II CZ 66/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, uznając, że błąd pełnomocnika w doborze środka zaskarżenia obciąża stronę i nie uzasadnia przywrócenia terminu.
Skarżący F. G. i Parafia (...) wnieśli o wznowienie postępowania, a następnie zażalili postanowienie Sądu Okręgowego w P. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Sąd Okręgowy oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, uznając winę pełnomocnika. Sąd Najwyższy utrzymał to postanowienie w mocy, podkreślając, że błędy profesjonalnego pełnomocnika obciążają stronę i nie ma podstaw do przywrócenia terminu po upływie roku.
Sprawa dotyczyła zażalenia skarżących F. G. i Parafii (...) na postanowienie Sądu Okręgowego w P., które oddaliło ich wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na wcześniejsze postanowienie tego sądu o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Sąd Okręgowy uznał, że uchybienie terminowi przez pełnomocnika skarżących nosiło znamiona niedbalstwa, które obciąża stronę. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, podkreślił utrwalony pogląd, że działania pełnomocnika obciążają stronę, a od zawodowego pełnomocnika oczekuje się profesjonalizmu. Sąd wskazał, że rozróżnianie orzeczeń merytorycznych i formalnych oraz dobór właściwych środków zaskarżenia należą do kwestii wyjaśnionych. Nieumiejętność doboru właściwego środka zaskarżenia (zażalenia zamiast kasacji) przez pełnomocnika została uznana za okoliczność zawinioną, nieuzasadniającą przywrócenia terminu. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wskazując również na dopuszczalność przywrócenia terminu po upływie roku tylko w wyjątkowych wypadkach.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, błąd profesjonalnego pełnomocnika w doborze środka zaskarżenia jest okolicznością zawinioną przez stronę i nie uzasadnia przywrócenia terminu.
Uzasadnienie
Działania pełnomocnika obciążają stronę, a od zawodowego pełnomocnika oczekuje się profesjonalizmu i należytej staranności. Rozróżnianie środków zaskarżenia jest kwestią wyjaśnioną, a błąd w tym zakresie jest zawiniony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalił zażalenie
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy w P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| F. G. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Parafia (…) w K. | inne | skarżący |
| M. S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (5)
Pomocnicze
k.p.c. art. 169 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Przywrócenie terminu po upływie roku od uchybionego terminu jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych.
k.p.c. art. 394 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98 art. 3
Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błąd pełnomocnika w doborze środka zaskarżenia jest zawiniony przez stronę. Od zawodowego pełnomocnika należy oczekiwać profesjonalnego działania i zachowania należytej staranności. Rozróżnianie orzeczeń merytorycznych i formalnych oraz dobór przysługujących środków prawnych są kwestiami wyjaśnionymi. Przywrócenie terminu po upływie roku jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych.
Odrzucone argumenty
Pełnomocnik nie popełnił błędu, a dopiero orzeczenie SN rozwiało wątpliwości co do środka zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
Zdaniem Sądu dokonanie wadliwie dobranej czynności procesowej przez profesjonalnego pełnomocnika należy uznać za działania noszące znamiona niedbalstwa, które to obciążają samą stronę. Zgodnie bowiem z utrwalonym poglądem działania pełnomocnika, jak i osób, którymi się on posługuje, obciążają samą stronę. Od zawodowego pełnomocnika należy oczekiwać profesjonalnego działania i zachowania należytej staranności. Rozróżnianie orzeczeń merytorycznych oraz formalnych i związany z tym dobór przysługujących środków prawnych należy do kwestii wyjaśnionych i niewywołujących kontrowersji.
Skład orzekający
Jan Górowski
przewodniczący-sprawozdawca
Józef Frąckowiak
członek
Zbigniew Kwaśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przywrócenia terminu w przypadku błędów pełnomocnika, zwłaszcza po upływie roku od uchybienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i błędów pełnomocnika w doborze środków zaskarżenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia ważną kwestię odpowiedzialności strony za błędy pełnomocnika, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego.
“Błąd pełnomocnika to Twój błąd? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kto odpowiada za niedbalstwo prawnika.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 66/05 POSTANOWIENIE Dnia 5 sierpnia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi F. G. i Parafii (…) w K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w R. z dnia 11 lutego 2000 r. sygn. akt I Ns (…) z wniosku M. S. o sprostowanie aktu urodzenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2005 r., zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w P. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i odrzucił zażalenie uczestników postępowania F. G. i Parafii (…), od postanowienia tego Sądu z dnia 27 czerwca 2003 r., powołując się na zawinienie pełnomocnika uczestników postępowania w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia. Zdaniem Sądu dokonanie wadliwie dobranej czynności procesowej przez profesjonalnego pełnomocnika należy uznać za działania noszące znamiona niedbalstwa, które to obciążają samą stronę. Uczestnicy postępowania w zażaleniu, podnosząc, że po ich stronie nie doszło do zawinienia w uchybieniu terminowi, wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zażalenie uczestników nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie uczestnicy, na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 27 czerwca 2003 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, wnieśli kasację, którą Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 22 października 2003 r. odrzucił, na które zażalenie do Sądu Najwyższego został oddalone postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2004 r. Uczestnicy wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 27 czerwca 2003 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania, argumentując, że dopiero Sąd Najwyższy w swoim orzeczeniu rozstrzygnął kwestię, czy na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania przysługuje kasacja czy zażalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przesłanką warunkującą zasadność przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest ustalenie, czy strona bez swojej winy uchybiła terminowi. Jeżeli strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na względzie działania pełnomocnika. Zgodnie bowiem z utrwalonym poglądem działania pełnomocnika, jak i osób, którymi się on posługuje, obciążają samą stronę. Od zawodowego pełnomocnika należy oczekiwać profesjonalnego działania i zachowania należytej staranności. Rozróżnianie orzeczeń merytorycznych oraz formalnych i związany z tym dobór przysługujących środków prawnych należy do kwestii wyjaśnionych i niewywołujących kontrowersji. Od postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi nie przysługuje apelacja, ani skarga kasacyjna, lecz zażalenie na warunkach przewidzianych w ustawie. Nieumiejętność doboru właściwych środków zaskarżenia przez pełnomocnika jest okolicznością zawinioną, nie uzasadniającą uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Nie można więc uznać, że uzasadniony jest pogląd, iż dopiero powołane orzeczenie Sądu Najwyższego rozwiało wszelkie wątpliwości w tym względzie i przesądziło definitywnie jaki środek zaskarżenia przysługiwał uczestnikom na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Nie ma więc podstaw do podważania prawidłowości postanowienia Sądu Okręgowego o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i odrzuceniu zażalenia zwłaszcza, że po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych (art. 169 § 4 k.p.c.). 3 Z powyższych względów zażalenie uległo oddaleniu (art. 39814 k.p.c. w zw. art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI