Orzeczenie · 2020-07-02

II DO 67/20

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2020-07-02
SNKarnepostępowanie dyscyplinarneWysokanajwyższy
sąd dyscyplinarnyprokuratoradwokatprawo do sąduwłaściwość sądukodeks postępowania karnegoprawo o prokuraturzezażaleniewydanie rzeczy

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy prokuratora na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 21 listopada 2019 r., które odmówiło przyjęcia do rozpoznania zażalenia adwokata na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego dla Prokuratorów utrzymujące w mocy postanowienie Rzecznika Dyscyplinarnego o żądaniu wydania rzeczy. Sąd Najwyższy uznał, że zarzut niewłaściwości sądu dyscyplinarnego jest zasadny, a adwokat jako osoba trzecia ma prawo do kontroli czynności procesowych przez sąd powszechny. Podkreślono, że sąd dyscyplinarny, tworzony dla ściśle wyodrębnionej grupy zawodowej, nie ma jurysdykcji do istotnego wkraczania w prawa podmiotowe osób trzecich, które nie są członkami danej korporacji. Konstytucyjna zasada prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) wyprzedza uprawnienia jakiejkolwiek korporacji do sądzenia dyscyplinarnego. Sąd Najwyższy stwierdził naruszenie art. 236 kpk, który wyznacza właściwy w sprawie sąd rejonowy. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia, wznowił postępowanie w przedmiocie zażalenia na postanowienie rzecznika dyscyplinarnego, uchylił postanowienie Sądu Dyscyplinarnego i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Warszawie.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie właściwości sądu w sprawach dotyczących osób trzecich w postępowaniach dyscyplinarnych, ochrona prawa do sądu.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji żądania wydania rzeczy w postępowaniu dyscyplinarnym wobec prokuratora, ale zasady ogólne dotyczące właściwości sądu i prawa do sądu mają szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sąd dyscyplinarny jest właściwy do rozpatrywania zażaleń osób trzecich na postanowienia dotyczące żądania wydania rzeczy w postępowaniu dyscyplinarnym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd dyscyplinarny nie jest właściwy do rozstrzygania o prawach osób trzecich w postępowaniu dyscyplinarnym. Właściwy jest sąd powszechny.

Uzasadnienie

Sąd dyscyplinarny jest organem tworzonym dla ściśle wyodrębnionej grupy zawodowej i nie ma jurysdykcji do wkraczania w prawa podmiotowe osób trzecich. Konstytucyjna zasada prawa do sądu wymaga, aby sprawy dotyczące praw osób trzecich były rozpatrywane przez sąd powszechny, właściwy miejscowo, rzeczowo i instancyjnie.

Jaki jest zakres stosowania przepisów Kodeksu postępowania karnego (kpk) w postępowaniu dyscyplinarnym, w szczególności w zakresie żądania wydania rzeczy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Przepisy kpk, w tym dotyczące żądania wydania rzeczy (art. 236 kpk), mają zastosowanie także w postępowaniach dyscyplinarnych, jeśli nie są uregulowane odmiennie w ustawie szczególnej, a ich stosowanie jest konieczne dla ochrony praw osób trzecich.

Uzasadnienie

Prawo do sądu z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP wyprzedza uprawnienia jakiejkolwiek korporacji do sądzenia dyscyplinarnego. Art. 171 Prawa o prokuraturze odsyła do przepisów kpk w sprawach nieuregulowanych, a art. 236 kpk jako lex specialis musi być stosowany także w postępowaniach dyscyplinarnych, gdy dotyczy praw osób trzecich.

Czy postanowienie sądu dyscyplinarnego o żądaniu wydania rzeczy może naruszać tajemnicę adwokacką?

Odpowiedź sądu

Potencjalnie tak, jeśli nakłada na obrońcę obowiązek składania oświadczeń w przedmiocie objętym tajemnicą adwokacką.

Uzasadnienie

Autor zażalenia podniósł zarzut naruszenia tajemnicy adwokackiej przez postanowienie Rzecznika Dyscyplinarnego. Sąd Najwyższy wskazał, że sąd powszechny rozważy tę kwestię w miarę potrzeby, zwłaszcza jeśli postanowienie o nakazie wydania rzeczy zostanie utrzymane w mocy.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie zarządzenia, wznowienie postępowania, uchylenie postanowienia, przekazanie sprawy do rozpoznania
Strona wygrywająca
adw. Ł. R. (w zakresie dopuszczenia zażalenia do rozpoznania)

Strony

NazwaTypRola
M. S.osoba_fizycznaobwiniony prokurator
Ł. R.osoba_fizycznaobrońca obwinionego, adwokat
Prokurator Generalnyorgan_państwowyorgan dyscyplinarny

Przepisy (11)

Główne

kpk art. 429 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Uchylenie zarządzenia o odmowie przyjęcia zażalenia.

kpk art. 542 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Wznowienie postępowania.

kpk art. 439 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Bezwzględna podstawa uchylenia orzeczenia (pkt 3 - niewłaściwość sądu).

kpk art. 236 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zażalenie na postanowienie dotyczące zatrzymania rzeczy i innych czynności, kierowane do sądu rejonowego.

P.o.p. art. 171

Prawo o prokuraturze

Odesłanie do przepisów kpk w sprawach nieuregulowanych w ustawie.

Konstytucja RP art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo do sądu.

Pomocnicze

kpk art. 429 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa odmowy przyjęcia zażalenia jako niedopuszczalnego.

kpk art. 459 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Niedopuszczalność zażalenia.

kpk art. 217

Kodeks postępowania karnego

Czynności dowodowe (zatrzymanie rzeczy).

P.o.p. art. 154 § § 1

Prawo o prokuraturze

Właściwość organów w sprawach uregulowanych w rozdziale 3 Prawa o prokuraturze.

Konstytucja RP art. 7

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada legalizmu działania organów władzy publicznej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd dyscyplinarny nie jest właściwy do rozpatrywania zażaleń osób trzecich na postanowienia dotyczące żądania wydania rzeczy. • Osoba trzecia (adwokat) ma prawo do kontroli czynności procesowych przez sąd powszechny. • Konstytucyjna zasada prawa do sądu wyprzedza uprawnienia sądów dyscyplinarnych w zakresie praw osób trzecich. • Naruszenie art. 236 kpk poprzez skierowanie zażalenia do niewłaściwego organu.

Godne uwagi sformułowania

sąd dyscyplinarny nie ma jurysdykcji do istotnego wkraczania w prawa podmiotowe osób trzecich • Konstytucyjna zasada prawa do sądu z art. 45 ust. 1 ustawy zasadniczej wyprzedza w stosowaniu uprawnienia jakiejkolwiek korporacji do sądzenia dyscyplinarnego • prawo do sądu właściwego, czyli kompetentnego do rozpatrzenia danej sprawy: miejscowo, rzeczowo i instancyjnie • wyłącznie sąd w konstytucyjnym tego słowa znaczeniu spełnia standard gwarantujący prawo do sądu dla osoby, wobec której wydano postanowienie w trybie art. 217 kpk

Skład orzekający

Adam Tomczyński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu w sprawach dotyczących osób trzecich w postępowaniach dyscyplinarnych, ochrona prawa do sądu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji żądania wydania rzeczy w postępowaniu dyscyplinarnym wobec prokuratora, ale zasady ogólne dotyczące właściwości sądu i prawa do sądu mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy konfliktu między postępowaniem dyscyplinarnym a prawem do sądu dla osób spoza korporacji, co jest istotne dla ochrony praw jednostki przed nadużyciami władzy.

Sąd Najwyższy: Sąd dyscyplinarny nie może pozbawiać obywateli prawa do sądu!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst