II CZ 81/12

Sygn. akt II CZ 81/12 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 20 lipca 2012 r. 
 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) 
SSN Anna Owczarek 
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) 
 
 
 
w sprawie z powództwa P. K. 
przeciwko Województwu X. -  
Zarządowi Dróg Wojewódzkich w K. 
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej:  
Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji "Warta" - Spółki Akcyjnej w Warszawie 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 20 lipca 2012 r., 
zażalenia powoda  
na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 12 stycznia 2012 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
 
2 
 
Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu 
pierwszej instancji poprzez oddalenie powództwa i zasądzenie na rzecz strony 
pozwanej – Województwa X –Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. od powoda P. K. 
2417 zł tytułem kosztów postępowania (pkt I), ponadto zasądził od   powoda   na   
rzecz   pozwanego   koszty   postępowania   za drugą instancję w wysokości 1200 
zł. Na skutek wniosku pozwanego o uzupełnienie wyroku orzeczeniem o 
poniesionej 
przez 
niego 
opłacie 
sądowej 
od 
apelacji, 
Sąd 
Okręgowy 
postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012 r. uzupełnił pkt I wyroku poprzez 
zasądzenie na rzecz pozwanego dalszej kwoty w wysokości 360 zł tytułem kosztów 
postępowania, a w uzasadnieniu wyjaśnił, że zasądzona suma obejmuje koszty 
uiszczonej przez pozwanego opłaty od apelacji. W zażaleniu na postanowienie 
Sądu   Okręgowego   powód   wskazał,   iż   w   sytuacji   częściowego  orzeczenia 
o kosztach, wniosek o uzupełnienie nie przysługuje, a jedynym środkiem 
pozwalającym na zmianę postanowienia w powyższym zakresie jest zażalenie na 
postanowienie o kosztach procesu. 
 
 
 
 
 
We wnioskach skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia 
i odrzucenie wniosku pełnomocnika pozwanego o uzupełnienie wyroku z dnia 
28  grudnia 2011 r. Dodatkowo wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz 
powoda kosztów  postępowania   zażaleniowego   według   norm  przepisanych, 
z  uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego. 
 
 
 
 
 
Sąd Najwyższy zważył co następuje: 
Swoje stanowisko powód uzasadnił odwołując się do zapatrywania Sądu 
Najwyższego wyrażonego w uchwale z dnia 30 listopada 2011 r. (III CZP 69/11, 
OSNC 2012/4/48), jednakże analiza wskazanego orzeczenia prowadzi do 
przeciwnych wniosków, niż wywiedzione przez skarżącego.  Z jego uzasadnienia 
wynika wprost, że Sąd Najwyższy uznał, iż „choć dogmatyczny wzorzec 
rozstrzygania   o  kosztach    nakazuje   orzekanie   o   całości   wniosku,   a   więc 
o uwzględnieniu żądania, a jeżeli nie jest ono uwzględniane w całości, także o jego 
oddaleniu w pozostałej części, i taki sposób orzekania należy rekomendować, to 
jednak względy pragmatyczne - potwierdzone wieloletnią praktyką - powodują, iż 
orzeczenie o oddaleniu wniosku w pozostałej części nie jest konieczne i nie stoi 
także na przeszkodzie zaskarżeniu takiego orzeczenia zażaleniem”. Pogląd ten 

 
 
3 
akceptuje Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie uznając, 
że jego konsekwencją jest dopuszczalność wystąpienia o uzupełnienie orzeczenia 
o kosztach procesu w drodze przewidzianej w art. 351 § 1 k.p.c. (w zw. z art. 391 § 
1 k.p.c.), ponieważ umożliwia doprowadzenie do pożądanego stanu kompletności 
orzeczenia o kosztach procesu. Wprawdzie w rozpoznawanym wypadku Sąd 
Okręgowy włączył postanowienie o obowiązku zwrócenia przez powoda 
pozwanemu opłaty od apelacji do orzeczenia, które w pozostałym zakresie 
poświęcone jest kosztom postępowania pierwszoinstancyjnego, jednak ze względu 
na to, że rodzaj zasądzonej opłaty i jej źródło, a także uprawnienie pozwanego do 
uzyskania jej zwrotu nie budzi wątpliwości – niedokładność ta nie może uzasadniać 
uwzględnienia zażalenia. 
Z przytoczonych względów zażalenie powoda podlegało oddaleniu na 
podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.