II DIZ 50/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał wniosek o wyłączenie sędziów Izby Dyscyplinarnej Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z uwagi na zarzuty braku niezależności sądu i niezawisłości sędziów.
Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek adwokata o wyłączenie sędziów Izby Dyscyplinarnej, oparty na wyroku TSUE kwestionującym niezależność tej Izby. Sąd Najwyższy, analizując wniosek, stwierdził, że zarzuty dotyczą braku niezależności sądu i niezawisłości sędziów, co zgodnie z ustawą o Sądzie Najwyższym wymaga przekazania sprawy Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego orzekających w Izbie Dyscyplinarnej został złożony przez adwokata M. F. K. w związku z zarzutami braku niezależności sądu i niezawisłości sędziów. Jako podstawę wniosku wskazano wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 lipca 2021 r. (sygn. C 791/19), który orzekł, że Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego nie zapewnia wymaganej niezależności i bezstronności. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, uznał, że zawarte w nim twierdzenia sprowadzają się do zanegowania niezależności i niezawisłości Izby Dyscyplinarnej, a nie wskazują na konkretne okoliczności budzące wątpliwość co do bezstronności sędziów w danej sprawie. Zgodnie z art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, wniosek zawierający zarzut braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego podlega przekazaniu Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu, co nie wstrzymuje biegu postępowania. W związku z tym Sąd Najwyższy postanowił przekazać wniosek zgodnie z właściwością.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te nie wskazują na zaistnienie okoliczności uzasadniających wątpliwość co do bezstronności sędziów w danej sprawie, a jedynie kwestionują niezależność całej Izby.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że okoliczności uzasadniające wątpliwość co do bezstronności sędziego dotyczą relacji osobistych lub interesów z uczestnikami postępowania lub przedmiotem sprawy. Zarzuty oparte na braku niezależności całej instytucji, bez wskazania konkretnych przesłanek w odniesieniu do sędziów w danej sprawie, nie są podstawą do wyłączenia sędziego w trybie art. 42 § 4 k.p.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie wniosku
Strona wygrywająca
adw. M. F. K. (wniosek został przekazany do dalszego biegu)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| adw. M. F. K. | inne | wnioskodawca |
| Sąd Najwyższy | instytucja | organ orzekający |
| Sędziowie Sądu Najwyższego orzekający w Izbie Dyscyplinarnej | inne | sędziowie |
| S. W. | osoba_fizyczna | sędzia (postępowanie główne) |
Przepisy (3)
Główne
u.SN art. 26 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Wniosek o wyłączenie sędziego z uwagi na zarzut braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego podlega przekazaniu Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Pomocnicze
u.SN art. 77 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
k.p.k. art. 42 § § 4
Kodeks Postępowania Karnego
Okoliczności uzasadniające wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut braku niezależności sądu i niezawisłości sędziów oparty na wyroku TSUE.
Odrzucone argumenty
Argumenty dotyczące braku konkretnych okoliczności wskazujących na brak bezstronności sędziów w danej sprawie.
Godne uwagi sformułowania
zarzut braku niezależności sądu oraz zarzut braku niezawisłości sędziów Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego nie zapewnia niezależności i bezstronności Powyższe przesądza jednoznacznie, iż orzekający w tut. Izbie Dyscyplinarnej sędziowie, których dotyczy niniejszy wniosek nie spełniają wymogów niezależności i bezstronności twierdzenia sprowadzają się w istocie do zanegowania niezależności i niezawisłości Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, a nie wskazują na zaistnienie jakichkolwiek okoliczności wywołujących uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego w danej sprawie.
Skład orzekający
Jacek Wygoda
przewodniczący
Paweł Zubert
członek
Jan Majchrowski
członek
Piotr Sławomir Niedzielak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego w Sądzie Najwyższym, w szczególności w kontekście zarzutów dotyczących niezależności sądownictwa i niezawisłości sędziów, a także stosowania art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji Izby Dyscyplinarnej SN i jej statusu prawnego w świetle orzecznictwa TSUE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii niezależności sądownictwa i niezawisłości sędziów, odwołując się do orzecznictwa TSUE i budząc kontrowersje związane z funkcjonowaniem Izby Dyscyplinarnej SN.
“Czy sędziowie Izby Dyscyplinarnej SN mogą orzekać, skoro TSUE podważył ich niezależność?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt II DIZ 50/21 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Wygoda po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 września 2021 r. wniosku o adw. M. F. K. o wyłączenie od udziału w sprawie sygn. II DIZ 50/21 sędziów Sądu Najwyższego orzekających w Izbie Dyscyplinarnej, na podstawie art. 26 § 2 i art. 77 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U.2021.154 t.j.), postanowił powyższy wniosek adw. M. F. K., z uwagi na zawarty w nim zarzut braku niezależności sądu oraz zarzut braku niezawisłości sędziów, przekazać zgodnie z właściwością Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego, celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. UZASADNIENIE Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego Pracą Izby Dyscyplinarnej z dnia 22 czerwca 2021 r. sprawa dotycząca zażaleń sędziego Sądu Rejonowego w M. - S. W. i jego obrońców na uchwałę Sądu Najwyższego Izby Dysycyplinarnej z dnia 19 maja 2021 r. sygn. I DI 17/21, została wpisana do repertorium Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego pod sygn. II DIZ 50/21 (k.1), zaś zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2021 r. do jej rozpoznania wyznaczono sąd w składzie: SSN Paweł Zubert, SSN Jan Majchrowski, SSN Piotr Sławomir Niedzielak (k.14). W dniu 3 września 2021 r. do Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wpłynął wniosek z dnia 27 sierpnia 2021 r. adwokat M. F. K. o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Najwyższego orzekających w Izbie Dyscyplinarnej (k. 53-57). W uzasadnieniu wniosku, adw. M. F. K. podnosi, iż wyrokiem z dnia 15 lipca 2021 r. sygn. C 791/19 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł m.in., iż: „Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego nie zapewnia niezależności i bezstronności, do której właściwości należy kontrola decyzji wydanych w postępowaniach dyscyplinarnych prowadzonych wobec sędziów (…)”. W ocenie wnioskodawczyni: „Powyższe przesądza jednoznacznie, iż orzekający w tut. Izbie Dyscyplinarnej sędziowie, których dotyczy niniejszy wniosek nie spełniają wymogów niezależności i bezstronności”. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Sąd Najwyższy po zapoznaniu się z treścią wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie sygn. II DIZ 50/21 zauważa, iż zawarte w jego uzasadnieniu twierdzenia sprowadzają się w istocie do zanegowania niezależności i niezawisłości Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, a nie wskazują na zaistnienie jakichkolwiek okoliczności wywołujących uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego w danej sprawie. Sąd Najwyższy przypomina, iż zgodnie z utrwalonymi w doktrynie poglądami, okolicznościami uzasadniającymi wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie są: relacje osobiste pomiędzy sędzią a stroną w postaci bezpośredniej czy chociażby pośredniej znajomości opartej na uczuciu przyjaźni lub na odwrót – wrogości lub niechęci – albo łączność lub rozbieżności interesów. Za okoliczności takie uchodzić będą także zachowanie sędziego na sali rozpraw lub poza nią, z których może wynikać, iż sędzia jest w określony sposób nastawiony do któregokolwiek z uczestników postępowania lub do przedmiotu sprawy (por. Kodeks Postępowania Karnego. Komentarz. Tom I. red. D. Świecki. Warszawa 2017. s. 262-263). Na zaistnienie takich okoliczności po stronie któregokolwiek z sędziów wskazanych w wywiedzionym przez siebie wniosku adw. M. F. K. nie wskazuje, a tylko takie okoliczności mogą być przedmiotem rozstrzygania przez sąd w trybie określonym w art. 42 § 4 k.p.k. Przywołana w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku argumentacja obrońcy odnosi się wyłącznie do kwestii o których mowa w art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U.2021.154 t.j.), jako sprowadzająca się do zarzutu „braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego”. To zgodnie z tymże przepisem nakłada na sąd rozpoznający sprawę konieczność przekazania takiego wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego, celem nadania mu dalszego biegu, co nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI