II Cz 87/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy częściowo uwzględnił zażalenie na postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, zwalniając wnioskodawczynię od opłaty od wniosku w połowie.
Wnioskodawczyni M. Ł. złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Kłodzku, które oddaliło jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie o podział majątku wspólnego. Sąd Rejonowy uznał, że wnioskodawczyni posiada wystarczające dochody i pomoc od matki, aby ponieść koszty. Sąd Okręgowy, rozpoznając zażalenie, zmienił postanowienie częściowo, zwalniając wnioskodawczynię od opłaty od wniosku w połowie, uznając, że choć jej dochody są niskie, powinna była poczynić oszczędności na koszty postępowania, które sama zainicjowała po rozwodzie.
Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał zażalenie wnioskodawczyni M. Ł. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kłodzku, które oddaliło jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie o podział majątku wspólnego z Z. Ł. Sąd Rejonowy uzasadnił swoją decyzję tym, że wnioskodawczyni uzyskuje dochody z prac dorywczych, otrzymuje pomoc od matki, a do końca grudnia 2012 r. pobierała stałe wynagrodzenie w wysokości 1116,86 zł, nie mając nikogo na utrzymaniu. Sąd Rejonowy uznał, że dochody te są wystarczające do pokrycia kosztów sądowych. Wnioskodawczyni w zażaleniu podała, że jej miesięczne dochody wynoszą 1116 zł, a wydatki (energia, podatek od nieruchomości, rata kredytu za samochód) pochłaniają większość tej kwoty, pozostawiając jej jedynie 289 zł na życie. Sąd Okręgowy częściowo uwzględnił zażalenie. Zgodził się, że sytuacja materialna wnioskodawczyni nie pozwala na pokrycie wszystkich kosztów, jednakże podkreślił, że od momentu uprawomocnienia się wyroku rozwodowego (kwiecień 2011 r.) wnioskodawczyni wiedziała o konieczności podziału majątku i powinna była poczynić oszczędności. Sąd Okręgowy uznał, że wnioskodawczyni jest w stanie ponieść połowę opłaty od wniosku (500 zł), co nie przekracza jej miesięcznych zarobków, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W związku z tym zmieniono zaskarżone postanowienie, zwalniając wnioskodawczynię od opłaty od wniosku w połowie, a dalej idące zażalenie oddalono.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wnioskodawczyni powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych jedynie częściowo, ponieważ jako inicjator postępowania powinna była poczynić oszczędności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że mimo niskich dochodów wnioskodawczyni, jej sytuacja materialna pozwala na poniesienie połowy opłaty od wniosku, zwłaszcza że od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego miała czas na zgromadzenie środków.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana postanowienia
Strona wygrywająca
M. Ł. (częściowo)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Ł. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| Z. Ł. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
u.k.s.c. art. 101 § 1
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Sytuacja materialna, majątkowa i rodzinna strony pozwala na poniesienie części kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 386 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji może zmienić zaskarżone postanowienie.
k.p.c. art. 397 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące apelacji stosuje się odpowiednio do zażalenia.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji oddala zażalenie, jeśli jest niezasadne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niskie dochody wnioskodawczyni (1116 zł miesięcznie). Wysokie wydatki wnioskodawczyni (energia, podatek, rata kredytu), pozostawiające tylko 289 zł na życie.
Odrzucone argumenty
Wnioskodawczyni powinna była poczynić oszczędności na koszty postępowania, które sama zainicjowała. Dochody wnioskodawczyni pozwalają na poniesienie połowy opłaty od wniosku.
Godne uwagi sformułowania
powinna liczyć się z obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych i w tym celu poczynić stosowne oszczędności z uzyskiwanych zarobków. Koszty sądowe nie ustępują innym bieżącym wydatkom, a brak w danym momencie środków na pokrycie tych kosztów nie uzasadnia uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów.
Skład orzekający
Barbara Nowicka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zwolnienia od kosztów sądowych w sprawach o podział majątku, zwłaszcza gdy strona sama zainicjowała postępowanie i ma niskie dochody."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wnioskodawczyni, która zainicjowała postępowanie po rozwodzie i miała czas na oszczędności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów o kosztach sądowych i balansowanie między potrzebą ochrony prawnej a obowiązkiem ponoszenia kosztów przez strony postępowania.
“Czy niskie zarobki zawsze oznaczają zwolnienie z kosztów sądowych? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Cz 87/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SO Barbara Nowicka po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia wnioskodawczyni M. Ł. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I Ns 1701/12 oddalające jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie przy udziale Z. Ł. o podział majątku wspólnego p o s t a n a w i a: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych częściowo, a mianowicie od opłaty od wniosku w połowie. II. oddalić dalej idące zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kłodzku oddalił wniosek M. Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując że wnioskodawczyni jest w stanie ponieść koszty sądowe, ponieważ uzyskuje dochody z prac dorywczych, ponadto w utrzymaniu pomaga jej matka, a przynajmniej do końca grudnia 2012 r. pobierała stałe wynagrodzenie za pracę w wysokości 1116,86 zł, nie ma przy tym nikogo na utrzymaniu. Nie wykazała także w oświadczeniu, aby ponosiła jakieś wydatki (poza ratami kredytów, które zaciągnęła, a co podniosła we wniosku). W ocenie Sądu trudno uznać, że dochody jakie pobierała i obecnie pobiera wnioskodawczyni nie wystarczają na poniesienie kosztów sądowych w zainicjowanym przez nią postępowaniu, lub też, że nie była w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności na pokrycie tych wydatków. W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawczyni wniosła o jego zmianę poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, że uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 1116 zł miesięcznie. Jej wydatki to : opłata za energię w wysokości 82 zł miesięcznie, podatek od nieruchomości w wysokości 73 zł oraz rata kredytu za samochód w wysokości 672 zł. Na życie pozostaje jej kwota 289 zł i nie jest w stanie odłożyć 1000 zł na opłatę sądową. Zażalenie podlegało uwzględnieniu jedynie w części. Należy zgodzić się ze skarżącą, że jej sytuacja materialna i majątkowa nie pozwala na pokrycie wszystkich kosztów w sprawie skoro zarabia 1116 zł miesięcznie. Jednakże małżeństwo wnioskodawczyni ze Z. Ł. zostało rozwiązane przez rozwód w kwietniu 2011 r. Od chwili uprawomocnienia się tego wyroku wnioskodawczyni wiedziała o potrzebie wystąpienia z wnioskiem o podział majątku dorobkowego i jako inicjator tego postępowania powinna liczyć się z obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych i w tym celu poczynić stosowne oszczędności z uzyskiwanych zarobków. Koszty sądowe nie ustępują innym bieżącym wydatkom, a brak w danym momencie środków na pokrycie tych kosztów nie uzasadnia uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów. W ocenie Sądu Okręgowego sytuacja materialna, majątkowa i rodzinna wnioskodawczyni pozwala jej na poniesienie części kosztów sądowych w sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ( art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych .tj Dz. U. Nr 90 poz. 594 z 2010 z póź. zm.) a mianowicie połowy opłaty od wniosku (500 zł), która to kwota nie przekracza jej miesięcznych zarobków. Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie stosownie do treści art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i orzekł jak w punkcie I postanowienia. Dalej idące zażalenie oddalił z mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , jako niezasadne.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI