Orzeczenie · 2019-10-10

II DO 22/19

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2019-10-10
SNinnepostępowanie dyscyplinarneŚrednianajwyższy
prokuratorzawieszeniewynagrodzeniepostępowanie dyscyplinarneprawo o prokuraturzekodeks postępowania karnegoprawo do obronysąd najwyższy

Sprawa dotyczyła odwołania prokuratora C. F. od postanowienia Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym, które obniżyło jego wynagrodzenie do 50% na czas trwania zawieszenia w czynnościach służbowych. Zawieszenie zostało zastosowane w związku z postępowaniem karnym dotyczącym zarzutów popełnienia umyślnych przestępstw. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 96 § 1 kpk i art. 6 kpk poprzez niezawiadomienie go o terminie posiedzenia, co miało naruszyć jego prawo do obrony. Sąd Najwyższy, rozpoznając odwołanie, stwierdził, że zgodnie z art. 171 ustawy Prawo o prokuraturze, w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy kpk. Kwestia obniżenia wynagrodzenia jest regulowana przez art. 152 Prawa o prokuraturze, który nie określa szczegółowej procedury. Sąd uznał, że posiedzenie w przedmiocie obniżenia wynagrodzenia ma charakter wpadkowy i stosuje się do niego art. 96 § 2 kpk, który nie nakłada obowiązku zawiadamiania strony o terminie posiedzenia, a jedynie daje jej prawo udziału, jeśli się stawi. Podobnie, w przypadku posiedzenia sądu odwoławczego, udział strony nie jest automatyczny i zależy od decyzji sądu. Sąd Najwyższy odrzucił argumentację skarżącego o konieczności stosowania analogii do przepisów o środkach zapobiegawczych, podkreślając odrębny charakter postępowania dyscyplinarnego. W konsekwencji, sąd pierwszej instancji działał w granicach prawa, a zarzuty naruszenia przepisów kpk i prawa do obrony zostały uznane za bezzasadne. Postanowienie o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia zostało wydane.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów kpk dotyczących udziału stron w posiedzeniach w sprawach dyscyplinarnych prokuratorów, zwłaszcza w kontekście obniżenia wynagrodzenia na czas zawieszenia.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prokuratorów i postępowania dyscyplinarnego, z odwołaniem do przepisów kpk. Może mieć zastosowanie do innych postępowań dyscyplinarnych, gdzie stosuje się odpowiednio przepisy kpk.

Zagadnienia prawne (2)

Czy w postępowaniu dyscyplinarnym dotyczącym obniżenia wynagrodzenia prokuratora na czas zawieszenia w czynnościach służbowych sąd ma obowiązek zawiadomić stronę o terminie posiedzenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie ma obowiązku zawiadamiania strony o terminie posiedzenia w tego typu sprawie, ponieważ ma ono charakter wpadkowy i stosuje się do niego art. 96 § 2 kpk, który jedynie daje stronie prawo udziału, jeśli się stawi.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że posiedzenie w przedmiocie obniżenia wynagrodzenia prokuratora na czas zawieszenia ma charakter wpadkowy i nie kończy postępowania. W związku z tym, zastosowanie znajduje art. 96 § 2 kpk, który nie nakłada obowiązku zawiadamiania strony o terminie posiedzenia, a jedynie możliwość jej udziału w przypadku stawiennictwa. Odwołanie od postanowienia o obniżeniu wynagrodzenia nie jest traktowane na równi z zażaleniem na postanowienie kończące postępowanie czy środek zapobiegawczy.

Czy niezawiadomienie prokuratora o terminie posiedzenia w sprawie obniżenia jego wynagrodzenia narusza jego prawo do obrony?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli sąd nie miał obowiązku zawiadomienia strony o terminie posiedzenia, to brak takiego zawiadomienia nie narusza prawa do obrony.

Uzasadnienie

Prawo do obrony jest zachowane, gdy sąd działa zgodnie z obowiązującymi przepisami. Skoro sąd nie miał obowiązku zawiadamiania strony o terminie posiedzenia w tej konkretnej sytuacji, to brak takiego zawiadomienia nie stanowi naruszenia prawa do obrony.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Prokurator Prokuratury Okręgowej w C. C. F.

Strony

NazwaTypRola
C. F.osoba_fizycznaprokurator
Prokurator Prokuratury Okręgowej w C.organ_państwowywnioskodawca
Prokurator Regionalny w [...]organ_państwowyorgan wydający zarządzenie

Przepisy (13)

Główne

Prawo o prokuraturze art. 152 § § 1

Ustawa Prawo o prokuraturze

k.p.k. art. 96 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 96 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.p.k. art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Prawo o prokuraturze art. 171 § pkt 1

Ustawa Prawo o prokuraturze

Prawo o prokuraturze art. 152 § § 2

Ustawa Prawo o prokuraturze

k.p.k. art. 464 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 464 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 6

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 18 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 156 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 230 § § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak obowiązku zawiadamiania strony o terminie posiedzenia w sprawie obniżenia wynagrodzenia prokuratora na czas zawieszenia, zgodnie z art. 96 § 2 kpk. • Postępowanie w przedmiocie obniżenia wynagrodzenia ma charakter wpadkowy i nie wymaga stosowania analogii do przepisów o środkach zapobiegawczych. • Niezawiadomienie strony o terminie posiedzenia, gdy nie ma takiego obowiązku, nie narusza prawa do obrony.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 96 § 1 kpk i art. 6 kpk poprzez niezawiadomienie strony o terminie posiedzenia. • Konieczność stosowania analogii do przepisów o środkach zapobiegawczych w zakresie gwarancji procesowych. • Zawieszenie w czynnościach służbowych powinno być traktowane jako środek zapobiegawczy wymagający szczególnych gwarancji proceduralnych.

Godne uwagi sformułowania

w sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku Kodeks postępowania karnego • sąd nie ma obowiązku zawiadamiania strony o terminie takiego posiedzenia • postępowanie to niewątpliwie ma tzw. charakter wpadkowy • nie można uznać, aby sąd I instancji zobligowany był informować skarżącego o terminie posiedzenia • samo zawiadomienie strony o terminie posiedzenia jest zabiegiem „ponad standard” i wymogi wynikające z Kodeksu postępowania karnego

Skład orzekający

Tomasz Przesławski

przewodniczący

Jan Majchrowski

sprawozdawca

Agnieszka Kaczmarek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów kpk dotyczących udziału stron w posiedzeniach w sprawach dyscyplinarnych prokuratorów, zwłaszcza w kontekście obniżenia wynagrodzenia na czas zawieszenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prokuratorów i postępowania dyscyplinarnego, z odwołaniem do przepisów kpk. Może mieć zastosowanie do innych postępowań dyscyplinarnych, gdzie stosuje się odpowiednio przepisy kpk.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy procedury w postępowaniu dyscyplinarnym wobec prokuratora, co jest istotne dla prawników zajmujących się tą dziedziną. Wyjaśnia wątpliwości dotyczące prawa do obrony i obowiązku zawiadamiania o posiedzeniach.

Czy prokurator musi być informowany o każdym posiedzeniu w jego sprawie dyscyplinarnej? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst