II CZ 79/17

Sygn. akt II CZ 79/17
POSTANOWIENIE
Dnia 7 grudnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)
‎
SSN Jan Górowski
‎
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa W.J.
‎
przeciwko T. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w [...],
S. Z. i T. W.
‎
o ochronę praw autorskich,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 grudnia 2017 r.,
‎
zażalenia strony pozwanej - T. Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w [...]
na wyrok Sądu Apelacyjnego w [...]
‎
z dnia 9 czerwca 2017 r.,
1) uchyla zaskarżony wyrok w części obejmującej rozstrzygnięcie o roszczeniu o zapłatę kwoty 10.000 zł i w tej części umarza postępowanie apelacyjne;
2) nie obciąża powoda kosztami postępowania zażaleniowego;
3) przyznaje adw. R. K. z Kancelarii Adwokackiej w [...] od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego              w [...] kwotę 780 zł (siedemset osiemdziesiąt złotych) wraz               z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej powodowi z urzędu  w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Powód wytoczył powództwo o ochronę praw autorskich, domagając się nakazania pozwanym złożenia oświadczenia o określonej treści oraz zasądzenia na jego rzecz kwoty 60.000 zł.
Sąd I instancji powództwo oddalił.
Wyrok ten powód zaskarżył apelacją w części oddalającej powództwo o roszczenie niemajątkowe i w zakresie oddalającym powó
dztwo o roszczenie majątkowe o kwotę 50.000 zł, określając w apelacji wartość przedmiotu  zaskarżenia kwotą 50.000 zł  . W ten sposób wyrok Sądu I instancji oddalający powództwo w części oddalającej roszczenie o zapłatę kwoty 10.000 zł uprawomocnił  się.
Sąd Apelacyjny, w następstwie uwzględnienia apelacji o wskazanym wyżej  zakresie zaskarżenia, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w [...] do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach  postępowania apelacyjnego.
Uzasadniając wydany wyrok kasatoryjny Sąd Apelacyjny stwierdził, że wydanie zaskarżonego apelacją wyroku wymagało najpierw ustalenia, czy sporne rysunki są utworem, a następnie rozstrzygnięcia czy taki utwór jest dziełem w pełni samoistnym, nieinspirowanym cudzym utworem, czy też dziełem  samoistnym ale inspirowanym, czy też dziełem niesamoistnym w postaci  opracowania. W ocenie Sądu odwoławczego, Sąd I instancji nie dokonał merytorycznej oceny żądań pozwu, przyjmując, że rysunki nie są utworem, co skutkowało koniecznością uznania, że doszło do nierozpoznania istoty sprawy, a w konsekwencji orzeczenia na podstawie art. 386 § 4 k.p.c.
Pozwana Spółka zaskarżyła w części wyrok Sądu Apelacyjnego zażaleniem  na podstawie art. 394
1
§ 1
1
k.p.c., a mianowicie w części uchylającej wyrok Sądu I instancji w zakresie dotyczącym roszczeń majątkowych ponad kwotę 50.000 zł,  kwestionując zatem uchylenie wyroku Sądu Okręgowego także w części  prawomocnie oddalającej powództwo co do żądania zapłaty kwoty 10.000 zł.
Żaląca Spółka wniosła o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi II instancji do rozpoznania, ewentualnie o uchylenie  wyroku w zaskarżonej części i umorzenie w tym zakresie postępowania.
W uzasadnieniu zażalenia pokreślono, że sprawa została już prawomocnie osądzona w zakresie oddalenia roszczenia o zapłatę kwoty 10.000 zł i niezaskarżenia rozstrzygnięcia Sądu I instancji w tej części. Uchylenie więc wyroku także w tej części przez Sąd Apelacyjny skutkuje nieważnością w tym zakresie postępowania apelacyjnego.
Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące zakresu jego  kognicji  przy  rozpoznawaniu  zażalenia  opartego  na  podstawie art. 394
1
§ 1
1
k.p.c. stwierdzono w zażaleniu, że przedmiotowym zakresem kontroli Sądu Najwyższego, poza przesłankami określonymi w art. 386 § 4 k.p.c., objęte jest także badanie nieważności postępowania przed sądem drugiej instancji.
Strona powodowa w odpowiedzi na zażalenie wniosła o sprostowanie zaskarżonego wyroku przez dodanie w jego sentencji słów „w zaskarżonej części”, a  także o odrzucenie  zażalenia i  przyznanie  pełnomocnikowi  powoda  z urzędu kosztów postępowania zażaleniowego.
Powód wywodzi w odpowiedzi na zażalenie, że sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę także w zakresie poprzednio uchylonego wyroku sądu pierwszej instancji w jego niezaskarżonej części. W ocenie powoda możliwe jest także sprostowanie niedokładności zaskarżonego wyroku przez wskazanie na jego  uchylenie „w zaskarżonej części”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze ukształtowało się stanowisko, że zakresem przedmiotowym kontroli na podstawie art. 394
1
§ 1
1
k.p.c. objęta jest także sytuacja, w której podstawę zażalenia stanowi naruszenie art. 378 § 1 k.p.c. w związku z art. 379 pkt  3 k.p.c., polegające na uchyleniu przez Sąd drugiej instancji niezaskarżonej apelacją części wyroku i przekazanie sprawy również w tym zakresie do ponownego rozpoznania, ponieważ takie orzeczenie narusza również art. 386 § 4 k.p.c. (postanowienie SN z dnia 30 września 2014 r., I PZ 18/14, niepubl.). W późniejszym orzecznictwie konsekwentnie przyjmuje się, że poza dwoma przesłankami z art. 386 § 4 k.p.c., kontroli wynikającej z art. 394
1
§ 1
1
k.p.c. podlega także i to, czy w postępowaniu apelacyjnym nie doszło do nieważności postępowania (postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt II UZ 63/16, niepubl.). I chociaż w omawianym postępowaniu zażaleniowym zakres kontroli Sądu Najwyższego generalnie zawężony jest do oceny prawidłowości występowania którejkolwiek z obu podstaw kasatoryjnych (art. 386 § 4 k.p.c.), to jednak z wyraźnym zastrzeżeniem koncesji dotyczącej także nieważności postępowania (postanowienie SN z dnia 8 grudnia 2016 r., I CZ 98/16, niepubl.). Ograniczenie Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym do oceny prawidłowości zakwalifikowania przez sąd odwoławczy sytuacji procesowej jako  odpowiadającej powołanej przez ten sąd którejkolwiek z przesłanek orzeczenia kasatoryjnego nie wyłącza zatem sprawdzenia przez Sąd Najwyższy, czy w rachubę wchodziła ustawowa przesłanka nieważności postępowania (postanowienie SN z dnia 11 października 2016 r., II UZ/36/16, niepubl.).
W niniejszej sprawie jest bezspornym, że Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok także w części niezaskarżonej apelacją powoda. Uchylenie wyroku Sądu I instancji przez Sąd Apelacyjny nastąpiło bowiem także w części obejmującej rozstrzygnięcie oddalające roszczenie o zapłatę w zakresie wykraczającym ponad kwotę 50.000 zł określonym apelacją powoda. Sąd odwoławczy orzekł więc o uchyleniu wyroku oddalającego powództwo także w części oddalającej dalej idące żądanie pozwu, tj. o zapłatę 10.000 zł, a więc dopuścił się w tym zakresie nieważności postępowania, uwzględniając zakres zaskarżenia apelacją.
Wydanie wyroku kasatoryjnego w tym zakresie stało się więc niedopuszczalne wobec zakazu orzekania w sprawie w zakresie, w którym doszło już do prawomocnego osądzenia.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy uwzględnił zażalenie pozwanej Spółki i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 398
21
k.p.c.
Sąd Najwyższy nie obciążył powoda kosztami postępowania zażaleniowego na podstawie art. 102 k.p.c.
O przyznaniu kosztów pełnomocnikowi powoda z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym orzeczono na podstawie § 4 ust. 3, § 8 pkt 4, § 14 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz § 15 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. 2016, poz. 1714).
kc
jw, aj