II Cz 732/13

Sygn. akt II Cz 732/13 POSTANOWIENIE K. , dnia 12 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Janusz Roszewski - spr. po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa H. S. przeciwko Towarzystwu (...) z siedzibą w W. o zapłatę w przedmiocie zażalenia Towarzystwa (...) z siedzibą w W. na postanowienie zawarte w wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt I C 1250/12 postanawia: zmienić punkt III zaskarżonego wyroku w ten sposób, że zasądzić od pozwanego Towarzystwa (...) z siedzibą w W. na rzecz powoda H. S. kwotę 953, 92 zł (dziewięćset pięćdziesiąt trzy złote 92/100) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt II Cz732/13 UZASADNIENIE Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 18 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim zasądził od pozwanego Towarzystwa (...) z siedzibą w W. kwoty: 225,00 zł tytułem opłaty sądowej, 375,00 zł tytułem kosztów opinii biegłego oraz 617,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazano, że podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 100 k.p.c. Sąd Rejonowy stwierdził, że powód wygrał sprawę w około 90 %, co uzasadnia obciążenie powoda kosztami opinii biegłego w kwocie 180,00 zł, przy jednoczesnym obciążeniu pozwanego pozostałymi kosztami procesu. W konsekwencji Sąd Rejonowy uznał, że należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda zwrot poniesionych przez niego kosztów procesu, przy uwzględnieniu stopnia wygrania przez niego sprawy. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł pozwany zarzucając naruszenie art. 100 k.p.c. poprzez wadliwe rozłożenie kosztów procesu pomiędzy stronami. W oparciu o ten zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie na rzecz powoda kwoty 953, 92 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniesiono, że wbrew stanowisku Sądu Rejonowego powód wygrał sprawę jedynie w 78 %, co uzasadnia zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda odpowiednio pomniejszonej kwoty tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd Okręgowy, zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie powód domagał się zasądzenia na swoją rzecz kwoty 4.500,00 zł. W wyroku z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt I C 1250/12, Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.500,00 zł. Należy zatem zgodzić się z zarzutem skarżącego, że powód wygrał sprawę jedynie w 78 %, a nie - jak niesłusznie przyjął Sąd Rejonowy - w 90 %. Na koszty postępowania w rozpatrywanej sprawie złożyły się: opłata sądowa od pozwu - 225,00 zł ( § 6 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - j. t. Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.), wydatki na wynagrodzenie biegłych w kwotach 180,00 zł i 375,00 zł, oraz koszty zastępstwa procesowego obu stron w kwocie po 600 zł ( § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - j. t. Dz. U. z 2013 r., poz. 490) wraz z opłatami od pełnomocnictwa w kwocie po 17 zł - łącznie 2.014,00 zł. Oznacza to, że przy uwzględnieniu wyniku sprawy powód winien ponieś tytułem kosztów procesu kwotę 443, 08 zł (2.014 zł x 22 %). Tymczasem powód w toku procesu uiścił kwotę 225,00 zł tytułem opłaty od pozwu, kwoty 180,00 zł i 375,00 zł tytułem wynagrodzenia za opinie biegłych sądowych, kwotę 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa - łącznie 1.397,00 zł. W konsekwencji przy zastosowaniu art. 100 k.p.c. należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 953,92 zł, stanowiącej różnicę między kosztami, które powód uiścił w toku procesu, a kosztami, które powinien ponieść uwzględniając ostateczny wynik sprawy (1.397,00 zł-443,08 zł). Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § l k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.