V CZ 83/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestniczki na postanowienie Sądu Okręgowego uchylające postanowienie o uzupełnieniu podziału majątku wspólnego i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania, uznając je za nieuzasadnione.
Uczestniczka postępowania wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, które uchyliło postanowienie o uzupełnieniu podziału majątku wspólnego i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Zarzucała niewłaściwe zastosowanie przepisów k.p.c. oraz nierozpoznanie istoty sprawy. Sąd Najwyższy uznał jednak, że Sąd Okręgowy prawidłowo stwierdził nieważność postępowania w zakresie uzupełnienia postanowienia, ponieważ zostało ono wydane na posiedzeniu niejawnym, mimo że dotyczyło rozstrzygnięcia merytorycznego.
Sprawa dotyczyła zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 kwietnia 2014 r., które uchyliło postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 7 października 2013 r. (uzupełniające postanowienie o podziale majątku wspólnego z dnia 18 lipca 2013 r.) i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Uczestniczka zarzucała Sądowi Okręgowemu niewłaściwe zastosowanie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego (art. 351 § 1, art. 13 § 2, art. 379 pkt 5, art. 386 § 2 k.p.c.), pominięcie treści rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego oraz nierozpoznanie istoty sprawy. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że Sąd Okręgowy prawidłowo zidentyfikował naruszenie przepisów k.p.c. przez Sąd Rejonowy, który uzupełnił postanowienie o podziale majątku wspólnego na posiedzeniu niejawnym, mimo że dotyczyło to rozstrzygnięcia merytorycznego (rozliczenia nakładów). Takie działanie stanowiło nieważność postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestniczki jako nieuzasadnione.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, uzupełnienie postanowienia w sprawie podziału majątku wspólnego, obejmujące rozstrzygnięcie merytoryczne (kwestię rozliczenia nakładów), wydane na posiedzeniu niejawnym, narusza art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 316 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., co skutkuje nieważnością postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że postanowienie merytoryczne, takie jak rozliczenie nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny, powinno zapaść po rozpoznaniu wniosku na rozprawie, a nie na posiedzeniu niejawnym. Wydanie takiego postanowienia na posiedzeniu niejawnym stanowi naruszenie przepisów k.p.c. i prowadzi do nieważności postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
brak wskazania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| F. M. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| E. M. | osoba_fizyczna | uczestniczka |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 351 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Uzupełnienie postanowienia merytorycznego (rozliczenie nakładów) nie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
k.p.c. art. 379 § pkt 5
Kodeks postępowania cywilnego
Nieważność postępowania zachodzi, gdy postanowienie merytoryczne zostało wydane z naruszeniem przepisów o postępowaniu, w tym na posiedzeniu niejawnym zamiast na rozprawie.
Pomocnicze
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 316 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 386 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § 1 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy prawidłowo stwierdził nieważność postępowania w zakresie uzupełnienia postanowienia, ponieważ zostało ono wydane na posiedzeniu niejawnym, a powinno być wydane na rozprawie.
Odrzucone argumenty
Zarzuty uczestniczki dotyczące niewłaściwego zastosowania przepisów k.p.c., pominięcia treści rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego i nierozpoznania istoty sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Sąd pierwszej instancji naruszył postanowienia art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i dokonując uzupełnienia postanowienia w sprawie podziału majątku wspólnego byłych małżonków na posiedzeniu niejawnym, spowodował stan nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c.
Skład orzekający
Mirosław Bączyk
przewodniczący-sprawozdawca
Agnieszka Piotrowska
członek
Bogumiła Ustjanicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację przepisów dotyczących uzupełniania postanowień w sprawach o podział majątku wspólnego oraz konsekwencji wydania postanowienia merytorycznego na posiedzeniu niejawnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z uzupełnieniem postanowienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnego zagadnienia proceduralnego w kontekście spraw rodzinnych, jakim jest prawidłowość wydawania postanowień merytorycznych. Jest to ciekawe dla prawników procesujących się w podobnych sprawach.
“Nieważność postępowania w sprawie podziału majątku? Kluczowa pułapka proceduralna.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 83/14 POSTANOWIENIE .Dnia 9 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku F. M. przy uczestnictwie E. M. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2015 r., zażalenia uczestniczki na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 kwietnia 2014 r., oddala zażalenie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu końcowym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 7 października 2013 r. i znosząc postępowanie wywołane wnioskiem o uzupełnienie postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r., przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Wspomniane uzupełnienie nastąpiło na wniosek wnioskodawcy (k. 899, 905 akt). W uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 kwietnia 2014 r. wyjaśniono, że Sąd pierwszej instancji naruszył postanowienia art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i dokonując uzupełnienia postanowienia w sprawie podziału majątku wspólnego byłych małżonków na posiedzeniu niejawnym, spowodował stan nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. W zażaleniu uczestniczki postępowania wniesionego od postanowienia z dnia 10 kwietnia 2014 r., podnoszono niewłaściwe zastosowania art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 379 pkt 5 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 386 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Podnoszono także zarzut pominięcia treści rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego z dnia 18 lipca 2013 r. i jego uzasadnienia w zakresie ustaleń co do składu majątku wspólnego i oddalenia wniosku wnioskodawcy o rozliczenie nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny. Wskazywano także na nierozpoznanie istoty sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W dniu 18 lipca 2013 r. wydane zostało postanowienie obejmujące podział majątku wspólnego byłych małżonków (k. 891- 896; uzasadnienie: k. 907 i n. akt sprawy). Wnioskodawca złożył wniosek o uzupełnienie tego postanowienia na podstawie art. 351 k.p.c. odnośnie do „zaliczenia nakładu z majątku osobistego wnioskodawcy na majątek wspólny” i „rozliczenia nakładu z majątku osobistego wnioskodawcy na majątek wspólny w postaci spłat rat kredytu hipotecznego” (k. 899 i n. akt). Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. uzupełnił postanowienie tego Sądu z dnia 18 lipca 2013 r. przez dodanie punktów VII i VIII, zawierających oddalenie wspomnianych wniosków wnioskodawcy (k. 405 i n. akt). Rozpatrując apelację wnioskodawcy od rozstrzygnięcia z dnia 7 października 2013 r., Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. uchylił zaskarżone postanowienie i znosząc postępowanie w zakresie uzupełnienia postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r., przekazał w tym zakresie sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania (k. 990, 988 - 989 akt). Wbrew stanowisku uczestniczki postępowania wyrażonym w zażaleniu (k. 993 akt), nie doszło do naruszenia przepisów k.p.c. wskazanych we wstępnej części zażalenia. Istotnie zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. na posiedzeniu niejawnym, a tymczasem - jako postanowienie obejmujące rozstrzygnięcie merytoryczne (kwestię rozliczenia nakładów) - powinno zapaść po rozpoznaniu wniosku na rozprawie (art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 316 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). W tej sytuacji były podstawy do przyjęcia nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. Skoro zatem zaskarżone postanowienie okazało się prawidłowe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398 4 k.p.c. oddalił zażalenie uczestniczki postępowania jako nieuzasadnione i pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego do rozstrzygnięcia w orzeczeniu końcowym w danej sprawie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI