II CZ 649/13

Sygn. akt II Cz 649/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 marca 2014 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Ireneusz Płowaś (spr.) SSO Bogumił Goraj SSO Aurelia Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela Wspólnoty Mieszkaniowej przy ulicy (...) w B. przeciwko dłużnikowi J. D. o egzekucję świadczenia pieniężnego w przedmiocie skargi dłużnika na postanowienie komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy M. B. z dnia 23.08.2012 roku w sprawie Km 7582/12 na skutek zażalenia dłużnika od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 09.05.2013 roku, sygn. akt XII Co 2915/13 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt II Cz 447/13 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 9 maja 2013 roku odrzucił skargę dłużnika na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy M. B. z dnia 23.08.2013 roku wydane w sprawie Km 7582/12 w przedmiocie przyznania wierzycielowi kwoty 300 zł tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika procesowego zastępującego wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd Rejonowy wskazał, że zarządzeniem doręczonym w dniu 17.04.2013 roku wezwano dłużnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez m.in. dołączenie 2 odpisów skargi z załącznikami w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uzupełnienia tej skargi upłynął dla dłużnika w dniu 24.04.2013 roku. Uznając, iż dłużnik w/w braku formalnego nie uzupełnił w terminie Sąd Rejonowy na mocy art. 767 3 kpc skargę odrzucił nie znajdując podstaw do działania z urzędu. Zażalenie na to postanowienie wniósł dłużnik domagając się jego uchylenia i merytorycznego rozpoznania skargi na czynności komornika. W uzasadnieniu dłużnik podał, że w dniu 24.04.2013 roku tj. w terminie nadał listem poleconym list zawierający żądane przez Sąd uzupełnienie braków formalnych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie dłużnika należało uznać za bezzasadne. Sąd Okręgowy uznaje, iż istniała podstaw do odrzucenia skargi wniesionej przez dłużnika jednak nie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Sąd Rejonowy zwrócił uwagę na istnienie tej podstawy dopiero po wydaniu zaskarżonego postanowienia, na co wskazuje treść punktu 3 zarządzenia z dnia 13.06.2013 roku. Na mocy tego zarządzenia poinformowano dłużnika, iż w sprawie XII Co 12768/12 rozpoznano już skargę dłużnika dotyczącą postanowienia komornika z dnia 23.08.2012 roku w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi wierzyciela wynagrodzenia w kwocie 300 zł w sprawie Km 7582/12. Nadto wskazano, iż akta sprawy XII Co 12768/12 zostały przesłane do Sądu Okręgowego celem rozpoznania zażalenia dłużnika. Sądowi Okręgowemu wiadomym jest z urzędu, iż w sprawie II Cz 275/13 rozpoznano zażalenie na postanowienie wydane przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy w sprawie XII Co 12768/12. Sprawa ta dotyczyła skargi dłużnika na postanowienie komornika sądowego w przedmiocie przyznania wierzycielowi kosztów zastępstwa procesowego w sprawie Km 7582/12. Zażalenie zostało oddalone a skarga prawomocnie rozstrzygnięta. Przedmiot skargi wniesionej przez dłużnika w sprawie XII Co 12768/12 i w sprawie XII Co 2915/13 był wobec tego identyczny. Nie było, zatem dopuszczalne wniesienie ponownej skargi przez dłużnika na tą samą czynność komornika sądowego skoro w chwili wniesienie kolejnej skargi nadal toczyło się postępowanie wywołane wcześniejszą skargą. Postępowanie we wcześniejszej sprawie zostało zakończone na skutek wydania przez Sąd II instancji postanowienia oddalającego zażalenie dłużnika, co nastąpiło w dniu 24.06.2013 roku. Jak z powyższego wynika skarga dłużnika zarejestrowana pod sygnaturą XII Co 2915/13 winna zostać odrzucona z tej właśnie przyczyny bez wzywania dłużnika do uzupełniania jej braków formalnych. Oznacza to, iż Sąd I instancji winien odrzucić skargę jako niedopuszczalną na mocy art. 199 § 1 pkt 2 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc i art. 767 3 kpc a nie z uwagi na nie uzupełnienie jej braków formalnych. Zażalenie dłużnika nie może być jednak z tej przyczyny uwzględnione albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Dlatego też na mocy art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 1 i 2 kpc i art. 13 § 2 kpc zażalenie dłużnika jako bezzasadne należało oddalić.