II CZ 86/10

Sygn. akt II CZ 86/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 8 września 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) 
SSN Marian Kocon 
 
w sprawie z powództwa Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. M.(…) w Z. 
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń – Spółce Akcyjnej w W. 
o zapłatę oraz ustalenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2010 r., 
zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach  
zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt X Ga 
(…), 
 
oddala zażalenie. 
 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem o kosztach zawartym w wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 
30 kwietnia 2010 r. zasądzono od powoda Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego 
im. M.(…) w Z. na rzecz pozwanego Zakładu Ubezpieczeń S.A. z siedzibą w W. kwotę 
1200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. 
Pozwany zaskarżył zażaleniem powyższe postanowienie w zakresie nie 
uwzględnionych przez Sąd Okręgowy kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 
600 zł Wnosząc o jego zmianę i zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa 

 
2 
procesowego w pełnej wysokości oraz o zasądzenie kosztów postępowania 
zażaleniowego zarzucił naruszenie art. 98 k.p.c. w związku z § 13 ust. 1 pkt 1 oraz § 6 
pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie 
oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej 
z urzędu poprzez jego niezastosowanie i niezasądzenie na rzecz pozwanego kosztów 
procesu według norm przepisanych w sytuacji, gdy wygrał on sprawę w całości. 
Podniósł, że odpowiedź na apelację została wniesiona przez radcę prawnego G. R., 
który został ustanowiony dopiero w trakcie postępowania przed sądem drugiej instancji, 
jednocześnie argumentując, że jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam 
adwokat stawka minimalna za prowadzenie sprawy w postępowaniu apelacyjnym przed 
sądem okręgowym wynosi 75% stawki minimalnej. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest 
zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia 
praw i celowej obrony (koszty procesu). Na postawie § 3 tego artykułu do niezbędnych 
kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, 
jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego 
adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa 
strony. Wobec faktu, że pozwany reprezentowany był przez radców prawnych [k. (…) – 
pełnomocnictwo dla radcy prawnego Ł. B., k. (…) – pełnomocnictwo dla radcy prawnego 
G. R.), właściwymi normami regulującymi wysokość wynagrodzenia pełnomocnika, które 
mają zastosowanie w niniejszej sprawie, są normy wynikające z przepisów 
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za 
czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy 
prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 
163, poz. 1349 z późn. zm.), a nie adwokata – jak wskazuje pozwany. 
Z art. 98 § 3 k.p.c. wynika, że do niezbędnych kosztów procesu strony 
reprezentowanej przez adwokata zalicza się m.in. wynagrodzenie, jednak nie wyższe 
niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki tylko jednego adwokata – w 
niniejszej sprawie odpowiednio radcy prawnego. W postępowaniu przed Sądem 
pierwszej instancji pozwany był reprezentowany przez radcę prawnego Ł. B. 
(pełnomocnictwo załączone zostało do odpowiedzi na pozew). W postępowaniu 
odwoławczym reprezentował go radca prawny G. R. (który złożył pełnomocnictwo w 
załączeniu do odpowiedzi pozwanego na apelację powoda). Pełnomocnictwo udzielone 

 
3 
radcy prawnemu Ł. B. ani nie zostało jednak odwołane, ani nie wygasło na etapie 
postępowania apelacyjnego. Co więcej, ten radca prawny udzielił w niniejszej sprawie 
pełnomocnictwa dalszego radcy prawnemu M. P. [k. (…)], który reprezentował stronę w 
toku rozprawy apelacyjnej. Ustanowienie kolejnego, nowego pełnomocnika, w osobie 
radcy prawnego G. R., z uwagi na zasadę zaliczania do niezbędnych kosztów procesu 
wynagrodzenia tylko jednego pełnomocnika, nie może zostać zatem uwzględnione w 
orzekaniu o kosztach procesu, zwłaszcza, że chodzi o niezbędne koszty procesu. 
Zasada, wedle której w postępowaniu apelacyjnym zasądza się 75% stawki minimalnej 
jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam pełnomocnik, dotyczy jedynie 
sytuacji, gdy pełnomocnik działający przed sądem pierwszej instancji nie jest już 
umocowany na następne etapach postępowania (pełnomocnictwo jest ograniczone do 
postępowania w pierwszej instancji, wygasło, zostało odwołane itp.), a zamiast tego 
pełnomocnika, lecz nie obok, zostaje ustanowiony nowy pełnomocnik. Podniesione w 
zażaleniu zarzuty nie mogą zatem zostać uznane za zasadne. 
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd 
Najwyższy orzekł jak w sentencji.