I ACz 636/13

Sygn. akt I ACz 636/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Adam Jewgraf (spr.) Sędzia SA: Sędzia SA: Ewa Głowacka Sławomir Jurkowicz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z wniosku: H. C. przeciwko dłużnikowi: I. C. o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce dłużnika L. C. na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 4 marca 2013 r., sygn. akt X GCo 12/13 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił wniosek wierzyciela o nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt XCNc 909/12 wydanemu przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu, także przeciwko małżonce dłużnika L. C. , z ograniczeniem jej odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością ustawową. W ocenie Sądu wierzyciel nie wykazał za pomocą dokumentu urzędowego lub prywatnego, że stwierdza tytułem egzekucyjnym wierzytelność powstała na skutek czynności prawnej dokonanej za zgodą małżonki dłużnika, a tym samym przesłanek z art. 787 kpc . Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem wierzyciel. Zarzucając naruszenie art. 787 kpc wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia przez uwzględnienie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W pierwszym rzędzie stwierdzić należy, iż wątpliwości budzi, czy dołączona do wniosku korespondencja prowadzona w formie elektronicznej (e-mail), nie opatrzona bezpiecznym lub tez kwalifikowanym podpisem elektronicznym małżonki dłużnika (wedle reguł art. 3 ust.2 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 18.09.2001 r. o podpisie elektronicznym – dz. U. z 15.11.2001 r. ze zm.), który potwierdzałby pochodzenie oświadczenia od małżonki dłużnika a nie innej osoby w ogóle można uznać za dokument prywatny w rozumieniu art. 245 kpc i to zawierający oświadczenie woli wyrażające zgodę na dokonanie oznaczonej czynności prawnej przez dłużnika. Znamiennym przy tym jest i to, że w treści owych kilku e-maili L. C. występowała jako osoba zatrudniona w firmie dłużnika na stanowisku kierownika ds. finansów i zasobów ludzkich, a nie osobiście jako małżonka dłużnika. Po wtóre, celnie zauważa Sąd I instancji w motywach zaskarżonego postanowienia, iż z treści korespondencji elektronicznej nie sposób wywieść, iżby L. C. , jako małżonka dłużnika wyrażała zgodę (nawet ex post) na dokonanie przez dłużnika konkretnej czynności prawnej, która stanowiłaby podstawę wierzytelność stwierdzonej następnie oznaczonym tytułem egzekucyjnym, tj. nakazem zapłaty z dnia 08.11.2012 r. wydanym przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu, tym bardziej gdy uwzględni się – a co wskazuje we wniosku sam żalący się – iż wierzytelności objęte nakazem zapłaty powstały w okresie od listopada 2011 do maja 2012 r. w następstwie zakupu przez dłużnika towarów handlowych. Dodać należy, również w ślad za Sądem i instancji, że w sprawie o nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności p-ko małżonkowi dłużnika ( art. 787 kpc ) nie jest dopuszczalne stosowanie domniemania faktycznego, przy ustalaniu, że stwierdzona tytułem egzekucyjnym wierzytelność powstała za zgoda małżonka dłużnika, Tym samym w oparciu o istnienie wiedzy L. C. o zadłużeniu małżonka, czy udzielaniu odpowiedzi e-mailowych na ponaglenie do zapłaty, nie można zasadnie twierdzić, na gruncie art. 787 kpc , iż małżonka dłużnika wyrażała zgodę na dokonanie czynności prawnej. W tym stanie rzeczy, wobec nie spełnienia przez wierzyciela wymogu z art. 787 kpc wykazania za pomocą dokumentu urzędowego lub prywatnego zgody małżonki dłużnika, prawidłowo Sąd Okręgowy oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności. Ponieważ zażalenie skutecznie tej oceny nie podważyło, przeto na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i 13 § 2 kpc podlegało oddaleniu. bp