II Cz 925/14

Sprawa dotyczyła zażalenia pozwanych Z. P. i H. P. na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 24 czerwca 2013 r., które odrzuciło apelację pozwanej H. P. od wyroku z dnia 28 czerwca 2012 r. Sąd Rejonowy uzasadnił odrzucenie apelacji brakami formalnymi, w szczególności nieuzupełnieniem przez pozwaną wartości przedmiotu zaskarżenia pomimo wezwania. Pozwani w zażaleniu podnieśli, że termin na uzupełnienie braków upływał 24 grudnia 2012 r., a apelacja została uzupełniona tego dnia poprzez wskazanie "zaskarżamy orzeczenie w całości". Podkreślili, że jako prawnicy uznali to sformułowanie za wystarczające, ponieważ kwoty były wyszczególnione w wyroku. Sąd Okręgowy, analizując przepisy k.p.c. dotyczące wymogów apelacji (art. 368 § 1 i 2 k.p.c.) oraz skutków ich niezachowania (art. 130 § 1 k.p.c. i art. 370 k.p.c.), uznał, że apelacja pozwanej H. P. rzeczywiście nie czyniła zadość wszystkim wymogom formalnym. Jednakże, w ocenie Sądu Okręgowego, wartość przedmiotu zaskarżenia została w niej oznaczona w sposób opisowy, poprzez wskazanie, że pozwana zaskarża w całości wyrok zasądzający od pozwanych na rzecz powódki kwotę 3.262,44 zł oraz 789 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Wobec tego Sąd Okręgowy uznał, że nie było podstaw do odrzucenia apelacji i uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego, uznając za zbędne wydawanie zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków poprzez oznaczenie kwotą pieniężną wartości przedmiotu zaskarżenia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający