II CZ 657/13

Sygn. akt II C z 657/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział II Cywilny- Odwoławczy w składzie następującym:. Przewodniczący Sędzia Sędzia SSO Maria Leszczyńska (spr.) SO Irena Dobosiewicz SO Aurelia Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa : D. K. , K. K. (1) przeciwko : M. S. , E. S. , K. K. (2) , F. S. , E. S. , J. S. , O. S. o: eksmisję na skutek zażalenia powodów na postanowienie Sądu Rejonowego w Szubinie V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Nakle nad Notecią z dnia 15 lipca 2013 r. sygn. akt VC 272/13 p o stanawia : oddalić zażalenie. Na oryginale właściwe podpisy Sygn.akt II Cz 657/13 UZASADNIENIE Powodowie wnieśli do Sądu Rejonowego w Szubinie pozew przeciwko: M. S. , E. S. oraz małoletnim: K. K. (2) , J. S. , O. S. i F. S. . W dniu 8.04.2013r. w sprawie został wydany wyrok zaoczny, gdzie jako pozwanych a zarazem zobowiązanych do opuszczenia lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w N. przy ulicy (...) wskazano M. S. , E. S. , małoletniego K. K. (2) reprezentowanego przez matkę E. S. oraz małoletnich F. , E. , J. i O. rodzeństwo S. reprezentowanych przez rodziców E. i M. S. . Pismem z dnia 11.07.2013r. przedstawicielka ustawowa małoletnich powodów – E. K. wniosła o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku zaocznym wydanym w tej sprawie poprzez wykreślenie spośród pozwanych małoletniej E. S. . W uzasadnieniu wniosku podniosła ona, że pozwanymi w niniejszej sprawie byli jedynie: M. S. , jego żona E. S. oraz małoletni K. K. (2) , J. , O. i F. rodzeństwo S. . Sąd Rejonowy w Szubinie V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Nakle n/Notecią na podstawie art. 350§1 kpc a contrario oddalił wniosek powodów z dnia 25.06.2013r. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku zaocznym Sądu Rejonowego w Szubinie V Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w Nakle nad Notecią z dnia 08.04.2013 roku, w zakresie wykreślenia spośród pozwanych zobowiązanych do opuszczenia lokalu małoletniej E. S. . Wskazał Sąd, iż z analizy akt sprawy wynika, iż rzeczywiście wśród pozwanych wymienionych w pozwie brak małoletniej E. S. , jednak M. S. podczas przesłuchania na rozprawie dnia 8 kwietnia 2013 roku zeznał, że E. , J. , O. i F. są dziećmi M. i E. S. . Zgodnie z art. 350§1 kpc Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie i oczywiste omyłki. Powołany przepis dotyczy jednak tylko oczywistych omyłek Sądu, a nie zmian merytorycznych orzeczenia. Wobec wyjaśnień pozwanego, wymienienie małoletniej E. S. jako pozwanej w tymże wyroku nie można potraktować jako oczywistej omyłki. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w postanowieniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli powodowie. Domagali się sprostowania wyroku Sądu Rejonowego w Szubinie z dnia 8 kwietnia 2013r. Twierdzili, że małoletnia E. S. , co do której orzeczono eksmisję w ogóle nie istnieje. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Brak było podstaw do uwzględnienia zażalenia. Sprostowanie orzeczeń sądowych prowadzi do przywrócenia treści dokumentu orzeczenia – bez potrzeby uruchamiania nadzoru judykacyjnego – rzeczywistej woli składu sądowego. Dlatego przedmiotem sprostowania może być wyłącznie oczywista omyłka sporządzającego dokument orzeczenia i uwidoczniona w osnowie tego dokumentu, nie zaś wadliwość, która wystąpiła już w procesie decyzyjnym orzekania. W nauce panuje zgoda, że sprostowanie nie może prowadzić do odmiennego merytorycznego rozpoznania sprawy. Znamiennym jest również to, że w trybie art. 350 można prostować tylko pomyłki Sądu, natomiast niedopuszczalne jest sprostowanie pomyłki spowodowanej przez stronę (wyrok SN z dnia 8.VI.1977 r. IV PRN 4/77). Jeżeli więc błąd w orzeczeniu wynikł z wadliwości informacji przekazanej Sądowi przez stronę o sprostowaniu w trybie komentowanego przepisu nie może być mowy. Pomyłka strony może być sprostowana w toku postępowania na żądanie strony lub z inicjatywy Sądu, nie może wszakże być sprostowana już po wydaniu wyroku. W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy w wyroku z dnia 8 kwietnia 2013r. po stronie pozwanej wpisał małoletnią E. S. zarówno w rubrum, jak i w sentencji. Być może fakt ten wynikał z błędnej informacji uzyskanej od M. S. , zatem wadliwość wystąpiła już w procesie decyzyjnym Sądu. Tymczasem rozstrzygnięcie zawarte w sentencji orzeczenia w stosunku do osób niebędących stronami w tej sprawie nie podlega sprostowaniu w trybie art. 350§1 i 3 kpc (uchwała SN z dnia 26.IV.1995r. III CZP 43/95, OSNC 1995, nr 9, poz.1220. Pominięcie w wyroku osoby E. S. nie stanowiłoby bowiem uściślenia oznaczenia strony przez Sąd, a podmiotowe przekształcenie procesu, co z przyczyn oczywistych na tym etapie postepowania nie jest możliwe. Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy bezzasadne zażalenie oddalił na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397§2 kpc .