II CZ 857/13

Sygn. akt II Cz 857/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r . Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący - SSO Piotr Starosta (spr.) Sędziowie - SO Irena Dobosiewicz SO Wojciech Borodziuk po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku : (...) Funduszu (...) z siedzibą w W. przeciwko dłużnikowi : K. K. o: nadanie klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2013 roku, sygn. akt XII Co 9296/13 postanawia: oddalić zażalenie. Na oryginale właściwy podpis Sygn. akt II Cz 857/13 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 26 września 2013 r., w sprawie o sygn. XII Co 9296/13, oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności z zaznaczeniem przejścia uprawnień na podstawie art. 788 § 1 k.p.c. a contrario . W uzasadnieniu wskazał, że wierzyciel (...) Fundusz (...) z siedzibą w W. złożył wniosek o nadanie klauzuli wykonalności prawomocnemu nakazowi zapłaty wydanemu w elektronicznym postępowaniu upominawczym, w którym zasądzono od strony pozwanej na rzecz Banku (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę żądaną w pozwie. Do wniosku dołączono kopię umowy przelewu wierzytelności z dnia 15 kwietnia 2013 r., opatrzonej podpisami notarialnie poświadczonymi, zawartej pomiędzy wnioskodawcą a wierzycielem wskazanym w treści nakazu zapłaty. Powołując się na treść art. 788 § 1 k.p.c. Sąd Rejonowy uznał, iż w niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, aby przedmiotem dołączonej do wniosku umowy przelewu była wierzytelność objęta wskazanym przez wnioskodawcę tytułem egzekucyjnym. Analiza dokumentu dołączonego do wniosku (z częściowo nieudostępnioną treścią) nie pozwoliła Sądowi, na stwierdzenie, iż faktycznie jest to fragment załącznika do umowy, a jeśli tak, którego załącznika i do której umowy. Nadto, dokument ten nie pozwalał na weryfikację tożsamości zbywanej wierzytelności z wierzytelnością objętą nakazem zapłaty, bowiem brak wskazania w umowie cesji na tytuł egzekucyjny, którym została stwierdzona, jak również innych danych umożliwiających wystarczającą identyfikację przedmiotowego zobowiązania. Wnioskodawca nie wykazał bowiem w postępowaniu także zobowiązania będącego źródłem powstania wierzytelności stwierdzonej nakazem zapłaty, podczas gdy w ten sposób określono wierzytelność będącą przedmiotem cesji w treści dokumentu dołączonego do wniosku. Postanowienie zaskarżył wnioskodawca, zarzucając mu naruszenie art. 233 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. i art. 788 § 1 k.p.c. poprzez uznanie, iż wierzyciel nie wykazał w wystarczający sposób przejścia uprawnienia na rzecz następcy prawnego. Z powołaniem na powyższe wnioskodawca wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uwzględnienie wniosku. S ą d O k r ę g o w y z w a ż y ł, c o n a s t ę p u j e : zażalenie nie jest zasadne. Przystępując do rozpoznania zażalenia na wstępie zauważyć należy, że postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień wymaga wykazania stosownym dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisami urzędowo poświadczonymi, że doszło do przejścia uprawnienia lub obowiązku w warunkach wskazanych w art. 788 § 1 k.p.c. Natomiast do wniosku nie został dołączony ani dokument urzędowy, ani prywatny z podpisami urzędowo poświadczonymi. Wnioskodawca przedłożył bowiem jedynie kserokopię umowy cesji wierzytelności nie poświadczoną za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika – radcę prawnego. Kserokopia nie stanowi dokumentu prywatnego w rozumieniu art. 245 k.p.c. (poświadczenie podpisów przez notariusza to również kserokopia), ani dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 244 k.p.c. Co więcej wnioskodawca nie przedłożył również nakazu zapłaty będącego przedmiotem wniosku. Odnosząc się natomiast do przedłożonego wraz z zażaleniem załącznika nr (...) wskazać należy, że załącznik, ten mający, w ocenie wnioskodawcy, rozwiewać wątpliwości, na które w swoim rozstrzygnięciu wskazywał Sąd Rejonowy, nie mógły zostać uwzględniony w postępowaniu zażaleniowym z uwagi na fakt, że nie został on prawidłowo poświadczony za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika będącego radcą prawnym. Stosownie do art. 129 § 2 k.p.c. , zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. Poświadczenie to musi odpowiadać wymogom określonym w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 10, poz. 65 ze zm.), tj. zawierać oprócz podpisu radcy prawnego również datę i miejsce jego sporządzenia. Przedłożony załącznik tych wymogów nie spełnia. W tym stanie rzeczy zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na mocy art. 385 k.p.c. w zw. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.