II DO 63/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem sprawy było zażalenie prokuratora J. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2020 r., które odmówiło przyjęcia odwołania od uchwały Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2019 r. Uchwała ta zezwoliła na pociągnięcie prokuratora J. B. do odpowiedzialności karnej za czyn z art. 231 § 1 k.k. Sąd Najwyższy w składzie Izby Dyscyplinarnej stwierdził, że uchwała z dnia 5 grudnia 2019 r. została wydana w postępowaniu odwoławczym, a zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego nie przysługuje środek odwoławczy. W związku z tym, wywiedzione przez skarżącą odwołanie zostało uznane za niedopuszczalne z mocy ustawy. Sąd odniósł się również do kwestii właściwości Izby Dyscyplinarnej, wskazując, że postanowienie TSUE w sprawie C-791/19 nie wstrzymuje orzekania wobec prokuratorów w sprawach dotyczących zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, gdyż nie jest to postępowanie dyscyplinarne. W konsekwencji, Sąd Najwyższy postanowił pozostawić zażalenie bez rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego, a także kwestia stosowania postanowień TSUE w kontekście spraw dyscyplinarnych i odpowiedzialności karnej prokuratorów.
Dotyczy specyficznej procedury związanej z wyrażeniem zgody na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej oraz specyfiki Izby Dyscyplinarnej SN.
Zagadnienia prawne (2)
Czy od uchwały Sądu Najwyższego wydanej w postępowaniu odwoławczym przysługuje środek odwoławczy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, od orzeczeń sądu odwoławczego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Uzasadnienie
Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2019 r. została wydana w postępowaniu odwoławczym, a zatem zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. nie przysługuje od niej środek odwoławczy.
Czy postanowienie TSUE w sprawie C-791/19 wstrzymuje orzekanie Izby Dyscyplinarnej SN w sprawach dotyczących zgody na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie TSUE nie dotyczy wniosków o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, a postępowanie w tym przedmiocie nie jest postępowaniem dyscyplinarnym.
Uzasadnienie
Środek tymczasowy zarządzony przez TSUE nie obejmuje spraw o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej. Ponadto, orzecznictwo SN wskazuje, że postępowanie w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej nie jest postępowaniem dyscyplinarnym.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. B. | osoba_fizyczna | prokurator, obwiniona |
| Prokuratura Okręgowa w W. | instytucja | organ |
| Naczelnik Wydziału Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej | organ_państwowy | skarżący |
| A. Ś. | osoba_fizyczna | pełnomocnik |
Przepisy (14)
Główne
k.p.k. art. 430 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 429 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 426 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
Ustawa – Prawo o prokuraturze art. 171 § 1
k.k. art. 231 § 1
Kodeks karny
Ustawa – Prawo o prokuraturze art. 135 § 14
Ustawa – Prawo o prokuraturze art. 163a § 2
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 99 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 426 § 2
Kodeks postępowania karnego
Ustawa o Sądzie Najwyższym art. 3 § 5
Ustawa o Sądzie Najwyższym art. 27
Ustawa o Sądzie Najwyższym art. 73 § 1
Ustawa o Sądzie Najwyższym art. 160 § 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2019 r. została wydana w postępowaniu odwoławczym. • Od orzeczeń sądu odwoławczego nie przysługuje środek odwoławczy (art. 426 § 1 k.p.k.). • Postępowanie w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej nie jest postępowaniem dyscyplinarnym. • Postanowienie TSUE w sprawie C-791/19 nie dotyczy spraw o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej.
Odrzucone argumenty
Zaskarżone zarządzenie narusza art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 135 § 14 i art. 171 ustawy Prawo o Prokuraturze poprzez uznanie, że od orzeczenia dwuinstancyjnego wydanego przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy. • Zaskarżone zarządzenie narusza art. 438 pkt 2 k.p.k. poprzez naruszenie art. 99 § 2 k.p.k., który nakazuje sporządzenie uzasadnienia zarządzenia podlegającego zaskarżeniu.
Godne uwagi sformułowania
zażalenie pozostawić bez rozpoznania • środek odwoławczy niedopuszczalnym z mocy ustawy • postępowanie w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej nie jest postępowaniem dyscyplinarnym
Skład orzekający
Ryszard Witkowski
przewodniczący, sprawozdawca
Konrad Wytrykowski
członek
Jarosław Sobutka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego, a także kwestia stosowania postanowień TSUE w kontekście spraw dyscyplinarnych i odpowiedzialności karnej prokuratorów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury związanej z wyrażeniem zgody na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej oraz specyfiki Izby Dyscyplinarnej SN.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z funkcjonowaniem Sądu Najwyższego, w tym Izby Dyscyplinarnej, oraz odnosi się do wpływu orzeczeń TSUE na polskie prawo.
“Czy TSUE może zamknąć Izbę Dyscyplinarną SN? Sąd Najwyższy odpowiada w sprawie prokuratora.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.