II CZ 83/10

Sygn. akt II CZ 83/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 8 września 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Marian Kocon 
 
w sprawie z powództwa R.(...) - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. 
przeciwko A. R. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2010 r., 
zażalenia strony powodowej  
postanowienie o kosztach zawarte w pkt 1b, 2 i 3 
wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. akt II Ca (…) 
 
1. 
odrzuca zażalenie w części zaskarżającej rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1b 
wyroku, 
2. 
oddala zażalenie w pozostałej części, 
3. 
zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 240 (dwieście 
czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 
 
Uzasadnienie 
 
Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r. w punkcie pierwszym 
zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 28 lipca 2009 r., którym Sąd oddalił skargę 
pozwanej A. R. o wznowienie postępowania w ten sposób, że: a) w punkcie I zmienił 
wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 6 października 2008 r. w punkcie I i III w ten 

 
2 
sposób, że powództwo R.(...) Sp. z o.o. oddalił, b) w punkcie II w ten sposób, że 
zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 2 400 zł tytułem kosztów zastępstwa 
procesowego przed Sądem pierwszej instancji. W punkcie drugim zasądził od powódki 
na rzecz pozwanej kwotę 1 200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego przed 
Sądem drugiej instancji. Postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r. wyrok Sądu 
Okręgowego w S. z dnia 9 lutego 2010 r. został uzupełniony w ten sposób, że po 
punkcie drugim dodano punkt trzeci, w którym zasądzono od powódki na rzecz 
pozwanej kwotę 1674 zł tytułem zwrotu uiszczonej opłaty od skargi o wznowienie 
postępowania oraz kwotę 1674 zł tytułem opłaty od apelacji. 
W zażaleniu powódka zaskarżyła rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w punkcie 
1b, 2 i 3. Zarzuciła naruszenie art. 98 § 1, 109 § 1 oraz 102 k.p.c. i wniosła o zmianę 
zaskarżonego postanowienia przez jego uchylenie. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie w części odnoszącej się do punktu 1b zaskarżonego rozstrzygnięcia 
podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., 
zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie Sądu drugiej instancji co 
kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. W 
punkcie 1b Sąd Okręgowy orzekł zaś o kosztach, o których rozstrzygał Sąd pierwszej 
instancji. 
Zażalenie w pozostałym zakresie okazało się zaś nieuzasadnione. Zasadą 
w procesie cywilnym jest, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić 
przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw 
i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.). Tylko w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd 
może zasądzić od strony przegrywającej część kosztów procesu albo nie obciążać jej w 
ogóle kosztami (art. 102 k.p.c.). Przepis art. 102 k.p.c. jako szczególny nie podlega 
wykładni rozszerzającej. W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się 
stosowanie art. 102 k.p.c., gdy strona przegrywająca znajduje się w wyjątkowo ciężkiej 
sytuacji majątkowej, a wytaczając powództwo była subiektywnie przeświadczona o 
słuszności dochodzonego roszczenia, natomiast strona przegrywająca korzystała ze 
stałej obsługi prawnej i nie poniosła dodatkowych nakładów na prowadzenie procesu 
(wyrok SN z dnia 17 listopada 1972 r., I PR 423/72, OSNCP 1973, nr 7-8, poz. 138), gdy 
dochodzone roszczenie wynika z niejasno sformułowanych przepisów (wyrok SN z dnia 
6 grudnia 1973 r., I PR 456/73, OSNCP 1974, nr 9, poz. 154), gdy sprawa ma wątpliwy i 

 
3 
dyskusyjny charakter (postanowienie SN z dnia z 27 kwietnia 1971 r., I PZ 17/71, 
OSNCP 1971, nr 12, poz. 222). W sprawie takie okoliczności nie wystąpiły. 
Skoro w postępowaniu wznowionym wniesioną skargą, mimo że roszczenie 
będące przedmiotem sporu zostało zaspokojone, powódka nie cofnęła pozwu, to Sąd 
musiał oddalić powództwo, a stronę powodową potraktować jako przegrywającą proces. 
Zasądzając koszty procesu na podstawie art. 98 k.p.c. nie naruszył więc tego przepisu. 
Z przytoczonych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 39816 § 1 w zw. z art. 
3941 § 3 k.p.c. oraz art. 98 § 1 i 2 w zw. z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c.).