II Cz 707/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy odrzucił zażalenie na zwrot wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, ale uchylił postanowienie o odrzuceniu apelacji z powodu braku wezwania do opłaty.
Sąd Okręgowy rozpoznał zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego, które zwróciło wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i odrzuciło apelację. Sąd Okręgowy uznał, że zażalenie na zwrot wniosku o zwolnienie od kosztów jest niedopuszczalne, ale uchylił postanowienie o odrzuceniu apelacji. Wskazał, że sąd pierwszej instancji powinien był wezwać pełnomocnika do opłacenia apelacji po zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów, zamiast od razu ją odrzucać.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy rozpoznał zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Szubinie. Sąd Rejonowy zwrócił wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ nie dołączono do niego oświadczenia o stanie majątkowym, a następnie odrzucił apelację pozwanego od wyroku z powodu jej nieopłacenia. Pozwany w zażaleniu zarzucił, że sąd pierwszej instancji powinien był wezwać pełnomocnika do uiszczenia opłaty od apelacji po zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów, a nie od razu ją odrzucać. Sąd Okręgowy uznał zażalenie w części dotyczącej zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów za niedopuszczalne, ponieważ nie przysługuje zażalenie na postanowienie o zwrocie pisma zawierającego taki wniosek. Natomiast w części dotyczącej odrzucenia apelacji, sąd Okręgowy uznał postanowienie sądu pierwszej instancji za nietrafne. Wskazał, że sąd pierwszej instancji nie powinien był stosować w drodze analogii art. 112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, a zamiast tego powinien był wezwać pełnomocnika do uiszczenia opłaty od apelacji w zakreślonym terminie. Ponieważ sąd pierwszej instancji nie umożliwił pełnomocnikowi opłacenia apelacji, sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie w tym punkcie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie na postanowienie sądu o zwrocie pisma zawierającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie przysługuje.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na art. 370 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc, wskazując, że zażalenie w tej części jest niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie postanowienia w części II i odrzucenie zażalenia w części I.
Strona wygrywająca
Pozwany (w części dotyczącej apelacji)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. D. | osoba_fizyczna | powód |
| D. D. | osoba_fizyczna | powód |
| L. C. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
u.k.s.s.c. art. 102 § 4
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Dotyczy zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, gdy nie dołączono oświadczenia o stanie majątkowym.
Pomocnicze
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 130 § 2 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
u.k.s.s.c. art. 112 § 3
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji nieprawidłowo zastosował ten przepis w drodze analogii.
k.p.c. art. 397 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 386 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji powinien był wezwać pełnomocnika do opłacenia apelacji po zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów, a nie od razu ją odrzucać.
Odrzucone argumenty
Zażalenie na postanowienie o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jest niedopuszczalne.
Godne uwagi sformułowania
nie jest natomiast trafne orzeczenie sadu I instancji w części w której dokonano odrzucenia apelacji pozwanego sąd I instancji winien w sytuacji, gdy w sprawie nie złożono skutecznie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wezwać pełnomocnika apelującego do uiszczenia opłaty od apelacji w zakreślonym terminie
Skład orzekający
Piotr Starosta
przewodniczący
Wojciech Borodziuk
sędzia
Tomasz Adamski
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty opłacania apelacji po zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz dopuszczalność zażaleń na postanowienia o zwrocie pism."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z opłatami i wnioskami o zwolnienie od kosztów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z kosztami sądowymi i opłacaniem apelacji, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Kiedy sąd odrzuca apelację, a kiedy powinien wezwać do opłaty? Kluczowe rozstrzygnięcie w sprawie kosztów sądowych.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Cz 707/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Starosta Sędziowie: SO Wojciech Borodziuk SO Tomasz Adamski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa G. D. i D. D. przeciwko L. C. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Szubinie z dnia 24 lipca 2013 roku sygn. akt I C 43/13 postanawia: 1. odrzucić zażalenie co do punktu I zaskarżonego postanowienia; 2. uchylić zaskarżone postanowienie w punkcie II. Na oryginale właściwe podpisy. II Cz 707/13 UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Rejonowego w Szubinie z dnia 24 lipca 2013 roku zarządzono zwrot wniosku pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych (punkt I) oraz odrzucono apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Szubinie z dnia 31 maja 2013 roku. Sąd I instancji wskazał, że wniesiona przez pełnomocnika pozwanego apelacja nie została opłacona, co skutkować musiało jej odrzuceniem na podstawie art. 370 kpc . Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pozwany skarżąc postanowienie w całości i domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący podnosił, że sąd winien po dokonaniu zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wezwać pełnomocnika do uiszczenia opłaty od apelacji, a dopiero w razie bezskutecznego upływu do wniesienia opłaty, mógł odrzucić apelację zgodnie z regulacją art. 370 kpc w zw. z art. 130 2 §2 kpc . Dodał, że w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania regulacja opisana w art. 112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, gdyż dotyczy on sytuacji gdy wniosek o zwolnienie od kosztów został oddalony, nie zaś zwrócony jak w niniejszej sprawie. Powodowie wnieśli o oddalenie zażalenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne w części - co do punktu II zaskarżonego postanowienia, niedopuszczalne jest co do rozstrzygnięcia sądu zawartego w punkcie I. W pierwszej kolejności wskazać należy, że sąd I instancji prawidłowo zwrócił na podstawie art. 102 ust.4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach 2 cywilnych wniosek o zwolnienie pozwanego od kosztów sądowych, skoro wniosek taki został złożony przez jego pełnomocnika będącego radcą prawnym, a do wniosku nie zostało dołączone oświadczenie o stanie majątkowym pozwanego. Zażalenie na postanowienie sądu o zwrocie pisma zawierającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie przysługuje, zatem - jako niedopuszczalne - zażalenie w tej części podlegało odrzuceniu ( art. 370 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc ). Nie jest natomiast trafne orzeczenie sadu I instancji w części w której dokonano odrzucenia apelacji pozwanego. W niniejszej sprawie sąd I instancji - jak należy domniemywać, gdyż sąd nie przedstawił bliżej wywodu prawnego - zastosował w drodze analogii przepis art. 112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych stwierdzając, że pełnomocnik w każdej sprawie, gdy nie wniósł skutecznego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych winien uiścić samodzielnie obliczoną opłatę od apelacji, gdyż w przeciwnym razie naraża się na jej odrzucenie. Stanowisko to nie znajduje żadnego uzasadnienie w obowiązującym stanie prawnym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2012 roku, If CZ 12/12), tym bardziej, że w niniejszej sprawie po dokonaniu zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych sąd nie umożliwił pełnomocnikowi pozwanego w tygodniowym terminie od dnia doręczenia takiego zarządzenia uiszczenia samodzielnie obliczonej opłaty od apelacji, tylko niezwłocznie apelację odrzucił jako nieopłaconą co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia w punkcie II na podstawie przepisów art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc . Sąd odwoławczy wskazuje, że sąd I instancji winien w sytuacji, gdy w sprawie nie złożono skutecznie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wezwać pełnomocnika apelującego do uiszczenia opłaty od apelacji w zakreślonym terminie, a następnie rozstrzygnąć w przedmiocie dopuszczalności apelacji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI