II CZ 75/10

Sygn. akt II CZ 75/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 8 września 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Marian Kocon 
 
w sprawie z powództwa Miasta P. 
przeciwko K. B. 
o eksmisję, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2010 r., 
zażalenia strony powodowej  
na postanowienie o kosztach zawarte w pkt. 3  
postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 marca 2010 r., sygn. akt II Ca (…), 
 
zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nie obciąża pozwanej 
kosztami postępowania apelacyjnego. 
 
Uzasadnienie 
 
Zaskarżonym postanowieniem zamieszczonym w punkcie 3 postanowienia z dnia 
30 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił zawarty w apelacji powoda - Miasta P. 
wniosek o zasądzenie od pozwanej K. B. kosztów postępowania apelacyjnego. 
Rozstrzygnięcie to Sąd Okręgowy uzasadnił podnosząc, że skoro powód cofnął 
apelację, co doprowadziło do umorzenia postępowania, to należy go traktować jako 
stronę, która przegrała sprawę. Oceny tej nie zmienia fakt, że powód cofnął apelację w 
wyniku wydania mu przez pozwaną spornego lokalu, ponieważ apelacja dotyczyła 
części orzeczenia Sądu pierwszej instancji, w której przyznano pozwanej prawo do 
lokalu socjalnego. 

 
2 
W zażaleniu powód zarzucił naruszenie art. 98 § 1 oraz art. 203 § 3 w zw. z art. 
391 § 2 k.p.c. i wniósł o zmianę postanowienia Sądu Okręgowego w P. poprzez 
zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania za drugą instancję. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zasadą w procesie cywilnym jest, że strona przegrywająca sprawę obowiązana 
jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia 
praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.). Za stronę przegrywającą sprawę, uważa się 
również stronę, która cofnęła pozew lub środek zaskarżenia z wyjątkiem przypadków, 
gdy cofnięcie nastąpiło w wyniku zaspokojenia roszczenia (zob. m.in. postanowienia SN: 
z dnia 8 lutego 2001 r., II UKN 14/01, OSNP 2002, nr 20, poz. 504 oraz z dnia 27 
sierpnia 1962 r., OSNC 1963, nr 7-8, poz. 171). Taki przypadek zaistniał w 
rozpoznawanej sprawie. Powód bowiem domagał się od pozwanej opuszczenia, 
opróżnienia i wydania mu lokalu stanowiącego jego własność. Wyrokiem z dnia 24 lipca 
2009 r. Sąd Rejonowy w P. orzekł zgodnie z żądaniem powoda, ale wstrzymał w tym 
zakresie wykonalność wyroku do czasu złożenia pozwanej przez powoda oferty 
zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Składając apelację od tego wyroku, w części, 
w której przyznane zostało pozwanej prawo do lokalu socjalnego powód w istocie 
kwestionował rozstrzygnięcie dla niego niekorzystne. Apelację cofnął po spełnieniu 
przez pozwaną jego roszczenia po wniesieniu apelacji. W tym stanie rzeczy, mimo że 
postępowanie apelacyjne zostało umorzone, powoda uznać należało za stronę, która 
wygrała sprawę na tym etapie postępowania. Należały jej się zatem koszty 
postępowania apelacyjnego (art. 98 § 1 k.p.c.). Od stosowania zasady wyrażonej w art. 
98 k.p.c. należało jednak odstąpić i o kosztach postępowania apelacyjnego orzec na 
podstawie art.102 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., zważywszy na charakter sprawy, specyfikę 
dochodzonego roszczenia oraz sytuację materialną pozwanej. Z przytoczonych 
względów, na podstawie art. 39816 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 102 i 108 § 1 
i art. 39821 Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.