II Cz 68/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie powódki na postanowienie o odrzuceniu pozwu o wydanie nieruchomości, uznając, że sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona.
Powódka A. L. złożyła pozew o wydanie nieruchomości przeciwko M. N., jednak Sąd Rejonowy odrzucił go, uznając, że sprawa o to samo roszczenie została już prawomocnie osądzona wyrokiem w sprawie o eksmisję. Powódka wniosła zażalenie, argumentując zmianę istotnych okoliczności sprawy. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, stwierdzając, że wskazane przez powódkę okoliczności nie stanowiły nowych faktów uzasadniających ponowne rozpatrzenie sprawy.
Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał zażalenie powódki A. L. na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 29 listopada 2012 r., które odrzuciło jej pozew przeciwko M. N. o wydanie nieruchomości. Sąd Rejonowy uzasadnił odrzucenie pozwu na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 kpc, stwierdzając, że o to samo roszczenie między tymi samymi stronami sprawa została już prawomocnie osądzona wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 20 stycznia 2006 r. w sprawie I C 505/08, którym oddalono powództwo o eksmisję z lokalu mieszkalnego. Sąd Rejonowy uznał, że żądania pozwu w obu sprawach są tożsame, a stan prawny i faktyczny nie uległy zmianie. Powódka w zażaleniu zarzuciła naruszenie art. 199 § 1 pkt 2 kpc, twierdząc, że istotne okoliczności sprawy uległy zmianie, co wyklucza tożsamość roszczenia. Wskazała na fakt, że w poprzedniej sprawie nie podnosiła zarzutu nieważności zapisu testamentowego na rzecz pozwanego, ponieważ spadkodawczyni nie była jedynym właścicielem lokalu. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, uznając, że tożsamość roszczenia w rozumieniu art. 199 § 1 pkt 2 kpc zachodzi, gdy identyczne są przedmiot i podstawa sporu. Sąd podkreślił, że stan rzeczy osądzonej nie występuje, jeśli uległy zmianie okoliczności, które były przyczyną oddalenia pierwszego powództwa. Sąd Okręgowy uznał, że wskazane przez powódkę okoliczności dotyczące własności lokalu i ważności zapisu testamentowego nie stanowiły nowych lub zmienionych okoliczności, które uzasadniałyby ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 kpc.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sprawa nie jest tożsama, jeśli uległy zmianie okoliczności, których istnienie było przyczyną oddalenia pierwszego powództwa, a więc jeżeli roszczenie stało się w świetle nowego stanu faktycznego uzasadnione.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że wskazane przez powódkę okoliczności dotyczące własności lokalu i ważności zapisu testamentowego nie stanowiły nowych lub zmienionych okoliczności, które uzasadniałyby ponowne rozpatrzenie sprawy w kontekście zasady powagi rzeczy osądzonej. Stwierdził, że tożsamość roszczenia wymaga identyczności zarówno przedmiotu, jak i podstawy sporu, a w tym przypadku nie zaszła zmiana istotnych okoliczności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
M. N.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. L. | osoba_fizyczna | powódka |
| M. N. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 199 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Odrzucenie pozwu, gdy o to samo roszczenie między tymi samymi stronami sprawa została prawomocnie osądzona.
Pomocnicze
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.
k.p.c. art. 397 § § 2 zd. 1
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowanie przepisów o apelacji do zażalenia.
k.c. art. 968 § § 1
Kodeks cywilny
Przedmiot zapisu zwykłego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Tożsamość stron i roszczenia w rozumieniu art. 199 § 1 pkt 2 kpc. Brak istotnej zmiany okoliczności faktycznych lub prawnych od czasu prawomocnego osądzenia sprawy. Nieważność zapisu testamentowego nie była podstawą oddalenia poprzedniego powództwa.
Odrzucone argumenty
Istotna zmiana okoliczności sprawy polegająca na podniesieniu zarzutu nieważności zapisu testamentowego z powodu współwłasności lokalu przez spadkodawczynię. Nieważność zapisu testamentowego z powodu braku zgody drugiego współwłaściciela.
Godne uwagi sformułowania
o to samo roszczenie między tymi samymi stronami sprawa została prawomocnie osądzona Tożsamość roszczenia w rozumieniu art. 199§1 pkt 2 zachodzi wówczas, gdy identyczne są nie tylko przedmiot ale i podstawa sporu. stan rzeczy osądzonej nie występuje, jeżeli uległy zmianie okoliczności, których istnienie było przyczyną oddalenia pierwszego powództwa
Skład orzekający
Anatol Gul
przewodniczący
Aleksandra Żurawska
sędzia
Barbara Nowicka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) w kontekście zmian stanu faktycznego lub prawnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany okoliczności w sprawie o wydanie nieruchomości po wcześniejszym oddaleniu powództwa o eksmisję.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczową zasadę procesową powagi rzeczy osądzonej i jej ograniczeń, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego.
“Czy można dochodzić wydania nieruchomości po przegranej sprawie o eksmisję? Sąd wyjaśnia zasadę powagi rzeczy osądzonej.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Cz 68/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2013r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska SO Barbara Nowicka po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia powódki A. L. na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 29 listopada 2012r. , sygn. akt I C 386/12 o odrzuceniu jej pozwu w sprawie przeciwko M. N. o wydanie nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił pozew A. L. przeciwko M. N. o wydanie nieruchomości na podstawie art. 199 §1 pkt 2 kpc uznając, że o to samo roszczenie między tymi samymi stronami sprawa została prawomocnie osądzona wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy wydanym w sprawie I C 505/08, którym oddalono powództwo A. L. przeciwko M. N. o eksmisję z lokalu mieszkalnego położonego w Ś. przy ul. (...) . Zdaniem Sądu Rejonowego, żądania pozwu w obu sprawach pozostają tożsame, pomimo nazwania żądania w tej sprawie roszczeniem o wydanie i opróżnienie lokalu i taki sam jest ich zakres. Nie uległ także zmianie stan prawny sprawy, gdyż w obu przypadkach powódka wywodzi roszczenia z przysługującego jej prawa własności spornej nieruchomości lokalowej. Podnosi analogiczne jak poprzednio zarzuty pod adresem pozwanego , a ten powołuje się w niniejszej sprawie na te same okoliczności faktyczne i prawne, które zgłosił w poprzednim postępowaniu. Nie uległ również zmianie stan prawny sprawy na skutek tego, że powódka w poprzedniej sprawie nie podnosiła zarzutu co do skuteczności rozporządzenia całym lokalem samodzielnie przez M. I. , skoro udział ½ we współwłasności nieruchomości nabyła powódka dziedzicząc w całości spadek po ojcu i skoro stwierdzenie nabycia spadku po ojcu przez powódkę orzeczono 20 stycznia 2006r. W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka zarzuciła mu naruszenie prawa procesowego – art. 199§1 pkt 2 kpc poprzez jego błędne zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że pomiędzy tymi samymi stronami sprawa została już prawomocnie osądzona, podczas gdy istotne okoliczności sprawy uległy zmianie w związku z czym nie może być mowy o tym samym roszczeniu. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i wydanie postanowienia nakazującego wydanie jej przez M. N. spornego lokalu mieszkalnego, ewentualnie o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Zażalenie podlegało oddaleniu. Sąd Rejonowy nie dopuścił się obrazy przepisu art. 199§1 pkt 2 uznając, że pomiędzy tymi samymi stronami o to samo roszczenie sprawa została już prawomocnie osądzona. Tożsamość roszczenia w rozumieniu art. 199§1 pkt 2 zachodzi wówczas, gdy identyczne są nie tylko przedmiot ale i podstawa sporu. Mimo identyczności stron i dochodzonego roszczenia stan rzeczy osądzonej nie występuje, jeżeli uległy zmianie okoliczności, których istnienie było przyczyną oddalenia pierwszego powództwa, a więc jeżeli roszczenie stało się w świetle nowego stanu faktycznego uzasadnione. Za takie nowe okoliczności powódka uważa fakt, iż w poprzedniej sprawie nie podnosiła zarzutu nieważności zapisu testamentowego na rzecz pozwanego. Jej zdaniem, skoro spadkodawczyni M. I. nie była jedynym właścicielem lokalu mieszkalnego w Ś. przy ul. (...) a tylko współwłaścicielem w ½ części, to w związku z brakiem zgody drugiego współwłaściciela nie mogła uczynić takiego zapisu. Drugim współwłaścicielem mieszkania była skarżąca jako spadkobierczyni po ojcu R. I. zmarłym w 2004r. Wskazywane przez powódkę okoliczności nie są nowymi bądź zmienionymi okolicznościami, które w związku z podstawą sporu stanowiły przyczyną oddalenia powództwa w sprawie I C 505/08. Wprawdzie z reguły przedmiotem zapisu zwykłego ( art.968§ 1 kc zgodnie z brzmieniem ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy z 18 marca 2011r., DZ.U nr 85 Sygn. akt II Cz 68/13 - 3 – poz. 458) są rzeczy lub prawa wchodzące do spadku, nie ma jednak formalnych przeszkód do uczynienia przedmiotem zapisu składników niewchodzących w skład masy spadkowej. Przedmiotem zapisu może być m.in. ustanowienie ograniczonego prawa rzeczowego (służebności). Zatem okoliczność czy w chwili testowania spadkodawczyni była właścicielką lokalu mieszkalnego w Ś. przy ul . (...) czy tylko współwłaścicielką nie miała wpływu na ważność zapisu na rzecz pozwanego. Natomiast skarżąca od czasu wydania prawomocnego wyroku w sprawie I C 505/08 nie wykonała zapisu. Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy oddalił zażalenie stosownie do art. 385 kpc w zw. z art. 397§2 zd. 1 kpc jako nieuzasadnione.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI