II DSS 3/19
Podsumowanie
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Dyscyplinarnego, uznając, że należy zbadać istotę środka odwoławczego, a nie tylko jego formalną nazwę.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie Ministra Sprawiedliwości na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego, które pozostawiło bez rozpoznania zażalenie Ministra na odmowę wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego M. O. Sąd Dyscyplinarny uznał, że środek odwoławczy został wniesiony według nieobowiązujących przepisów. Sąd Najwyższy uchylił to postanowienie, wskazując, że należy badać istotę środka odwoławczego zgodnie z art. 118 kpk, a nie tylko jego formalną nazwę.
Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej rozpoznał zażalenie Ministra Sprawiedliwości na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w [...], które pozostawiło bez rozpoznania zażalenie Ministra na postanowienie Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego Sądu Okręgowego w E. - M. O. Sąd Dyscyplinarny uznał, że Minister Sprawiedliwości wniósł środek odwoławczy (zażalenie) opierając się na przepisach, które już nie obowiązywały w dacie jego wniesienia, co skutkowało pozostawieniem go bez rozpoznania. Sąd Najwyższy, przychylając się co do zasady do poglądu Sądu Dyscyplinarnego, wskazał jednak, że przy rozpoznaniu sprawy konieczne jest rozważenie art. 118 § 1 i 2 kpk, który nakazuje badać istotę środka odwoławczego, a nie poprzestawać na jego dosłownej treści czy nadanym tytule. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, nakazując Sądowi Dyscyplinarnemu ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem powyższych wskazań.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd dyscyplinarny powinien badać istotę środka odwoławczego, stosując odpowiednio przepisy kpk, w tym art. 118 § 1 i 2 kpk.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z komentarzem do kpk, przy ustalaniu znaczenia czynności procesowej ocenia się ją według treści złożonego oświadczenia, a nie tytułu nadanego pismu procesowemu. Sąd Dyscyplinarny powinien rozważyć możliwość uznania złożonego środka za sprzeciw zgodnie z nowymi przepisami.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
Minister Sprawiedliwości
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Minister Sprawiedliwości | organ_państwowy | skarżący |
| Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w [...] | instytucja | instancja odwoławcza |
| M. O. | osoba_fizyczna | sędzia (dotyczy postępowania dyscyplinarnego) |
| Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego w Sądzie Apelacyjnym w [...] | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie wyjaśniające |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 118 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Ustalając znaczenie czynności procesowej ocenia się je według treści złożonego oświadczenia, a nie tytułu nadanego pismu procesowemu.
k.p.k. art. 118 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Ustalając znaczenie czynności procesowej ocenia się je według treści złożonego oświadczenia, a nie tytułu nadanego pismu procesowemu.
Pomocnicze
u.p.s.p. art. 107 § § 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.p.s.p. art. 85 § § 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.p.s.p. art. 114 § § 6
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.SN art. 122
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Konieczność badania istoty środka odwoławczego zgodnie z art. 118 kpk, a nie tylko jego nazwy. Możliwość uznania zażalenia za sprzeciw, jeśli spełnia jego wymogi formalne i merytoryczne.
Odrzucone argumenty
Pozostawienie zażalenia bez rozpoznania z powodu formalnego uchybienia przepisom proceduralnym.
Godne uwagi sformułowania
nie poprzestawanie na jego dosłownej treści ustalając znaczenie czynności procesowej ocenia się je według treści złożonego oświadczenia, a nie tytułu nadanego pismu procesowemu
Skład orzekający
Ryszard Witkowski
przewodniczący
Adam Tomczyński
sprawozdawca
Kazimierz Tomaszek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 118 kpk w kontekście środków odwoławczych w postępowaniach dyscyplinarnych oraz ogólna zasada badania istoty czynności procesowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów, ale zasada interpretacyjna ma szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w postępowaniu dyscyplinarnym wobec sędziów, pokazując, że formalizm nie powinien przesłonić merytorycznej oceny sprawy.
“Czy nazwa pisma procesowego jest ważniejsza od jego treści? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II DSS 3/19 POSTANOWIENIE Dnia 18 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski (przewodniczący) SSN Adam Tomczyński (sprawozdawca) ŁSN Kazimierz Tomaszek po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Dyscyplinarnej zażalenia Ministra Sprawiedliwości na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […] z dnia 14 lutego 2019 r. sygn. akt ASDz […] postanowił: uchylić postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […] UZASADNIENIE W dniu 14 lutego 2019 r. Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […] postanowił pozostawić bez rozpoznania zażalenie Ministra Sprawiedliwości na postanowienie Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego w Sądzie Apelacyjnym w […] z dnia 16 marca 2018 roku sygn. akt SD […] o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego Sądu Okręgowego w E. - M. O.. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że Minister Sprawiedliwości wnioskiem z dnia 30 października 2017 r. wystąpił o podjęcie czynności dyscyplinarnych wobec sędziego Sądu Okręgowego w E. - M. O. z uwagi na podejrzenie popełnienia przewinienia służbowego z art. 107 § 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, polegającego na naruszeniu art. 85 § 1 tej ustawy, poprzez ujawnienie osobom nieuprawnionym informacji co do przebiegu narady sędziowskiej, z którą zapoznał się jako prezes Sądu Okręgowego w E., załączając do korespondencji z 19 września 2017 r. kierowanej do Rady Miasta E. pisma sędziego Sądu Okręgowego w E. - P. D. z 1 września 2017 r. i oświadczenia z 12 września 2017 r. ławnika tego Sądu L. R.. Czynności objęte wnioskiem Ministra prowadził Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego w Sądzie Apelacyjnym w […] , który po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, wydał 16 marca 2018 r. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego M. O. nie doszukując się w jego postępowaniu cech przewinienia dyscyplinarnego. Postanowienie to, w oparciu o art. 114 § 6 ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, Minister Sprawiedliwości zażaleniem zaskarżył je w ustawowym terminie w całości, na niekorzyść sędziego M. O.. Zdaniem Sądu Dyscyplinarnego podstawą środka odwoławczego był art. 114 par. 6 usp w starym brzmieniu (tzn. do 3 kwietnia 2018r.). Po tej dacie ministrowi przysługiwał już inny od zażalenia środek zaskarżenia, a mianowicie sprzeciw. Wskazanie przez skarżącego art. 114 par 6 jednoznacznie zdaniem sądu wskazuje na zastosowanie przez skarżącego starej procedury odwoławczej, co zdaniem sądu jest nieprawidłowe. Przychylając się co do zasady do poglądu Sądu Dyscyplinarnego co do sposobu procedowania i treści normatywnej art. 122 ust. o Sądzie Najwyższym, Sąd Najwyższy wskazuje, że przy rozpoznaniu sprawy konieczne jest rozważenie przez Sąd Dyscyplinarny art. 118 par.1 i 2 kpk. Z zapisów tych wynika konieczność dotarcia do istoty środka odwoławczego (środka zaskarżenia), a nie poprzestawanie na jego dosłownej treści. Jak wskazuje się Komentarz do kodeksu postępowania karnego pod redakcją K. Dudki (WoltersKluver Warszawa 2018) do art. 118 kpk ustalając znaczenie czynności procesowej ocenia się je według treści złożonego oświadczenia, a nie tytułu nadanego pismu procesowemu. Dotyczy to - lege non distinguente - zarówno stron, jak i podmiotów kwalifikowanych. Sąd Dyscyplinarny (lub prezes Sądu) muszą wziąć pod uwagę możliwość uznania złożonego środka za sprzeciw zgodnie z nowymi przepisami oraz , w przypadku uznania dopuszczalności zastosowania art. 118 kpk, rozważą dopuszczalność skorzystania z tego przepisu pod kątem zasad gwarancyjnych zawartych w kpk (zobacz teza 4 we wskazanym wyżej komentarzu). W przypadku uznania sprzeciwu za dopuszczalny, postępowanie dyscyplinarne powinno toczyć się w dalszym ciągu. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji. aw
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę