II Cz 75/13

Sygn. akt II Cz 75/13 POSTANOWIENIE Dnia, 4 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Barbara Nowicka SO Grażyna Kobus po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia dłużników J. K. , M. K. i M. K. (1) na pkt I postanowienia Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 14 września 2012 r., sygn. akt I Co 1733/12, którym oddalono ich wniosek o obniżenie kosztów postępowania egzekucyjnego, ustalonych postanowieniem Komornika Sądowego przy tym Sądzie G. N. – w postępowaniu KM 309/09 17/10 z wniosku wierzyciela Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem w pkt. I Sąd Rejonowy w Wałbrzychu oddalił wniosek dłużników o obniżenie kosztów postępowania egzekucyjnego, gdyż przewidziana w art. 49 ust. 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji ( tekst jed. Dz. U. z 2011 r., Nr 231, poz. 1376 ) możliwość złożenia wniosku o obniżenie opłaty dotyczy tylko opłaty egzekucyjnej, ustalanej w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych ( art. 49 ust. 7 w zw. z ust. 1). W niniejszej sprawie opłata została ustalona przez Komornika w sprawie dotyczącej egzekucji świadczenia niepieniężnego, a przepisy ustawy przy tego typu świadczeniach nie przewidują możliwości obniżenia opłaty. Nadto wniosek dotyczył obniżenia wszystkich kosztów postępowania, podczas gdy nawet przy egzekucji świadczeń pieniężnych, wniosek może dotyczyć jedynie opłaty egzekucyjnej, a nie innych składników tych kosztów. Wskazał przy tym Sąd Rejonowy, że wobec zobowiązania -2- Komornika do wydania postanowienia w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania egzekucyjnego ( pkt IV postanowienia ), kwestie dotyczące celowości wszczęcia egzekucji i w związku z tym, kto ma je ponieść mogą być rozpatrywane przez Sąd jedynie po wydaniu przez Komornika takiego postanowienia, jeśli zostanie ono zaskarżone. W zażaleniu , domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia w pkt . I i zmniejszenia kosztów postępowania egzekucyjnego do kwoty 100 zł, dłużnicy podnieśli, że wnoszą zastrzeżenie co do wysokości kosztów ustalonych przez komornika, albowiem jedynymi czynnościami, które dokonał komornik, było wysłanie postanowienia o wszczęciu postępowania egzekucyjnego oraz o jego umorzeniu. Ustalenie tych kosztów w wysokości 5052,79 zł jest niewspółmierne i nieproporcjonalne do faktycznych czynności Komornika. Dłużników nie stać na poniesienie takich kosztów, gdyż jedynym żywicielem rodziny jest dłużniczka M. K. , żona bezrobotnego bez prawa do zasiłku J. K. , a małżonkowie wychowują dwoje dzieci. Dlatego też ze względu na swą trudną sytuację materialną i dobro małoletnich dzieci wnoszą o zmniejszenie kosztów egzekucyjnych do kwoty 100 zł. Uważają przy tym, że koszty postępowania egzekucyjnego powinien ponieść wierzyciel, który mógł poczekać na wskazanie przez Gminę W. lokalu socjalnego i dopiero gdyby dłużnicy nie chcieli się do niego przenieść, skierowałby sprawę do komornika o przymusowe wydanie lokalu, a tak to naraził dłużników na niepotrzebne i niczym nieuzasadnione koszty. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Jak prawidłowo wskazał Sąd Rejonowy, przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji ( tekst jedn. Dz.U. Nr 231, poz. 1376 ) nie przewidują w ogóle możliwości obniżenia przez sąd – na skutek wniosku – wszystkich kosztów postępowania egzekucyjnego, a jedynie w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych, stosownie do treści art. 49 ust. 7 w zw. z ust. 1, istnieje możliwość domagania się obniżenia przez sąd ustalonej opłaty egzekucyjnej. Skoro, w rozpoznawanym wypadku mamy do czynienia z egzekucją świadczenia niepieniężnego ( egzekucją polegającą na opróżnieniu lokalu z rzeczy i osób ), to tym samym wniosek dłużników o obniżenie kosztów takiej egzekucji czy nawet tylko opłaty egzekucyjnej, nie mógł zostać uwzględniony, niezależnie od tego jak dłużnicy oceniają wysokość tych kosztów w porównaniu do faktycznych czynności, podejmowanych przez komornika, jak również swoje możliwości poniesienia takich kosztów. Wysokość opłaty egzekucyjnej w rozpoznawanej sprawie ( o opróżnienie lokalu mieszkalnego ), Sąd Rejonowy w oparciu o przepis art. 51 ust.1 pkt 3 i 4 ustawy wyliczył prawidłowo na kwotę 4125,21 zł, a całe koszty postępowania egzekucyjnego – na 5052, 79 zł, natomiast – jak też słusznie Sąd Rejonowy wskazał, zupełnie inną kwestią jest, kogo obciążają te koszty. Dlatego też w pkt. Sygn. akt II Cz 75/12 -3- IV wydanego postanowienia Sąd Rejonowy zobowiązał Komornika Sadowego do wydania postanowienia w tym przedmiocie. Jeśli zaś takie postanowienie dotąd nie zostało wydane przez komornika, to przedwczesnym byłoby zajmowanie stanowiska w tym zakresie zarówno przez Sąd pierwszej instancji, jak i sąd drugiej instancji. Z powyższych względów zażalenie jest nieuzasadnione i na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 zd.1 kpc i art. 13 § 2 kpc Sąd Okręgowy je oddalił.