II DOW 37/21

SN
Sygn. akt II DOW 37/21
POSTANOWIENIE
Dnia 14 września 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Konrad Wytrykowski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Paweł Zubert (uzasadnienie)
‎
Ławnik SN Agata Pawlak
Protokolant Ewa Śliwa
przy udziale Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla [...] okręgu regionalnego prokurator M. B.,
w sprawie prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. J. N.
po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na rozprawie w dniu 14 września 2021 r.,
odwołania Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla [...] okręgu regionalnego od orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 3 lutego 2021 r., sygn. akt PK I SD [...]
postanawia:
na podstawie art. 404 §1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. przy zastosowaniu art. 171 pkt 1 ustawy 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze odroczyć rozprawę, na termin wyznaczony z urzędu po 15 listopada 2021 r.
UZASADNIENIE
Uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 14 września 2021 roku
‎
o odroczeniu rozprawy odwoławczej w sprawie dyscyplinarnej o sygn. II DOW 37/21 dotyczącej
prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. J. N.
Na dzień 14 września 2021 roku w sprawie o sygn. II DOW 37/21 została wyznaczona odwoławcza rozprawa dyscyplinarna w przedmiocie rozpoznania
odwołania Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla [...] okręgu regionalnego od orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 3 lutego 2021 r., sygn. akt PK I SD [...], mocą którego uniewinniono prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. J. N. od popełnienia zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego z art. 137 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze.
Przed rozpoczęciem przewodu sądowego Sąd Najwyższy z urzędu rozważył kwestię zasadności odroczenia rozprawy, w związku z wyrokiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (dalej ETPC) z 22 lipca 2021 roku, wydanym w sprawie Reczkowicz przeciwko Polsce (skarga nr 43447/19). Zagadnienie to znalazło się w orbicie rozważań Sądu Najwyższego, mimo iż obecne strony, tj. rzecznik dyscyplinarny oraz obwiniony pozostawiły tę kwestię do decyzji Sądu, nie formułując zastrzeżeń odnośnie do prowadzenia postępowania w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy w pierwszej kolejności wziął pod uwagę, że powołanym wyżej wyrokiem ETPC stwierdził naruszenie art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (dalej EKPC), w związku z rozpoznaniem przez Izbę Dyscyplinarną Sądu Najwyższego kasacji obwinionej adwokat J. R. w sprawie dyscyplinarnej.
Po wtóre, Sąd Najwyższy uwzględnił, że wskazany wyżej wyrok nie jest ostateczny, albowiem zgodnie z art. 42-44 EKPC strony mają prawo w terminie
‎
3 miesięcy od wydania wyroku złożyć wniosek o przekazanie sprawy do Wielkiej Izby, a po jego przyjęciu (art. 43 ust. 2 EKPC), sprawa jest rozstrzygana na nowo przez Wielką Izbę w drodze wyroku (zob. w szczególności wyrok ETPC z 6 lipca 2005 roku, Nachova i inni v. Bułgaria, Lex nr 154366, wyrok ETPC z dnia 12 lipca 2001 r., K.I T. v. Finlandia, Lex nr 76121). Do 14 września 2021 roku nie uzyskano informacji, by Rzeczypospolita Polska taki wniosek złożyła.
Wzięto także pod uwagę, że wyrok ETPC nie jest skuteczny erga omnes, nie oddziałuje wprost na obowiązujące w kraju normy prawne i nie zmienia prawomocności orzeczenia sądu wskazanego przez skarżącego (poprzez stwierdzenie jego nieważności lub uchylenie) (zob. w szczególności
M. Ziółkowski, Wyrok ETPC jako orzeczenie stwierdzające niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia sądu cywilnego, Europejski Przegląd Sądowy 2010, nr 8, s. 5, 6
). Wyrok ETPC wyraża natomiast pogląd Trybunału, który może, ale nie musi, być uwzględniany w innych sprawach o tożsamym lub zbliżonym charakterze. Uwzględniono jednak, że od orzeczenia Sądu Najwyższego w sprawie o sygn.
‎
II DOW 37/21 nie przysługuje odwołanie oraz kasacja, a możliwe jest jedynie wznowienie postępowania, zwłaszcza w oparciu o stosowany odpowiednio przepis art. 540 § 3 k.p.k., wskazujący
rozstrzygnięcie organu międzynarodowego działającego na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską jako podstawę takiej decyzji.
Nie podzielając zatem kategorycznie argumentacji, która została zaprezentowana we wskazanym wyżej wyroku ETPC, ale kierując się potrzebą zapewnienia stabilności wydawanych orzeczeń, Sąd Najwyższy uznał za zasadne odroczenie rozprawy na termin wyznaczony z urzędu, po 15 listopada 2021 roku,
‎
w którym to terminie zostanie ewentualnie wydane zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy, o ile Sąd Najwyższy dojdzie do przekonania, że nie ma przeszkód procesowych wynikających w szczególności z prawa międzynarodowego, aby sprawę rozpoznać.
Z tych powodów Sąd Najwyższy, w oparciu o stosowane odpowiednio przepisy art. 404 § 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. postanowił odroczyć rozprawę.