II DIZ 27/21

Sąd Najwyższy2021-02-22
SNinneorganizacja sądownictwanajwyższy
Sąd NajwyższyIzba DyscyplinarnaIzba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznychwłaściwość sąduniezależność sądownictwaodpowiedzialność dyscyplinarna sędziów

Podsumowanie

Sąd Najwyższy przekazał wniosek o stwierdzenie niewłaściwości Izby Dyscyplinarnej do rozpoznania Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

Sędzia Sądu Okręgowego w K. B. M., poprzez swojego pełnomocnika, złożyła wniosek o stwierdzenie niewłaściwości Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego do rozpoznania zażaleń na uchwałę zezwalającą na pociągnięcie jej do odpowiedzialności karnej. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, uznał, że właściwa do rozpoznania takiego wniosku jest Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych i przekazał sprawę jej Prezesowi.

Sprawa dotyczy wniosku złożonego przez pełnomocnika sędziego Sądu Okręgowego w K., B. M., o stwierdzenie niewłaściwości Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego do rozpoznania zażaleń na uchwałę z dnia 12 października 2020 r. (sygn. akt I DO 42/20). Uchwała ta zezwalała na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, zawieszała ją w czynnościach służbowych i obniżała wynagrodzenie. Pełnomocnik sędziego argumentował brak niezależności Izby Dyscyplinarnej i powołał się na sprawę przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2021 r., odwołał się do art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym. Przepis ten stanowi, że do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków dotyczących wyłączenia sędziego lub oznaczenia sądu, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub sędziego. W związku z tym, Sąd Najwyższy postanowił przekazać wniosek adwokata R. B. Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego celem nadania mu dalszego biegu.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, do rozpoznania wniosków dotyczących zarzutu braku niezależności sądu lub sędziego właściwa jest Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, który wyraźnie przypisuje rozpoznawanie wniosków obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub sędziego Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie wniosku

Strona wygrywająca

sędzia B. M. (pośrednio, poprzez przekazanie sprawy do innej izby)

Strony

NazwaTypRola
B. M.osoba_fizycznasędzia Sądu Okręgowego w K.
R. B.innepełnomocnik sędziego
M. C.innepełnomocnik sędziego
Prokurator z Wydziału Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowejorgan_państwowywnioskodawca

Przepisy (1)

Główne

u.SN art. 26 § § 2

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego, a sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzut braku niezależności Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego. Przepis art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym stanowi podstawę do przekazania wniosku dotyczącego braku niezależności sądu lub sędziego Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

Godne uwagi sformułowania

wniosku o stwierdzenie niewłaściwości Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego do rozpoznania zażaleń na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia z 12 października 2020 r., sygn. akt I DO 42/20 zarzut dotyczący braku niezależności Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego

Skład orzekający

Jan Majchrowski

przewodniczący

Mariusz Łodko

członek

Paweł Zubert

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy kluczowych kwestii ustrojowych związanych z funkcjonowaniem Sądu Najwyższego, niezależnością sądownictwa i podziałem kompetencji między izbami, co jest tematem o dużym znaczeniu publicznym i prawniczym.

Sąd Najwyższy rozstrzyga spór o właściwość: Izba Dyscyplinarna czy Izba Kontroli Nadzwyczajnej?

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
Sygn. akt II DIZ 27/21
POSTANOWIENIE
Dnia 22 lutego 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jan Majchrowski (przewodniczący)
‎
SSN Mariusz Łodko
‎
SSN Paweł Zubert (sprawozdawca)
w sprawie sędziego Sądu Okręgowego w K. B. M.,
po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2021 roku
wniosku adw. R. B. – pełnomocnika sędziego Sądu Okręgowego w K. B. M. o stwierdzenie niewłaściwości Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego do rozpoznania zażaleń na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia z 12 października 2020 r., sygn. akt I DO 42/20,
na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 roku o Sądzie Najwyższym
postanowił:
przekazać Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego wniosek adw. R.B.
‎
- pełnomocnika sędziego Sądu Okręgowego w K. B. M. z dnia 15 lutego 2021 roku o stwierdzenie niewłaściwości Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego do rozpoznania zażaleń na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia z 12 października 2020 r., sygn. akt I DO 42/20.
UZASADNIENIE
W dniu 14 września 2020 roku prokurator z Wydziału Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej, w sprawie o sygn. akt PK XIV Ds (…), skierował do Sądu Najwyższego wniosek o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Okręgowego w K. B. M..
Uchwałą z 12 października 2020 r., sygn. akt I DO 42/20, Sąd Najwyższy uwzględnił powyższy wniosek i zezwolił na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Okręgowego w K. B. M. za przestępstwa wskazane we wniosku (pkt I), zawiesił sędziego objętego wnioskiem w czynnościach służbowych (pkt II) i obniżył jej wynagrodzenie o 50% (pkt III), kosztami postępowania obciążając Skarb Państwa (pkt IV).
Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone w całości na korzyść sędziego B. M. przez jej pełnomocników - adwokata R. B. oraz sędziego Sądu Okręgowego w K. M. C..
W dniu 13 listopada 2020 roku akta sprawy wraz ze złożonymi środkami odwoławczymi wpłynęły do Wydziału II Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, gdzie zostały zarejestrowane pod sygn. II DO 120/20 (obecnie II DIZ 27/21).
W dniu 17 lutego 2021 roku do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek adw. R.B. z dnia 15 lutego 2021 roku o stwierdzenie niewłaściwości Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego do rozpoznania zażaleń na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia z 12 października 2020 r., sygn. akt I DO 42/20 oraz o zawieszenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia niewłaściwości do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w sprawie C-791/19. Wniosek ten został oparty o zarzut dotyczący braku niezależności Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią przepisu art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 roku
‎
o Sądzie Najwyższym d
o właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego, a sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi
Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Mając powyższe rozwiązanie ustawowe na uwadze należało wniosek adw. R.B. przekazać Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego celem nadania mu dalszego biegu.
Z tego powodu Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę