II CZ 757/13

Sąd Okręgowy w SzczecinieSzczecin2013-10-02
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚredniaokręgowy
zażalenieodrzuceniecofnięcie pismaklauzula wykonalnościpostępowanie wpadkoweopłatadyspozytywność

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie o odrzuceniu jej wcześniejszego zażalenia, uznając, że nie zostało ono skutecznie cofnięte.

Pozwana wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu jej zażalenia na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności. Argumentowała, że odrzucenie jej zażalenia było bezprzedmiotowe, ponieważ cofnęła je wcześniej. Sąd Okręgowy oddalił jednak zażalenie, stwierdzając, że cofnięcie nie było jednoznaczne i nie dotyczyło konkretnie odrzucanego zażalenia, a samo zażalenie nie zostało opłacone.

Sprawa dotyczyła zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim, które odrzuciło jej wcześniejsze zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności. Pozwana twierdziła, że odrzucenie jej zażalenia było bezprzedmiotowe, ponieważ w międzyczasie cofnęła je, wskazując na jego przedwczesność oraz cofając wszelkie dalsze pisma wywołujące postępowania wpadkowe. Sąd Okręgowy w Szczecinie uznał jednak, że zażalenie podlegało oddaleniu. Kluczowym argumentem było to, że zażalenie nie zostało opłacone, co stanowiło podstawę do jego odrzucenia przez Sąd Rejonowy na mocy art. 370 kpc w zw. z art. 397 i 2 kpc. Sąd Okręgowy nie zgodził się również z twierdzeniem o bezprzedmiotowości orzekania, wskazując, że pismo z dnia 15 stycznia 2013r. nie zawierało jednoznacznego oświadczenia o cofnięciu zażalenia z dnia 23 listopada 2012r. Postępowanie sądowe jest dyspozytywne, a oświadczenie o cofnięciu środka odwoławczego musi być wyrażone w sposób niebudzący wątpliwości. Ogólne stwierdzenie o cofnięciu „wszelkich dalszych pism” bez ich konkretnego oznaczenia nie mogło być uznane za skuteczne cofnięcie wniesionego zażalenia. W związku z brakiem podstaw do zarzucenia nieprawidłowości rozstrzygnięciu Sądu pierwszej instancji, zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 397 par. 2 kpc w zw. z art. 385 kpc.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, takie ogólne stwierdzenie nie jest skutecznym cofnięciem zażalenia, gdyż musi być wyrażone jednoznacznie i nie budzić wątpliwości.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił dyspozytywny charakter postępowania sądowego i wymóg jednoznaczności oświadczeń stron. Ogólne sformułowanie nie pozwala na identyfikację konkretnego pisma, które miało zostać cofnięte.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

B. B.

Strony

NazwaTypRola
E. G.osoba_fizycznapowód
B. B.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odrzucenia nieopłaconego pisma.

k.p.c. art. 397

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje postępowanie w przedmiocie zażalenia.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do oddalenia niezasadnego zażalenia.

Pomocnicze

k.p.c. art. 2

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada dyspozytywności.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieskuteczność cofnięcia zażalenia z uwagi na jego niejednoznaczność. Obowiązek odrzucenia nieopłaconego zażalenia.

Odrzucone argumenty

Bezprzedmiotowość odrzucenia zażalenia z powodu jego wcześniejszego cofnięcia.

Godne uwagi sformułowania

Oświadczenie o cofnięciu zażalenia musi być wyrażone w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości. Postępowanie sądowe ma charakter dyspozytywny. Ogólne stwierdzenie [...] "cofam wszelkie dalsze pisma pozwanej wywołujące postępowania wpadkowe" bez ich konkretnego oznaczenia nie może być uznane za akt dyspozycji w postaci cofnięcia wniesionego przez stronę zażalenia.

Skład orzekający

Dorota Gamrat - Kubeczak

przewodniczący-sprawozdawca

Marzenna Ernest

członek

Zbigniew Ciechanowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych dotyczących cofnięcia pisma procesowego, w szczególności zażalenia, oraz konsekwencji nieopłacenia środka zaskarżenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie cofnięcie było ogólne i nieprecyzyjne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z cofnięciem pisma i opłatami, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć ani nietypowych faktów.

Jedno zdanie o cofnięciu pisma może zaważyć na losach sprawy. Poznaj kluczowe wymogi formalne.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Cz 757/13 POSTANOWIENIE Dnia 02 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO Dorota Gamrat - Kubeczak (spr.) SSO Marzenna Ernest SSO Zbigniew Ciechanowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 02 października 2013 r. w S. sprawy z powództwa E. G. przeciwko B. B. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 28 lutego 2012 r. Sygn. akt I Nc 2751/10 oddala zażalenie. Sygn. Akt II Cz 757/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 lutego 2012 r. Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim odrzucił zażalenie pozwanej z dnia 23 listopada 2012 roku na postanowienie Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 14 listopada 2012 roku. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła pozwana wskazując na jego bezprzedmiotowość. Pismem z dnia 15 stycznia 2013r. cofnęła ona bowiem wcześniejsze zażalenie z dnia 21 maja 2012r. na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty jako przedwczesne oraz cofnęła wszelkie dalsze pisma wywołujące postępowania wpadkowe, a więc także zażalenie na postanowienie z dnia 14 listopada 2012r. Odrzucenie tego zażalenia było zdaniem skarżącej bezprzedmiotowe i wniosła o jego uchylenie. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie podlegało oddaleniu. Niewątpliwie bowiem zażalenie z dnia 23 listopada 2012r. nie zostało przez pozwaną opłacone, czego skarżąca zresztą nie kwestionowała. Właściwie zatem Sąd Rejonowy orzekł na podstawie przepisu art 370 kpc w zw. z art 397 art 2 kpc o jego odrzuceniu. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniami rozpoznawanego zażalenia o bezprzedmiotowości orzekania przez Sąd Rejonowy w przedmiocie odrzucenia zażalenia z dnia 23 listopada 2012r. Pisma z dnia 15 stycznia 2013r. nie sposób bowiem uznać za zawierające oświadczenie o cofnięciu tego zażalenia. Wskazać należy, że postępowanie sądowe ma charakter dyspozytywny. Sąd reaguje na podejmowane przez strony czynności procesowe. Oświadczenie o cofnięciu zażalenia należy do takich czynności i z uwagi na swoją wagę musi być wyrażone w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości. Cofnięcie wniesionego środka odwoławczego oznacza rezygnację strony z poddania orzeczenia kontroli instancyjnej i jego uprawomocnienie się. W ocenie Sądu drugiej instancji ogólne stwierdzenie pełnomocnika pozwanej zawarte w piśmie z dnia 15 stycznia 2013r. "cofam wszelkie dalsze pisma pozwanej wywołujące postępowania wpadkowe" bez ich konkretnego oznaczenia nie może być uznane za akt dyspozycji w postaci cofnięcia wniesionego przez stronę zażalenia. Skoro rozstrzygnięciu Sądu pierwszej instancji nie sposób zarzucić nieprawidłowości, zażalenie jako niezasadne w oparciu o treść art. 397 par. 2 kpc w zw. z art. 385 kpc należało oddalić. (...) (...) (...)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI