II CZ 89/12

Sygn. akt II CZ 89/12 POSTANOWIENIE Dnia 23 sierpnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSA Andrzej Niedużak (sprawozdawca) w sprawie z powództwa K. M. przeciwko "P. " - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 sierpnia 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte w pkt. II wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 stycznia 2012 r., 1. zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 300 (trzysta) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, 2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 20 października 2011 r. orzekając, że nie obciąża tej strony obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego na rzecz wygrywającego proces powoda. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Okręgowy wskazał na szczególne okoliczności sprawy, które w ocenie Sądu uzasadniają zastosowanie art. 102 k.p.c. Na zawarte w wyroku orzeczenie o kosztach procesu powód złożył zażalenie. Zarzucał naruszenie art. 102 k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie. Wnioski zażalenia zmierzały do zmiany zaskarżonego postanowienia i zasądzenia od strony pozwanej na rzecz powoda kwoty 300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, ewentualnie uchylenia tego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Powód wnosił także o zasądzenie od strony pozwanej na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Odstępując od obciążania strony pozwanej obowiązkiem zwrotu na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego, Sąd Okręgowy miał na względzie szczególne okoliczności sprawy wyrażające się w szlachetnych motywach towarzyszących przygarnięciu zwierzęcia, które następnie pogryzło powoda. Oceny te nie zasługują na aprobatę. W judykaturze Sądu Najwyższego podkreśla się, że art. 102 k.p.c. urzeczywistniający zasadę słuszności, stanowi wyjątek od zasady odpowiedzialności za wynik sprawy, a zatem nie podlega wykładni rozszerzającej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2011 r., II PZ 34/11 - niepubl.). Podkreśla się również, że do okoliczności, które powinny być brane pod uwagę przez sąd przy ocenie przesłanek z art. 102 k.p.c. należą przede wszystkim fakty związane z samym przebiegiem procesu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2011 r., II CZ 105/11, z dnia 1 grudnia 2011 r., I CZ 26/11, z dnia 30 listopada 2011 r„ III CZ 67/11 - niepubl.). W realiach rozpoznawanej sprawy zwraca uwagę postawa prezentowana przez stronę pozwaną przed wszczęciem procesu. Powód podjął próby 3 pozasądowego załatwienia sporu, jednak żadne z dwóch pism skierowanych do pozwanej Spółki nie spotkało się z jakąkolwiek reakcją. Nie sposób stwierdzić, aby w rozpatrywanym przypadku obciążenie strony przegrywającej kosztami procesu na rzecz przeciwnika było niesłuszne, niesprawiedliwe, sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Z przytoczonych względów, na podstawie art. 398 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 391 § 1 k.p.c., art. 398 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z § 13 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).