II FSK 1143/24

II FSK 1143/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-03-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Grzęda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Sz 178/24 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2024-06-12
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 156 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt II FSK 1143/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 178/24 w sprawie ze skargi K. T. i K.T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 19 stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie straty i nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. postanawia: 1)w punkcie 2) wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt II FSK 1143/24, sprostować błąd rachunkowy przez zastąpienie kwoty 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych kwotą 610 (słownie: sześćset dziesięć) złotych, 2) na stronie 10 uzasadnienia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w uzasadnieniu ww. wyroku w ten sposób, że zwrot "art. 204 pkt 1" zastąpić "art. 203 pkt 2", zwrot "§ 14 ust. 1 pkt 2 lit. a i § 2 pkt 4" zastąpić "§ 14 ust. 1 pkt 2 lit. b".
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 1 października 2024 r. sygn. akt II FSK 1143/24, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 12 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 178/24 w sprawie ze skargi K. T. i K. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie w przedmiocie straty i nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r., w pkt 1) uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania, pkt 2) zasądził od K. T.i K. T. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W piśmie z 29 styczni 2025 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie wniósł o sprostowanie pkt 2) ww. wyroku w zakresie wyliczenia przysługujących skarżącemu kasacyjnie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W pkt 2) sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 października 2024 r., sygn. akt II FSK 1143/24 wystąpił błąd rachunkowy, polegający na nieprawidłowym określeniu kwoty zasądzonych od Skarżących na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie kosztów postępowania kasacyjnego. Obliczając sumę poniesionych kosztów, Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił kwoty 250 zł, jaką organ uiścił tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.
Koszty postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie wynoszą zatem 610 zł, a nie – jak omyłkowo wyliczono – 360 zł.
Do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania z pkt 2) sentencji należy wziął pod uwagę, że zaskarżony wyrok uwzględniał skargę Skarżących w sprawie objętej wpisem stałym; skargę kasacyjną od tego wyroku, opłaconą wpisem w kwocie 250 zł, sporządził w imieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej radca prawny, który nie brał udziału w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji; sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawny, skargę kasacyjną uwzględniono i uchylono wyrok Sądu pierwszej instancji.
Wobec takiego stanu faktycznego wskazać należało, że zgodnie z art. 203 pkt 2, art. 205 § 2 oraz w związku z art. 207 § 1 i art. 209 P.p.s.a. jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę, stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego; do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach oraz poniesione wydatki; wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w orzeczeniu uwzględniającym skargę kasacyjną.
Natomiast według § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Stawka minimalna dla takiej sprawy jak niniejsza, w myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, wynosi 480 zł.
O wysokości kosztów postępowania kasacyjnego należało zatem orzec na podstawie wymienionych w tym punkcie przepisów, zasądzając od Skarżących na rzecz organu kwotę 610 zł. Na kwotę tę złożyły się uiszczony wpis od skargi kasacyjnej (250 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika organu (360 zł, tj. 75% z 480 zł).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.