II CZ 93/11

Sygn. akt II CZ 93/11 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
Dnia 15 grudnia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Zbigniew Kwaśniewski 
 
w sprawie ze skargi G. J. i R. J. 
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem 
Sądu Apelacyjnego z dnia 23 marca 2007 r. 
wydanym w sprawie z powództwa G. J. i R. J. 
przeciwko Bankowi Polska Kasa Opieki Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.  
Oddział w Ł. 
o pozbawienie tytułów wykonawczych wykonalności, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym  
w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r., 
zażalenia powodów (skarżących)  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 25 marca 2011 r.,  
 
oddala zażalenie i przyznaje adwokat S. B. od Skarbu Państwa 
- Sądu Apelacyjnego kwotę 5.400 zł (pięć tysięcy czterysta 
złotych), powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i 
usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej 
powodom z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 25 marca 2011 r. odrzucił skargę R. 
J. i G. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego 
Sądu z dnia 23 marca 2007 r. w sprawie z powództwa skarżących przeciwko 
Bankowi Polska Kasa Opieki S.A. w W. o pozbawienie tytułów wykonawczych. Sąd 
Apelacyjny uznał, że  skarga powodów nie został oparta na ustawowej podstawie 
wznowienia (art. 410 § 1 k.p.c.).   
W zażaleniu na powyższe postanowienie R. J. i G. J.  zarzucili naruszenie 
przepisów postępowania, to jest art. 410 § 1 w zw. z art. 403 § 2 k.p.c., przez 
błędne przyjęcie, że wniesiona przez nich skarga nie została oparta na ustawowej 
podstawie wznowienia oraz na zarzucie dokonania merytorycznej oceny istotności 
wskazanego w sprawie dowodu w postaci umów zawartych pomiędzy Bankiem 
Polska Kasa Opieki S.A. w W. a Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, 
podczas gdy w zakresie badania podstaw wznowienia mieści się jedynie  ustalenie, 
czy skarżący wskazuje podstawę wznowienia i czy  została ona przewidziana w 
Kodeksie postępowania cywilnego. 
W konkluzji skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia 
i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Powodowie R. J. i G. J. w skardze o wznowienie postępowania  wskazali na  
wykrycie środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z 
których nie mogli skorzystać w poprzednim postępowaniu,  tj. dwóch umów 
zawartych pomiędzy Bankiem Polska Kasa Opieki S.A. w W. a Agencją 
Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oznaczonych numerami […] i […]. Według 
skarżących, okoliczność ta – wbrew odmiennemu zapatrywaniu Sądu Apelacyjnego 
- uzasadnia wznowienie postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c.  Stanowisko 
skarżących nie zasługuje jednak na aprobatę.   
Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. wznowienia postępowania można żądać w razie 
późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku, dotyczącego tego samego stosunku 
prawnego, albo wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, 
które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła 

 
3 
skorzystać w poprzednim postępowaniu. Możliwość wznowienia postępowania  
w oparciu o przytoczoną podstawę została uzależniona od łącznego zaistnienia 
trzech przesłanek, po pierwsze - wykrycia po uprawomocnieniu się wyroku nowych 
faktów, które istniały w toku postępowania, ale nie zostały w nim powołane, po 
drugie - możliwości ich wpływu na wynik sprawy oraz po trzecie - niemożności 
skorzystania z nich przez stronę w poprzednim postępowaniu. Nowe okoliczności 
faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, 
to takie fakty, z których strona nie mogła skorzystać w postępowaniu prawomocnie 
zakończonym. "Wykrycie" natomiast, o którym mowa w art. 403 § 2 k.p.c., odnosi 
się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle 
nieujawnionych i wówczas nieujawnianych.  Nie chodzi zatem o takie okoliczności, 
które strona mogła powołać w prawomocnie zakończonym postępowaniu, mając ku 
temu obiektywnie istniejącą możliwość. Niemożność natomiast skorzystania 
w poprzednim postępowaniu z określonego środka dowodowego, nie zachodzi, 
wówczas gdy istniała obiektywna możliwość powoływania ich w tym postępowaniu, 
a tylko na skutek opieszałości, zaniedbań, zapomnienia lub błędnej oceny potrzeby 
ich powołania strona tego nie uczyniła (zob. m.in. postanowienia Sądu 
Najwyższego: z dnia 7 marca 2007 r., II CZ 5/07, niepubl.; z dnia 14 lipca 2006 r., 
II CZ 43/06, niepubl.; z dnia 10 lipca 2009 r., II CZ 30/09, niepubl.).   
Wprawdzie  skarżący twierdzili, że wskazane przez nich umowy zawarte 
pomiędzy Bankiem Polska Kasa Opieki S.A. w W. a Agencją Restrukturyzacji i 
Modernizacji Rolnictwa  nie były im wcześniej znane, jednakże nie kwestionowali 
stanowiska Banku, że poza umową z dnia 12 lipca 2005 r. inne umowy nie istnieją. 
Nie podjęli również - mimo obiektywnej możliwości - próby zweryfikowania 
oświadczenia pełnomocnika Banku na powyższą okoliczność, chociażby przez 
zwrócenie się do Agencji o  stosowną informację. Trafnie więc Sąd Apelacyjny 
przyjął, że skoro skarżący mieli obiektywną możliwość skorzystania w toku 
postępowania z dowodów, które - w ich ocenie - są dowodami, z których wcześniej 
nie mogli skorzystać, to wskazana przez nich podstawa wznowienia postępowania, 
odpowiadająca podstawie przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c., w rzeczywistości nie 
występuje. Dochodząc do takiej konkluzji zasadnie też uznał, że skarga powodów 
podlega odrzuceniu (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 

 
4 
września 2008 r., V CZ 55/08, niepubl., z dnia 4 września 2008 r., IV CZ 71/08, 
niepubl. oraz  z dnia 6 listopada 2009 r., I CZ 57/09, niepubl.).  
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 
w związku z art. 39814 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.