II CZ 757/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie o odrzuceniu jej wcześniejszego zażalenia, uznając, że nie zostało ono skutecznie cofnięte.
Pozwana wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu jej zażalenia na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności. Argumentowała, że odrzucenie jej zażalenia było bezprzedmiotowe, ponieważ cofnęła je wcześniej. Sąd Okręgowy oddalił jednak zażalenie, stwierdzając, że cofnięcie nie było jednoznaczne i nie dotyczyło konkretnie odrzucanego zażalenia, a samo zażalenie nie zostało opłacone.
Sprawa dotyczyła zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim, które odrzuciło jej wcześniejsze zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności. Pozwana twierdziła, że odrzucenie jej zażalenia było bezprzedmiotowe, ponieważ w międzyczasie cofnęła je, wskazując na jego przedwczesność oraz cofając wszelkie dalsze pisma wywołujące postępowania wpadkowe. Sąd Okręgowy w Szczecinie uznał jednak, że zażalenie podlegało oddaleniu. Kluczowym argumentem było to, że zażalenie nie zostało opłacone, co stanowiło podstawę do jego odrzucenia przez Sąd Rejonowy na mocy art. 370 kpc w zw. z art. 397 i 2 kpc. Sąd Okręgowy nie zgodził się również z twierdzeniem o bezprzedmiotowości orzekania, wskazując, że pismo z dnia 15 stycznia 2013r. nie zawierało jednoznacznego oświadczenia o cofnięciu zażalenia z dnia 23 listopada 2012r. Postępowanie sądowe jest dyspozytywne, a oświadczenie o cofnięciu środka odwoławczego musi być wyrażone w sposób niebudzący wątpliwości. Ogólne stwierdzenie o cofnięciu „wszelkich dalszych pism” bez ich konkretnego oznaczenia nie mogło być uznane za skuteczne cofnięcie wniesionego zażalenia. W związku z brakiem podstaw do zarzucenia nieprawidłowości rozstrzygnięciu Sądu pierwszej instancji, zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 397 par. 2 kpc w zw. z art. 385 kpc.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, takie ogólne stwierdzenie nie jest skutecznym cofnięciem zażalenia, gdyż musi być wyrażone jednoznacznie i nie budzić wątpliwości.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił dyspozytywny charakter postępowania sądowego i wymóg jednoznaczności oświadczeń stron. Ogólne sformułowanie nie pozwala na identyfikację konkretnego pisma, które miało zostać cofnięte.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
B. B.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. G. | osoba_fizyczna | powód |
| B. B. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia nieopłaconego pisma.
k.p.c. art. 397
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje postępowanie w przedmiocie zażalenia.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia niezasadnego zażalenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 2
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada dyspozytywności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieskuteczność cofnięcia zażalenia z uwagi na jego niejednoznaczność. Obowiązek odrzucenia nieopłaconego zażalenia.
Odrzucone argumenty
Bezprzedmiotowość odrzucenia zażalenia z powodu jego wcześniejszego cofnięcia.
Godne uwagi sformułowania
Oświadczenie o cofnięciu zażalenia musi być wyrażone w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości. Postępowanie sądowe ma charakter dyspozytywny. Ogólne stwierdzenie [...] "cofam wszelkie dalsze pisma pozwanej wywołujące postępowania wpadkowe" bez ich konkretnego oznaczenia nie może być uznane za akt dyspozycji w postaci cofnięcia wniesionego przez stronę zażalenia.
Skład orzekający
Dorota Gamrat - Kubeczak
przewodniczący-sprawozdawca
Marzenna Ernest
członek
Zbigniew Ciechanowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych dotyczących cofnięcia pisma procesowego, w szczególności zażalenia, oraz konsekwencji nieopłacenia środka zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie cofnięcie było ogólne i nieprecyzyjne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z cofnięciem pisma i opłatami, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć ani nietypowych faktów.
“Jedno zdanie o cofnięciu pisma może zaważyć na losach sprawy. Poznaj kluczowe wymogi formalne.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Cz 757/13 POSTANOWIENIE Dnia 02 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO Dorota Gamrat - Kubeczak (spr.) SSO Marzenna Ernest SSO Zbigniew Ciechanowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 02 października 2013 r. w S. sprawy z powództwa E. G. przeciwko B. B. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 28 lutego 2012 r. Sygn. akt I Nc 2751/10 oddala zażalenie. Sygn. Akt II Cz 757/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 lutego 2012 r. Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim odrzucił zażalenie pozwanej z dnia 23 listopada 2012 roku na postanowienie Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 14 listopada 2012 roku. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła pozwana wskazując na jego bezprzedmiotowość. Pismem z dnia 15 stycznia 2013r. cofnęła ona bowiem wcześniejsze zażalenie z dnia 21 maja 2012r. na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty jako przedwczesne oraz cofnęła wszelkie dalsze pisma wywołujące postępowania wpadkowe, a więc także zażalenie na postanowienie z dnia 14 listopada 2012r. Odrzucenie tego zażalenia było zdaniem skarżącej bezprzedmiotowe i wniosła o jego uchylenie. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie podlegało oddaleniu. Niewątpliwie bowiem zażalenie z dnia 23 listopada 2012r. nie zostało przez pozwaną opłacone, czego skarżąca zresztą nie kwestionowała. Właściwie zatem Sąd Rejonowy orzekł na podstawie przepisu art 370 kpc w zw. z art 397 art 2 kpc o jego odrzuceniu. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniami rozpoznawanego zażalenia o bezprzedmiotowości orzekania przez Sąd Rejonowy w przedmiocie odrzucenia zażalenia z dnia 23 listopada 2012r. Pisma z dnia 15 stycznia 2013r. nie sposób bowiem uznać za zawierające oświadczenie o cofnięciu tego zażalenia. Wskazać należy, że postępowanie sądowe ma charakter dyspozytywny. Sąd reaguje na podejmowane przez strony czynności procesowe. Oświadczenie o cofnięciu zażalenia należy do takich czynności i z uwagi na swoją wagę musi być wyrażone w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości. Cofnięcie wniesionego środka odwoławczego oznacza rezygnację strony z poddania orzeczenia kontroli instancyjnej i jego uprawomocnienie się. W ocenie Sądu drugiej instancji ogólne stwierdzenie pełnomocnika pozwanej zawarte w piśmie z dnia 15 stycznia 2013r. "cofam wszelkie dalsze pisma pozwanej wywołujące postępowania wpadkowe" bez ich konkretnego oznaczenia nie może być uznane za akt dyspozycji w postaci cofnięcia wniesionego przez stronę zażalenia. Skoro rozstrzygnięciu Sądu pierwszej instancji nie sposób zarzucić nieprawidłowości, zażalenie jako niezasadne w oparciu o treść art. 397 par. 2 kpc w zw. z art. 385 kpc należało oddalić. (...) (...) (...)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI