II FPP 3/07

II FPP 3/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-01-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Borkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Grzegorz Krzymień
Włodzimierz Kubiak
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Przewlekłość postępowania
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Odrzucono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
art. 6 ust. 2, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1-2
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 178, art. 180, art. 197 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Grzegorz Borkowski (spr.) Sędziowie : Grzegorz Krzymień, Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi Stanisława Ż. o stwierdzenie że nastąpiła przewlekłość postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 lutego 2002 r.r. sygn. akt I SA/Wr 22/00 w sprawie ze skargi Stanisława Ż. na decyzję Izby Skarbowej w W. OZ w W. z dnia 30 grudnia 1999 r. (...) w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania.
Uzasadnienie
Stanisław Ż. skargą z dnia 6 grudnia 2006 r. wniósł o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania wszczętego - jak twierdzi - jego skargą o wznowienie postępowania z dnia 10 maja 2002 r., która dotyczyła procesu zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 21 lutego 2002 r., I SA/Wr 22/00. W skardze o stwierdzenie przewlekłości postępowania zawarto również żądanie zasądzenia od Skarbu Państwa na rzecz strony kwoty 10.000 zł.
Załączając jako dowód potwierdzoną przez siebie za zgodność z oryginałem przewodnią stronę skargi o wznowienie postępowania /a następnie - na żądanie Sądu - pełny jej odpis/ skarżący stwierdził, że Sąd I instancji nie zajął w sprawie wszczętej ww. skargą żadnego stanowiska, naruszając tym samym prawo strony do rozpoznania jej sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić trzeba, że ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki /Dz.U. nr 179 poz. 1843/, dopuszcza możliwość odrzucenia skargi o stwierdzenie przewlekłości postępowania, jeżeli:
- nie zawiera żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy lub przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie /art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy/
- została wniesiona przez nieuprawnionego /art. 9 ust. 2 ustawy/
- w wypadku kolejnej skargi na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie - jeżeli została wniesiona przed upływem terminów określonych w art. 14 ustawy.
Szczególne przesłanki odrzucenia skargi o stwierdzenie postępowania, wprowadzone ww. ustawą nie są jednak jedynymi, które Sąd rozpoznający tę skargę /tu NSA - art. 4 ust. 3 ustawy/ zobligowany jest zbadać przed merytorycznym rozpoznaniem wniesionej skargi. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 powoływanej ustawy, w sprawach w niej nieuregulowanych do postępowania toczącego się na skutek skargi, sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. W związku z tym, że skarga dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, stosować należy przepisy o postępowaniu zażaleniowym określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, dalej p.p.s.a.
Powyższe odesłanie ustawowe obliguje Sąd kasacyjny do zbadania dopuszczalności skargi w oparciu o odpowiednie zastosowanie regulacji zawartych w Rozdziale 2 Działu IV powołanej ustawy. Zgodnie z art. 197 par. 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Na tej podstawie należy uznać, że zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a. NSA odrzuci skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania, jeżeli z innych przyczyn jest ona niedopuszczalna.
Tak też się stało w niniejszej sprawie. Przeprowadzone bowiem przez Sąd administracyjny we Wrocławiu postępowanie wyjaśniające w sprawie wykazało, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 21 lutego 2002 r., nie wpłynęła do Sądu za pośrednictwem poczty, ani też nie została złożona w biurze podawczym Sądu. Jednym pismem Stanisława Ż., które wpłynęło do Sądu we Wrocławiu w 2002 r., było datowane na dzień 14 maja 2002 r. /a nie na dzień 10 maja 2002 r. jak przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania/ pismo /przesyłka pocztowa R-029307/, informujące o skierowaniu do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka skargi na ww. orzeczenie z dnia 21 lutego 2002 r.
Jakkolwiek strona wyjaśniała w piśmie z dnia 18 grudnia 2006 r., iż nadała skargę o wznowienie postępowania z dnia 10 maja 2002 r. "w trybie zwykłym" /czego dowodem miała być koperta, w której się ta skarga znajdowała/, to niepodważalnym faktem jest, iż pismo to nigdy do Sądu we Wrocławiu nie zostało doręczone i nie ma również dostępnych dowodów pozwalających stwierdzić bezspornie, że zostało ono przez stronę wysłane.
W tym stanie rzeczy nie można stwierdzić, że postępowanie wznowieniowe przed tym Sądem zostało skutecznie zainicjowane. Skoro zatem nie istnieje postępowanie sądowe, którego stwierdzenia przewlekłości domaga się strona, to skargę w tym przedmiocie należy uznać za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 par. 2 p.p.s.a. i w zw. z art. 8 ust. 2 i art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r., należało orzec o odrzuceniu niniejszej skargi.