n ust. 3 ustawy o PIT stanowi bezwzględny zakaz objęcia ewidencją środków trwałych budynków i lokali, których wartość początkowa została ustalona w uproszczony sposób (art. 22g ust. 10). Brak możliwości wprowadzenia środka trwałego do ewidencji wyklucza zastosowanie zarówno ogólnych stawek amortyzacyjnych (art. 22i), jak i indywidualnych stawek amortyzacyjnych (art. 22j).

Czy zarzut naruszenia art. 22 ust. 1 i ust. 8 ustawy o PIT został skutecznie uzasadniony w skardze kasacyjnej, jeśli jego treść dotyczy kwestii stawek amortyzacyjnych, a nie definicji kosztów uzyskania przychodów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia art. 22 ust. 1 i ust. 8 ustawy o PIT nie został skutecznie uzasadniony, ponieważ uzasadnienie skargi kasacyjnej nie korespondowało z treścią powołanych przepisów, koncentrując się na kwestii stawek amortyzacyjnych, a nie na tym, co stanowi koszt uzyskania przychodu.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a., rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Brak korespondencji między zarzutem a jego uzasadnieniem, a także brak wskazania konkretnych przepisów prawa materialnego lub procesowego naruszonych przez sąd niższej instancji, skutkuje uznaniem zarzutu za niezasadny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach.