II CZ 830/15

Sygn. akt II Cz 830/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 lutego 2016r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt SSO Barbara Mokras SSO Janusz Roszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy o wpis wzmianki do księgi wieczystej na skutek zażalenia R. M. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 31 lipca 2015r., sygn. akt DZ.KW 8197/14 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 830/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 lipca 2015r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim odrzucił skargę R. M. z 26 czerwca 2015r., na orzeczenie referendarza sądowego z dnia 19 czerwca 2015r. o połączeniu do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy z jej wniosku z dnia 19 września 2014r. o niewpisywanie wzmianki oraz wniosku komornika sądowego o wpisanie wzmianki do działu III księgi wieczystej (...) o toczącej się egzekucji z nieruchomosci na rzecz A. M. uzasadniając rozstrzygnięcie niezaskarżalnością postanowienia wydanego w tym przedmiocie. Zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego wniosła 14 sierpnia 2015r R. M. domagając się w istocie jego uchylenia, co wynika z podważania podstaw wniosku komornika do żądania wpisu wzmianki oraz z oddalenia wniosku komornika postanowieniem referendarza z dnia 28 lipca 2015r. w sprawie Dz.kw 7858/14. Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując zarzuty zażalenia nie sposób zgodzić się z argumentacją skarżącej, że postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 31 lipca 2015r. winno zostać uchylone z uwagi na to, że w wyniku rozpoznania obu połączonych spraw wniosek komornika o wpis wzmianki o przyłączeniu się do egzekucji z nieruchomości został ostatecznie oddalony postanowieniem tego sadu z dnia 28 lipca 2015r.. Bez względu na ostateczny wynik postępowania w przedmiocie wniosku komornika o wpis wzmianki podkreślenia wymaga to, że pozostawanie ze sobą obu wniosków w związku faktycznym i prawnym umożliwiało Sądowi I instancji po ich połączeniu uwzględnienie także stanowiska skarżącej wyrażonego w piśmie z dnia 18 września 2014r. jako sprzeciw przeciwko wnioskowi komornika oraz w piśmie z dnia 19 września 2014r. obejmującego wniosek wpis zakazu egzekucji nieruchomości. Postanowienie o połączeniu spraw jest jedynie zabiegiem technicznym, skutkiem którego połączone sprawy nadal zachowują swoja odrębność i są nadal samodzielnymi sprawami wymagających łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia ( art. 219 w zw. z art. 13 §2 k.p.c. . Zarządzenie połączenia spraw jest fakultatywne, gdyż zależy wyłącznie od uznania sądu. Orzeczenie sądu, odpowiednio referendarza sądowego, zarządzające połączenie spraw nie podlega również kontroli w trybie zaskarżenia zażaleniem ( art. 394 k.p.c. ) albo skargą (art. (398 22 §1 k.p.c. ). W konsekwencji więc, Sąd I instancji miał podstawy do odrzucenia skargi i wbrew zarzutom skarżącej, rozstrzygnięciu temu nie sposób zarzucić jakiegokolwiek uchybienia przepisom postępowania cywilnego. Natomiast okoliczności, czy w przytoczonych przez skarżącą okolicznościach istnieją podstawy do wpisu hipoteki i prowadzenia egzekucji z nieruchomości, nie należy do kognicji Sądu Okręgowego rozpoznającego zażalenia na odrzucenie skargi na orzeczenie referendarza sądowego. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , orzec jak w sentencji. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski