II CZ 7/09

Sygn. akt II CZ 7/09 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 6 marca 2009 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Iwona Koper 
SSA Bogumiła Ustjanicz 
 
 
w sprawie ze skargi Z.K. 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku  
Sądu Okręgowego w P.  
z dnia 11 września 2006 r., sygn. akt [...]  
wydanego w sprawie z powództwa Z.K. 
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń A. Spółce Akcyjnej  
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 6 marca 2009 r., 
zażalenia powódki  
na postanowienie Sądu Okręgowego w P. 
z dnia 24 października 2008 r., sygn. akt [...], 
 
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 24 października 2008 r. odrzucił, 
wniesioną w dniu 15 września 2008 r., skargę o stwierdzenie niezgodności z 
prawem prawomocnego orzeczenia, stwierdzając, że skarżąca, reprezentowana 
przez zawodowego pełnomocnika procesowego uiściła od skargi opłatę sądową 
podstawową w kwocie 30 zł, zamiast opłaty w wysokości 1 250 zł, przyjmując 
błędne założenie, że udzielone jej przez Sąd - w postępowaniu zakończonym 
orzeczeniem, od którego wniosła skargę - zwolnienie od kosztów sądowych, 
wywołuje także skutki w postępowaniu wywołanym wniesioną skargą. Sąd 
Okręgowy stwierdził ponadto, że do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo 
autora skargi. 
Rozpoznając zażalenie, w którym skarżąca powołała się między innymi na   
„ochronę praw nabytych" w postępowaniu zakończonym orzeczeniem, od którego 
wniosła skargę, Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Nie wymaga bliższego uzasadnienia stwierdzenie — ze względu na jego 
oczywistość — że w pojęciu „praw nabytych" nie mieszczą się uprawnienia 
procesowe. 
Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 5 czerwca 2008 r., 
III CZP 142/07, mającej moc zasady prawnej (OSNC 2008, nr 11, poz. 122), której 
znaczenie pełnomocnik skarżącej błędnie zinterpretował, uznał, na przykładzie 
sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem co do istoty sprawy, od której 
wniesiona została skarga kasacyjna, że zwolnienie strony od kosztów sądowych 
w sprawie, przyznane w postępowaniu przed sądem powszechnym, nie obejmuje 
postępowania kasacyjnego. Pogląd ten odnieść należy także do postępowania 
wywołanego skargą przewidzianą w art. 4241 k.p.c., czemu Sąd Najwyższy dał 
wyraz w uzasadnieniu tej uchwały. 
Rozważając zakres jej związania - jako zasady prawnej - w czasie 
stwierdził, że dokonana w uchwale wykładnia ma zastosowanie na przyszłość, od 

 
3 
dnia jej podjęcia. Oznacza to, że do skarg wniesionych przed uchwaleniem 
uchwały, nie powinna mieć zastosowania wspomniana zasada prawna. 
Skarga wniesiona została w dniu 15 września 2008 r., a zatem po wydaniu 
uchwały z dnia 5 czerwca 2008 r. Twierdzenie zawarte w zażaleniu, że nie mogła 
mieć zastosowania, ocenić zatem należało, jako bezzasadne. 
Odnośnie zarzutu dokonania przez Sąd Okręgowy wadliwej oceny 
w  zakresie skuteczności pełnomocnictwa w postępowaniu wywołanym skargą 
przewidzianą w art. 4241 k.p.c., stwierdzić należy, że odwoływanie się w zażaleniu 
do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006 r., III CZ 13/06, 
wskazuje na niezapoznanie się z uzasadnieniem wspomnianej uchwały składu 
siedmiu sędziów. W uzasadnieniu tej uchwały zakwestionowany został pogląd, 
wyrażony w postanowieniu, na które powołał się pełnomocnik skarżącej. 
Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941 
§ 3 k.p.c.).