II Cz 839/13

Sygn. akt II Cz 839/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział II Cywilny-Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący : SSO Irena Dobosiewicz (spr.) Sędziowie : SO Bogumił Goraj SO Wojciech Borodziuk po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku : J. B. przeciwko : A. G. o egzekucję świadczenia pieniężnego na skutek zażalenia J. B. na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt XII Co 3164/13 p o s t a n a w i a : I zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że skargę oddalić, II zasądzić od A. G. na rzecz J. B. kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Na oryginale właściwe podpisy Sygn. akt II Cz 839/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 marca 2013 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy P. H. ustalił koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji w sprawie Km 213/13 w wysokości 2.457,19 zł i w całości obciążył nimi dłużnika. Postanowienie zaskarżył dłużnik i wskazał, iż do wszczęcia egzekucji doszło na podstawie tytułu wykonawczego stanowiącego opatrzony klauzulą wykonalności nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym, przy czym cała związana z tymże postępowaniem korespondencja została skierowana na adres O. ul. (...) , gdyż taki adres został wskazany przez powódkę - wierzycielkę w sprawie Km 213/13. Natomiast adresem, pod którym skarżący odbiera korespondencję jest adres w B. przy ul. (...) . Taki też adres był wskazany w zawartej z wierzycielką umowie, będącej podstawą wydania nakazu zapłaty, stanowiącego tytuł egzekucyjny w przedmiotowej sprawie. Skarżący wskazał również, iż o istnieniu tytułu wykonawczego został poinformowany telefonicznie przez pracownicę kancelarii komorniczej, i po powzięciu tejże informacji niezwłocznie uiścił należność. Jednocześnie dłużnik podjął działania mające na celu obalenie tytułu wykonawczego, obecnie postępowanie to jest w toku. Zdaniem skarżącego wierzycielką miała możliwość, przy dochowaniu należytej staranności, skontaktować się z nim przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, gdyż dysponowała adresem dłużnika, wynikającym z umowy notarialnej z dnia 7 lutego 2011 r. Postanowieniem z dnia 5 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy zmienił punkt 1 postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy P. H. z dnia 13 marca 2013 r. w przedmiocie ustalenia kosztów egzekucji w sprawie Km 213/13 w ten sposób, że kosztami egzekucyjnymi w całości obciążył wierzycielkę J. B. oraz zasądził na rzecz dłużnika kwotę 177 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W ocenie Sądu I instancji, w świetle art. 49 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 231, poz. 1376 ze zm., określanej dalej jako: ustawa) oraz art. 770 k.p.c. , jeżeli dłużnik nie dał powodu do wszczęcia przeciwko niemu egzekucji, to możemy mówić o jej niecelowości, co z kolei uzasadnia obciążenie kosztami postępowania wierzyciela. W przedmiotowej sprawie wierzycielka wskazała, że dłużnik zamieszkuje w O. przy ul. (...) , również taki adres został przez nią wskazany w pozwie, podczas gdy adres, pod którym dłużnik odbiera korespondencję to B. ul. (...) . Adres ten był wierzycielce znany, gdyż został przez dłużnika wskazany jako jego adres korespondencyjny w umowie sprzedaży zawartej w dniu 7 lutego 2011 r. przed Notariusz A. S. Rep. A Nr (...) , a więc przed złożeniem do komornika wniosku o wszczęcie egzekucji. Zatem wierzycielka nie dochowała należytej staranności składając wniosek o wszczęcie egzekucji. O kosztach postępowania Sąd Rejonowy orzekł na podstawie art. 770 k.p.c. Zażalenie na postanowienie złożyła wierzycielka, zaskarżając je w całości i wnosząc o zmianę postanowienia poprzez obciążenie kosztami postępowania egzekucyjnego dłużnika, przeprowadzenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu zażalenia oraz zasądzenie od dłużnika na rzecz wierzyciela kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie prawa procesowego, tj. art. 770 k.p.c. i niezastosowanie tego przepisu, co doprowadziło do niewłaściwego ustalenia zasad ponoszenia kosztów postępowania egzekucyjnego i obciążenia nimi wierzyciela naruszenie art. 49 ust. 4 ustawy poprzez jego zastosowanie w wyniku uznania, iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z przypadkiem niecelowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Odpowiedź na zażalenie złożył dłużnik, wnosząc o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie wierzycielki jest zasadne. Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniu, że wierzycielka wskazała zarówno w postępowaniu sądowym, jak i egzekucyjnym nieprawidłowy adres dłużnika dla doręczeń. W ocenie Sądu, wierzycielka podawała adres w N. przy ul. (...) , podczas gdy znany był jej adres dłużnika do korespondencji w B. przy ul. (...) . Ten ostatni adres został wskazany w umowie sprzedaży z dnia 7 lutego 2011 r. zawartej przed Notariusz A. S. – Rep. A Nr (...) To ustalenie było nieprawidłowe i doprowadziło do wydania równie nieprawidłowego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 27 § 1 k.p.c. , powództwo wytacza się przed sąd pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany ma miejsce zamieszkania. Słusznie zatem wierzycielka wskazywała na adres, pod którym dłużnik zamieszkuje tj. w N. przy ul. (...) , nie zaś adres korespondencyjny w B. przy ul. (...) . Dłużnik nie kwestionował faktu, że adres w N. jest jego adresem zamieszkania. Poza tym należy wskazać, co jest istotne dla sprawy, że w umowie sprzedaży z dnia 7 lutego 2011 r., na którą powołuje się dłużnik, występował on również w imieniu Biura (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. . Analiza tego dokumentu, a w szczególności miejsce umieszczenia adresu do korespondencji pozwala na przyjęcie, że adres ten odnosi się do ww. osoby prawnej nie zaś do osoby dłużnika. Jak słusznie zauważyła skarżąca ta umowa nie była podstawą jej żądania w sprawie I Nc 11921/12. Była nią bowiem umowa zawarta tego samego dnia – 7 lutego 2011 r. pomiędzy A. G. jako osobą fizyczną a J. B. , w której dłużnik zobowiązał się do zapłaty kary umownej w razie niewykonania zobowiązania w terminie do dnia 31 grudnia 2011 r. W umowie tej ,gdzie dłużnik występował jako osoba fizyczna , dłużnik wprost wskazał na adres w N. przy ul. (...) . Nie bez znaczenia dla oceny celowości postępowania egzekucyjnego pozostaje również fakt, że dłużnik już z dniem 1 stycznia 2012 r. pozostawał w zwłoce i powinien liczyć się z tym, że opóźnianie zapłaty będzie miało określone skutki ..Poza tym w sprawie I Nc 11921/12 Sąd Rejonowy oddalił jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty i odrzucił jego sprzeciw, zażalenie zaś A. G. Sąd Okręgowy oddalił postanowieniem z dnia 21 listopada 2013r. sygn. akt II Cz 766/13. Wskazał Sąd ,że kierowanie korespondencji na adres w N. ,podany w pozwie przez powódkę /tu: wierzycielkę/było prawidłowe. Reasumując, należy stwierdzić, że dłużnik zobowiązany był do odbioru korespondencji w miejscu swojego zamieszkania, tj. w N. przy ul. (...) . Postępując inaczej i unikając zapłaty kary umownej dał wierzycielce powód do skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Dłużnik miał również wystarczająco dużo czasu na dobrowolne spełnienie świadczenia, bo już od dnia 1 stycznia 2012 r. Mając na uwadze powyższe postanowienie Sądu Rejonowego podlegało zmianie zgodnie z punktem I sentencji ( art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. ). O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. , art. 99 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i § 10 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490). Na koszty te składają się: opłata od zażalenia (30 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym (60 zł).