II DIZ 27/21/s

Sąd Najwyższy w składzie orzekającym rozpoznał zażalenie obrońcy sędziego B. M. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2021 r., które pozostawiło bez rozpoznania zażalenie Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym na uchwałę Sądu Najwyższego z 12 października 2020 r. (sygn. akt I DO 42/20) jako wniesione przez osobę nieuprawnioną. Sąd Najwyższy postanowił pozostawić zażalenie obrońcy bez rozpoznania, opierając się na treści art. 430 § 2 k.p.k. Zgodnie z tym przepisem, na postanowienie sądu odwoławczego pozostawiające bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy przysługuje zażalenie do innego równorzędnego składu sądu odwoławczego, chyba że zostało wydane przez Sąd Najwyższy. Sąd podkreślił, że przepis ten jest jasny i nie dopuszcza interpretacji, zgodnie z którą można złożyć zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego w tej materii. Sąd odwołał się również do utrwalonego orzecznictwa, zgodnie z którym wniesienie niedopuszczalnego środka odwoławczego od orzeczenia sądu odwoławczego nie wywołuje skutków prawnych. Wskazano, że nieprzestrzeganie tych zasad mogłoby prowadzić do obstrukcji postępowania i wprowadzenia trzeciej instancji. Sąd dodał, że nie było podstaw do zajmowania się zażaleniem przez Prezesa Sądu Najwyższego ani przewodniczącego wydziału, gdyż wyłączną właściwość do rozpoznania sprawy ma wyznaczony skład sądu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający